Without Love (1945)

Het steekspel met de spitsvondige, speelse en soms grappige dialogen tussen Tracy en Hepburn, vormt het beste van deze film.

Ook de andere acteurs, als Keenan Wynn en Lucille Ball helpen hieraan flink mee.

Weliswaar niet de beste Tracy-Hepburn film omwille van de story die op zich zelf nogal flauw is (dat wetenschap gedoe bvb is toch ver gezocht en weinig geloofwaardig) maar zoals gedacht onze twee kanjers redden het geheel.

You're like the Tower of Pisa. You may have certain leanings but you always remain upright

Het was alweer een tijd geleden dat ik me nog eens neergezet had voor een Spencer Tracy en Katherine Hepburn film. De twee hebben een aantal films samen gemaakt (ze maakten er in totaal 9 gespreid over een periode van 25 jaar) en meestal staan die films wel garant voor enig vermaak. Woman of the Year is nog altijd mijn favoriet van de 4 die ik ondertussen heb gezien maar misschien kon nummer 5 daar wel eens verandering in brengen.

Woman of the Year blijft echter zijn nummer 1 status behouden. Without Love is nochtans geen slechte film maar het plot rond de uitvinding van een zuurstofmasker wordt er maar wat met de haren bijgesleept. Ik had het in ieder geval interessanter gevonden mocht er meer geconcentreerd worden op het echte uitgangspunt, namelijk de relatie tussen Patrick (die nooit meer verliefd wilt worden omdat hij een slechte ervaring heeft gehad) en Jamie (die nooit meer verliefd wilt worden omdat ze de ultieme ervaring al heeft gehad). Ik vraag me ook af in hoeverre men nog trouw is gebleven aan het toneelstuk want ik betwijfel of ze indertijd een scène als de finale test van het zuurstofmasker op poten konden zetten. Soit, sowieso maken de personages in de film af en toe rare sprongen (het verbaast me toch altijd hoe snel mensen verliefd worden op elkaar in dit soort films) maar de film houdt er gelukkig voor een groot deel een vermakelijk tempo aan over. Dat komt voornamelijk doordat er hier een aantal heerlijk spitse dialogen in zitten (de scènes tussen Patrick en Edwina zijn schitterend) die het geheel daarbovenop ook nog eens een humoristisch tintje geeft. Jammer genoeg is de speelduur van een kleine 2 uur net iets te lang en voelt het einde wat langgerekt aan. Zeker Jamie's parodie op Lila voelt wat geforceerd aan en had voor mij niet gehoeven.

Hepburn zit goed in haar rol. Het personage van Jamie die als weduwe door het leven gaat en zich opeens realiseert dat ze gevoelens voor een andere man heeft lijkt voor haar te zijn geschreven. De actrice heeft dan ook ruimschoots de tijd gehad om zich in de rol in te werken want ze speelde de rol van Jamie al in het gelijknamige toneelstuk dat zijn première een aantal jaar ervoor kreeg in 1942. Tracy zit weer als vanouds uitstekend in zijn rol maar ik blijf de chemie tussen hem en Hepburn toch altijd een beetje pover vinden. Wat vreemd is want ze hebben uiteindelijk een 'geheime' relatie (Tracy scheidde nooit van zijn vrouw) dus je zou verwachten dat er iets meer vonken zouden zijn. Without Love kent ook een aantal vermakelijke bijrollen. De bekendste is sowieso Lucille Ball (die later furore zou maken met I Love Lucy) en dat is een aangename toevoeging. Zeker de combinatie met Keenan Wynn, die hier de rol van Quentin speelt, is erg geslaagd te noemen. Patricia Morison als Edwina komt er amper in voor maar in de paar scènes die ze met Tracy deelt fungeert ze wel als een fantastisch klankbord voor de commentaar van Tracy.

Ondertussen de 3e film van de 5 die op 3* blijft hangen. De cast met Hepburn en Tracy op kop doen het behoorlijk, is ook wel te verwachten van dit soort klassebakken, maar Without Love blijft wat hangen op een ietwat saai verhaal en een iets te lange speelduur. Leuk om eens een keer gezien te hebben maar net zoals bij Adam's Rib vraag ik me af of dit soort films nog wel stemmen zou krijgen mocht het met minder bekende acteurs zijn.

3*