Plank Face (2016)

Weer een erg fijn horrorfilmpje van Schirmer, van onderandere Found (2012).

Lekker weird, gruwelijk goor en toch fascinerend. Ben nu ook benieuwd naar zijn andere werkjes.

Maar wellicht moet je ook wel een plank voor je kop hebben om dit leuk te vinden.. (:

Idioterie van het puurste soort, maar regisseur Scott Schirmer heeft wonderbaarlijk genoeg wel een kleine fanbase op weten te bouwen. Je kunt dit al vroeg concluderen, met name omdat er in de eerste paar minuten een dankwoord wordt ingezet voor de financiële tegemoetkomingen. "Goed gedaan allemaal, we zijn nu een compleet achterlijke film rijker", dacht ik na afloop. Plank Face kent niettemin een aardig eerste kwartier met een aantal naargeestige beelden en een verdienstelijk tempo, maar Schirmer knalt de vaart er al heel snel uit om het ridicule basisgegeven uit de doeken te doen. De inhoud lijkt exclusief een verboden en perverse seksfantasie te zijn, want als psychologische gedragsstudie is de film werkelijk te lomp voor woorden. Een ontelbare hoeveelheid aan nietszeggende seksscenes passeren verder de revue waarvan ik eigenlijk oprecht niet weet of de intentie opwindend moet zijn, maar ik vond het afstotelijk. De voortgang raakt na enige tijd zoveel belachelijkheden aan dat ik me enkel en alleen kon ergeren aan de doorgeslagen horrorbeelden. Ik heb echt zelden zoveel onzin aan elkaar geplakt gezien, maar Schirmer bereikt er wel publiek mee.

Fascinerende, aparte horrorfilm met goed spel. Lekker maf sfeertje en hier en daar behoorlijk expliciet. Onverwacht (en een waarschuwing voor mensen die geshockeerd raken na het zien van een piemel) zeker in een Amerikaanse film is de aanwezigheid van 'full frontal male nudity' en de brute manier waarop de hoofdpersoon gedwongen wordt seks te hebben met het -niet onaantrekkelijke- konijnenmeisje. Later lust 'ie er wel pap van en triootjes hebben ze de hele dag door want tijd zat natuurlijk. Toch is er ook (een merkwaardige) genegenheid; de scene bijv. waar ze met z'n drieën bloot door het beekje wandelen vond ik mooi om te zien en ook bijv. als hij de jongste het gerepareerde eerder door hem beschadigde masker overhandigd . Hard en zacht liggen steeds dicht bij elkaar en soms vervagen de grenzen, dat is in het echte leven vaak niet anders, zij het minder extreem.
Een gave film, maar zeker niet voor iedereen.