Yoake Tsugeru Rû no Uta (2017)

Meer Ponyo dan typisch Yuasa.

Het personage Lu doet in ieder geval erg aan Ponyo denken, al ziet haar grijns (en die van haar vader!) er eerder uit als die van Totoro. Veel leentjebuur bij Miyazaki dus, al is de omgeving niet echt landelijk; eerder aan zee (hoewel dat ook bij Ponyo het geval is).

Verhaal is ook eerder Ghibli dan Yuasa, want allemaal erg onschuldig en lief, en nergens echt surreëel. Qua stijl afwijkend van de doorsnee anime, maar voor een film van Yuasa redelijk normaal ogend. De typische Yuasa elementen komen maar spaarzaam bovendrijven, namelijk bij het dansen, wat ik toch echt typisch iets voor hem vind, en in de flashbacks waarin de kleuren ineens van het scherm spatten.

Het eindresultaat is aardig, maar niet opzienbarend, waarbij de niet al te bijzonder gezongen liedjes niet meewerken. Deze film van Yuasa blijft daarom op 3,5* hangen, want van hem verwacht ik toch meer dan degelijkheid. Grote fans van Ponyo zullen zich er echter geen buil aan vallen!

Erg fijn.

Vond het net een goeie mix van Yuasa and Miyazaki. Er zijn voldoende overeenkomsten, waardoor dit toch een soort van ode aan Miyazaki is geworden (Ponyo uiteraard, maar ook Totoro), maar je zou deze film nooit aan de Ghibli stal toewijzen. Het is nog steeds een duidelijke Yuasa film.

Lu is leuk, Yuasa's tekenstijl begin ik steeds beter te vinden (of hij is gewoon beter geworden door de jaren heen, ik moet Mind Game maar eens herzien denk ik) en ondanks dat de muziek niet meteen mijn smaak is, past het wel bij de film.

Vond het weer een erg fijne film. Beetje lastig om het doelpubliek hiervan te bepalen. Misschien wat te maf voor kinderen, wat te kinderachtig voor volwassenen. Maar wie animatiefilms een warm hart toedraagt, vindt hier genoeg moois.

4.0* en een uitgebreide review

Beter dan Mind Game en The Night Is Short, Walk on Girl, maar ik vond The Dog King net iets genietbaarder. Niet helemaal mijn regisseur, Yuasa.