The Heretics (2017)

Best aardig.

Een nogal stroef begin, dat wel. Het budget zal wel niet al te hoog zijn geweest en echt veel talent bevat de film ook niet. Zeker tijdens de wat dramatischere scenes in het begin is het wel even doorbijten. Het oogt goedkoop aan.

De eerste tekenen van horror doen ook niet echt het beste verhopen, het lijkt waar af te stevenen op een nogal saai gebeuren in een boshutje, maar beetje bij beetje wordt het toch wat interessanter. Je merkt duidelijk dat Archibald zich beter voelt in het horrorwerk.

Verwacht niks origineels of uitzonderlijks, dit is een film voor de horrorliefhebber op zoek naar nieuw werk. Maar het tweede deel van de film is best sfeervol gemaakt. Vermakelijk genrewerk met een aantal toffe scenes, anderzijds heb ik ook het gevoel dat Archibald nooit veel beter dan dit zal maken en het budget dus niet de grootste belemmerende factor is.

3.0*

Film die draait om het meisje Gloria (Nina Kiri; LET HER OUT) dat ooit gekidnapt werd door een lugubere sekte, die haar gebruikte in een ritueel waarin de sekteleden zelf het offer vormden. Jaren later wordt ze opnieuw ontvoerd door de man Thomas (Ry Barrett; ANTISOCIAL), die claimt een ex-lid van dezelfde sekte te zijn.

Films met sektes die Paganistische rituelen uitvoeren zijn er niet veel en vaak blijft het bij een dergelijke film alleen maar bij goede bedoelingen. Daarom is het fijn om te zien dat regisseur Chad Archibald wederom een solide horrorfilm aflevert. Het verhaal is weliswaar eenvoudig maar brengt voldoende verrassingen om je uitzonderlijk goed te vermaken. De regisseur is duidelijk gegroeid naar zijn laatste film. (Bite) Hij weet de geïsoleerde locatie van het hutje in het bos goed te benutten om er zo een fijne en spannende film van te maken. Daarnaast is ook de getoonde body-horror erg mooi vormgegeven. Als de film eenmaal opgang is en de gebeurtenissen zich snel opvolgen, is het volop genieten. Ook de kwaliteiten van de kleine cast (het trio; Nina Kiri, Jorja Cadence, en Ry Barrett) spelen hierbij een rol en die zijn gelukkig erg degelijk. Hiermee levert de film dus de juiste balans tussen karakterontwikkeling, verhaal en horror. Fans van het genre (en dat ben ik) hebben met deze film, een goede en sfeervolle film die meer levert dan alleen bloed en gore. Kortom heerlijk genrewerk!

een aantal jaren geleden zag ik de film The shrine die me zeer aangenaam verraste qua originaliteit

en sfeer .

deze film heeft wat overeenkomsten qua thema (satansrituelen) maar de uitvoering valt me toch wat tegen .

de film is niet slecht zeker niet maar ik had stilletjes toch op meer gehoopt .

Zeker het eind valt me wat tegen als een soort twist bedoelt maar komt niet echt lekker uit de verf .

De eerste minuten van de film zijn de beste. Bloederig occultisme pro forma uitgevoerd door een groep sekteleden uitgerust met fantastisch uitziende houten maskers. Een huiveringwekkende proloog. Vervolgens worden de personages geïntroduceerd. Twee aardig uitziende dames (waarvan één zelfs heel behoorlijk acteert terwijl de ander voornamelijk uitdrukkingsloos rondloopt) en een met mysterie omkleedde man met een door littekens aangevreten gezicht. Rondom en met de drie gebeuren intrigerende dingen. Dat belooft wat.

Na een klein halfuurtje film is de koek echter al op. Het is gedaan met de creativiteit. Regisseur Chad Archibald bedoelt het allemaal wel goed, maar het lukt gewoon niet echt. Het gevoel ontbreekt. Dat gebrek komt duidelijk tot uiting als de film niet in staat blijkt om beelden voor zich te laten spreken. Niet in staat blijkt om met beelden een onheilspellende sfeer te laten onstaan. In plaats daarvan wordt een scène voorzien van een lading aan hardvochtige klanken die de kijker erop attent maken dat de film in een spannende fase terecht is gekomen.

Elke vorm van suggestie ontbreekt. En dat werkt averechts. En is ook jammer, want in sommige scènes zijn de beeldende aanzetten tot beklemming zeker zichtbaar. Men neme de beginscène met de houten maskers of een sfeervol shot van een hut in een donker bos. Na de beloftevolle aanzet neemt echter de geluidsoverlast meteen weer toe en gaat het mis.

The Heretics is een film die niet in staat is een suggestieve sfeer van angst en beklemming te genereren. De film legt geen fijne onheilspellende bodem, maar bestookt de kijker genadeloos met penetrante effecten.

Dat werkt niet.