• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.873 films
  • 12.196 series
  • 33.962 seizoenen
  • 646.802 acteurs
  • 198.941 gebruikers
  • 9.369.485 stemmen
Avatar
 
banner banner

Mai-chan no Nichijô (2014)

Horror | 55 minuten / 63 minuten (director's cut)
2,12 4 stemmen

Genre: Horror

Speelduur: 55 minuten / 63 minuten (director's cut)

Alternatieve titels: Mai-chan's Daily Life: The Movie  / Mai-Chan's Daily Life: The Movie - Bloody Carnal Residence / Mai-chan no Nichijô: Chiniku no Yakata

Oorsprong: Japan

Geregisseerd door: Sade Satô

Met onder meer: Miyako Akane, An Koshi en Shôgo Maruyama

IMDb beoordeling: 4,6 (541)

Gesproken taal: Japans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Mai-chan no Nichijô

Miyako is op zoek naar een baan als dienstmeid. Op een dag vindt ze de gedroomde advertentie, maar wanneer ze aankomt bij het landhuis voelt ze zich toch niet helemaal gerust. De huisbaas is een vreemde man en haar collega's lijken ook iets te verbergen.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Onderhond

Onderhond

  • 87585 berichten
  • 12833 stemmen

Oh my.

't Was eigenlijk al lang geleden dat ik nog een echt stukje gore voorgeschoteld gekregen zag, daar bracht deze Mai-chan dan wel even verandering in. Geen dure film, ook niet wat je noemt subtiel of strak geregisseerd, maar wanneer het om de knikkers gaat dan is Sato wel thuis.

Frutplotje uiteraard, eerste 20 minuten gebeurt er ook niet al te veel. Maid kostuums, een vage huisbaas, beperkte acteurs en een karrevracht aan harde filtertjes om de goedkope look wat te counteren (zonder al te veel succes trouwens, al voegt de editing wel wat toe).

Dan blijkt plots dat Mai (een maid) één of andere gekke aandoening heeft waardoor ze wonden terug kan helen, hoe destructief ook. En wat doe je dan als collega? Als een gek beginnen snijden en opvreten natuurlijk. Héél erg blij is Mai daar niet mee, maar zo heel erg vindt ze het uiteindelijk ook weer niet.

Gelukkig maar, want de film bouwt op naar een grotesque finale die een potje gore serveert zoals het hoort. Smerig, over-the-top, compleet gestoord. Een fijne afsluiter die de film ook wel nodig had, want het eerste half uur is wat flauwtjes. Het einde maakt een hoop goed. Erg goede cinema is dit verder natuurlijk niet, maar wie als horrorfan de laatste jaren wat op z'n honger gezeten heeft qua smerigheid neemt met dit uur-durende niemendalletje weinig risico.

3.0*


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 11345 berichten
  • 6677 stemmen

Filmbewerking van de beruchte manga is vooral een goedkope verzameling van slecht acterende, naakte dames en naar het einde toe een flinke dosis ingewanden die op de camera kletteren. Regisseur Sade Satô hoeft niet veel te doen, want het verhaal is immers al voor hem uitgedacht. Zelf voegt hij daar dan ook weinig aan toe. Mai Chan's Daily Life ziet er goedkoop uit, kent belabberd acteerwerk, grossiert in lelijk ontworpen gore-effecten en doet vooral erg weinig met het bekende concept. Wat er dan positief is? Een geconcentreerde focus om een aantal gemene beelden te tonen die ergens nog een bepaalde indruk achterlaten. Zonder meer een belediging voor cinema, maar wat verwacht je dan ook als je dit soort bronmateriaal aanhaalt om op het grote doek te zetten?