Charlie en Hannah Gaan Uit (2017)

Absurdistische en vermakelijke film. De humor is wat flauw maar niet tenenkrommend (bv. “Ik dacht dat ik de formule voor de unificatietheorie had gevonden maar het bleek de formule voor eeltzalf te zijn”) en de film laat vooral het leven zien van de hedendaagse jeugd (wellicht vooral die in het kunstwereldje), welk leven geheel draait om uitgaan (waarbij een ‘magisch snoepje’ helpt om fantastische avonturen te beleven) met een constante jacht op liefde en seks en waarin er de hele tijd wordt gebabbeld over ex-minnaars en andere aspecten van die jacht (de regisseur is een grote fan van Woody Allen’s Annie Hall en dat is te merken). De dialogen zijn redelijk interessant, het verhaal is kaleidoscopisch met z’n talloze absurde plotwendingen en vooral de muziekkeuze weet de beelden sterk te ondersteunen (zoals bv. klassieke muziek bij een dansende menigte in de disco). Een dikke drie-en-halve ster.

Mij kostelijk geamuseerd met deze heerlijke Vlaamse surrealistische onzin. pakkende humor, leuke personages, uitstekende soundtrack en niet te vergeten schitterend camerawerk. Het zwart/wit met overgang naar kleur in bepaalde scènes vond ik uitstekend gevonden. Normaal gesproken krijg je mij bij een film niet zo gauw aan het lachen maar met die scènes die gingen over piemelboys kwam ik toch echt niet meer bij. Hoe kom je erop? Voor mij mogen onze zuiderburen nog meer van dit soort films maken.

4,5

Deze op goed geluk eens geprobeerd, maar deze viel toch wel tegen. Het verhaal kon me maar matig boeien. De film is vooral een praatfilm geworden, alleen vond ik de gesprekken niet zo interessant. Er stond dat het genre komedie was, maar daar heb ik spijtig genoeg niks van gemerkt.

De cast deed het gelukkig niet slecht.

Het was niet m'n ding.