The Two Faces of Evil (1980)

Derde aflevering uit de Hammer House of Horror en gelukkig wordt het beter want ik had deze box al bijna opgegeven. Deze film heeft een aardig verhaal en blijft min of meer mysterieus hoe het verder zal verlopen. Door inbreng van een paar plotwendingen begin je op een bepaald moment te twijfelen, al zal je eerste gedachte rond het verhaal toch de juiste zijn i.v.m. de dader en het ongeluk. Verrassend is wel hoe de regisseur het einde uitwerkt. 6/10

Een aflevering uit de televisieserie "Hammer House of Horror".

Deze serie is begin jaren '80 op televisie uitgezonden. Toen was er nog niet veel op televisie te zien (slechts twee netten), en het was in die tijd een spannende, enge serie. Dat in herinnering heeft er toe geleid dat ik enkele jaren geleden de DVD-box met deze serie heb gekocht.

Vooral van deze aflevering heb ik altijd beelden in mijn hoofd gehad.

Er blijft van het enge van deze serie nu niet veel over, maar er zitten wel leuke filmpjes bij. Totaal 12 stuks.

Deze film was mijn eerste kennismaking met het fenomeen "doppelgänger", en vond ik 35 jaar (of zoiets) geleden wellicht de engste. Die kerel in dat gele regenpak is dan ook gewoon een creep.

Ik waardeer deze aflevering misschien iets te hoog, maar als ik zo'n televisiefilm decennia later nog in mijn geheugen heb dwalen, zegt dat toch wel iets.

Oké als regisseur Alan Gibson, één van de betere afleveringen (de zevende Brian Cox. Peter Cushing-aflevering) regisseert, kan dit een gelukstreffer zijn maar als ook zijn tweede en twaalfde in Hammer House of Horror-serie er met gemak boven uitspringt... een gezin op een vakantiereis pikt een lifter in een gele regenjas op die hen vervolgens laat crashen. Hierna worstelt de vrouw met het feit dat ze niet meer weet wie haar echtgenoot óf de moordenaar is. Het bevat een perfecte hoeveelheid mysterie, waarbij je nooit helemaal echt weet wat er precies aan de hand is, tot aan de verrassende conclusie. De verhaallijn is ambitieus en misschien een beetje atypisch voor een Hammer-productie. Alhoewel gemaakt voor televisie en niet de bioscoop, dus bloedvergieten was ook niet toegestaan en horror moet ergens anders vandaan komen! En naar mijn menig slaagt men zeer goed met de subtiele griezeligheid. Op vaardige wijze zette ze hier dus een griezelige en verontrustende, nachtmerrieachtige sfeer neer, terwijl men er wel enkele meer gewaagde bloederige scenes in gooien. De stijlvolle cinematografie met kunstige scheve hoeken en brede lenzen levert eveneens een substantiële bijdrage aan een desoriënterende supergriezelige sfeer. Geweldig goed uitgevoerd deze aflevering!