A Family Quartet (2017)

Achteraf gezien zou moeder van Noa Wildschut zomaar de zus van René van der Wel kunnen zijn, de man met die bril van Vulcano. Die gedachte kwam bij me op toen ik probeerde samen te vatten hoe ik deze zeer zwakke documentaire moest samenvatten. Het resultaat is werkelijk 'een beetje vannuh dit, een beetje vannuh dat, een beetje zus (!) en een beetje zo, een beetje vannuh hier en een beetje vannuh daar'. Helaas is het dan bij lange na niet piekfijn voor elkaar, want dit is in één woord verschrikkelijk saai. Dat Noa uitstekend viool kan spelen wordt al duidelijk uit de openingsscène (voor wie dat nog niet wist) en verder reist ze naar allerlei plekjes, speelt allerlei muziekstukjes, is er ook wat aandacht voor haar oudere zus die 'ook iets met muziek' doet. Er is geen rode draad, geen spanning en het dramatische hoogtepunt is een snee in Noa's vinger vlak voor een concert, maar zelfs dat levert niets interessants op. Noa is bovendien een enigma met haar eeuwige glimlach en ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat er achter die glimlach een veel interessanter karakter schuil gaat. Het hele gezin riekt overigens naar sociale wenselijkheid, vooral de moeder die veel te nadrukkelijk de ideale moeder uithangt. Uiteraard walgt niet iedereen daar net zo van als ik, maar Simonka de Jong grijpt geen enkele kans aan om de ogenschijnlijke schone schijn door te prikken en houdt het lafjes bij het op quasi-artistieke wijze registreren van de veelal volstrekt oninteressante gebeurtenissen. Waarom we getuige moeten zijn van telefoontjes met banaliteiten als 'Hoe gaat het?' 'Goed en met jou?' 'Ja, ook goed. We missen je '. De Jong durft het zelfs aan om een Noa's recital aan het einde van de film te onderbreken met een shot van haar zus Avigail die aan het koken is. Daar zal wellicht een diepgaand idee achter schuilgaan, maar dat idee is ongetwijfeld net zo oninteressant als de rest van de film.

Inkijkje bij een gezin waarin vrijwel alles om muziek draait. De voor mij meest interessante figuur is Avigal, nadrukkelijk de zus van. De keuze van de maker om puur te registeren zorgt ervoor dat het veelal gissen blijft naar dieperliggende emoties. Toch ben ik gefascineerd blijven kijken en luisteren.