Les Diseurs de Vérité (2000)

Ik kan me nog wel herinneren dat deze film erg slecht ontvangen werd in de pers.

Mede door de tekst op de hoes van de video kreeg ik de indruk dat het niet om mogelijke levens gaat maar om hoe zijn leven voordat die pistolen op zijn hoofd gezet worden werkelijk verlopen is. Als leven in Algerije niet meer mogelijk blijkt, vraagt Sahafi politiek asiel aan in Nederland nadat hem dit door iemand gevraagd is te doen als hij een lezing geeft. In Nederland blijkt hij echter ook niet te kunnen leven en hij keert uiteindelijk terug. Beetje rommelig geheel maar wel goed gespeeld. De tegenstelling tussen zijn leven in Algerije en hoe hij hier in Nederland behandeld wordt, wordt wel mooi vormgegeven. Vooral door Jaap Spijkers met zijn lunchpakketje ... . Hoewel de bureaucratische rompslomp Sahafi ergert (kunt u bewijzen dat u werkelijk in gevaar bent in uw eigen land etc.), geloof ik niet dat dat uiteindelijk de reden is dat hij terugkeert en zo een gewisse dood tegemoet gaat. Die ligt er vooral in dat hij zijn angst in Nederland niet kwijt kan raken, men hem hier niet begrijpen kan en hij zonder angst wil leven zonder zichzelf te verloochenen.

Voorspelbaar verhaaltje over de onderdrukte journalist. Spijker en Hendrickx kwamen bijna grappig over als duo.

Zo vlak na de verkiezingen is het (weer) een actuele film over een Algerijnse journalist die moet kiezen tussen een gewelddadige dood of het leven van een asielzoeker in Nederland. In ieder geval zijn de absurde en kwetsende vragen door de Nederlandse ambtenaar behoorlijk schrijnend en niet echt gastvrij, een bestaan als azielzoeker waar je op z'n minst niet naar uit hoeft te kijken. Alleen hier al om heeft deze film grote waarde. Aanbevolen, zeker voor de heer Wilders.