George Michael: Freedom (2017)

Wat een vreselijk lage score hier! Niet terecht...

Vond echt dat zijn talent, diversiteit maar ook zijn persoon eer aangedaan werden.

Ik was zelf al vrij jong fan. Toen Sinterklaas in 1987 of 88 vroeg of ik, toen 2 of hooguit 3 jaar, een liedje wilde zingen galmde ik enthousiast: Baaaaby faith faith faith naar de beste man. Had ook een poster van hem op mijn muur nog voordat ik mijn grote meidenkamer kreeg. Ik herinner me schattig wolkjesbehang van mijn babykamer en een gigantische George met gitaar en ruige Faith look.

Ook was ik dol op Michael Jackson en Madonna. Maar die liefde bekoelde door de jaren heen flink. Voor George Michael heb ik altijd enorm ontzag blijven houden. Geloof ook 1 van de weinige popartiesten die in mijn huidige spotifylijsten te vinden is. Maar toch had ik gezien mijn leeftijd ook een hoop niet of maar half meegekregen van zijn carrière.

Deze docu laat je een reis door de jaren maken. Heel mooi om te zien hoe hij overeind is blijven staan dankzij alle madness om hem heen. Hoe hij zijn eigen pad koos en hoe hij zijn ervaringen omzette in prachtige teksten.

George Michael fungeerde als co-regisseur in deze terugblik op de carrière, maar vooral ook het persoonlijke leven van één van de grote popsterren - in één adem te noemen met Madonna, Prince en Michael Jackson - van de jaren '80 die na het gigantische succes van 'Faith', z'n eerste solo-album, enorm worstelde met zichzelf en met de muziekindustrie die weigerde hem de artistieke vrijheid te geven die hij op dat moment nodig had. Veel van zijn belangrijkste muzikale compagnons komen aan het woord, waaronder Stevie Wonder (van wie hij meerdere liedjes coverde), Elton John en Mary J Blige, evenals Nile Rodgers, Ricky Gervais en Liam Gallagher. George Michael benadrukt het grote belang van Andrew Ridgeley - zijn maatje in Wham! - zijn moeder, maar vooral van Anselmo, zijn grote liefde, die na een kortstondige relatie bezweek aan de gevolgen van AIDS. Het geeft ook meer achtergrond bij het slepende conflict rondom zijn 'wurgcontract' met Sony, waarbij het opvalt dat er meerdere, soms ook kritische, betrokkenen vanuit Sony bij betrokken zijn. De film wekt de suggestie dat George Michael vrede heeft met zijn beslissingen en dat hij nog heel lang muziek wil maken in deze documentaire waarvoor de interview enkele maanden voor zijn dood in december 2016 werden afgerond. De scènes waarin Simon Rutter verschijnt als George Michael achter een typemachine, geven je daardoor een wat ongemakkelijk gevoel, maar dit is een eerlijk, inzichtelijk en niet te vergeten zeer onderhoudend document over één van de grootste artiesten van zijn generatie.

Dit is geen documentaire, dit is een geregisseerd zelf portret waar maar een paar hoofdlijnen uitgelicht worden. Het zijn duidelijk alleen maar topics die mijnheer zelf uitgekozen heeft. Een documentaire gaat dieper en laat meer zien. Begrijp me niet verkeerd, dit was een zeer talentvol man en ook ik hield van z'n muziek. Het is deze weergave waar ik teleur gesteld in ben.

prachtige docu.

Heel erg van genoten,,,was als kind erg onder de indruk van de man en beschouw listen without als een tijdloos top album.

Inmiddels luister ik het niet meer,maar kan dat album zo nu en dan nog opzetten en genieten .

Het is wel een raar idee, dat hij dit zelf voor een groot deel in elkaar heeft gezet.

Daar door word het soms een beetje zelfbevlekking .

Ook liepen de tijdlijnen niet altijd synchroon .

Maar toch wel een goede ode een een artiest en en zijn muziek impact, die niet ,of nooit meer zal voorkomen. zoals prince of madonna ,,,( zijn woorden )

Minpuntje vond ik het weinig toelichten over zijn doodsoorzaak en wat er zich nu precies heeft afgespeeld ,,maarrr

prachtig .

dikke voldoende

Het is natuurlijk vragen om moeilijkheden wanneer een artiest een documentaire regisseert over zijn eigen carrière, maar in dit geval valt het alleszins mee. George Michael werkte naar verluidt enkele dagen voor zijn dood nog aan deze film. Het moet gezegd worden- de documentaire steekt fraai en zeer onderhoudend in elkaar, met treffend gekozen archiefbeelden, mooie clips en zinvolle interviewfragmenten. Hier en daar had een kritische nooit niet misstaan, maar al met al biedt de documentaire een meeslepend en eerlijk portret van een bijzondere artiest. Wat vooral bijblijft na afloop: wat heeft de beste man eigenlijk een hoop mooie muziek gemaakt.

Curieuze docu, die een dubbele intro heeft, en ook wat ambivalents in zich heeft. Heb je als meer aan de hand van persoonlijke commentaren van George Michael het belang van zijn muziek wordt aangegeven. Andere musici als Liam Gallagher lijken er meer met de haren bij gesleept om iets te zeggen. Mary J. Blige en Elton John waren nog het meest persoonlijk. Curieus ook omdat de docu vrij abrupt eindigt met een gat richting zijn overlijden. Michael was naar verluidt erg onhappy de laatste jaren, groeide dicht, was verslaafd aan heroine en pijnstillers. Dat laatste tijdvak wordt dus niet belicht. Begrijpelijk wel.