From the Dark (2014)

Redelijk horrorfilmpje.

Verwacht niks al te speciaals. Een koppeltje, een verlaten weg, autoproblemen en een huisje. Het mag duidelijk zijn dat het ze niet gemakkelijk gemaakt wordt hun reis voort te zetten, het aardige is wel dat het "duistere" nooit écht een duidelijk gezicht krijgt.

Ondanks dat er inderdaad wel wat Nosferatu verwijzingen inzitten, is dit zeker geen straight-forward vampierenfilmpje geworden. Dat maakt het net allemaal iets leuker, omdat je toch wat meer het monster zelf kan ontdekken tijdens de film zelf.

Camerawerk is redelijk, al is het af en toe iets té donker. Acteerwerk valt ook best mee, al zullen er geen prijzen gewonnen worden. Verder helpt de setting nog wel een handje, het ruige Ierse landschap geeft een film als dit toch altijd een klein beetje extra.

Best geen hoge verwachtingen koesteren, maar als horror tussendoortje niet verkeerd.

Nipte 3.0*

Twee reizigers stranden bij een vervallen huis en worden daar geconfronteerd met een kwaadaardig iets. Het verhaal is niet moeilijk samen te vatten. De film teert op een duistere atmosfeer. In het donker gebeuren angstaanjagende dingen. Soms zijn de beelden zo donker dat je niets kunt waarnemen. Letterlijk. Te donker, naar mijn smaak en meteen een ergernisje.

Na een atmosferisch verstikkende eerste helft, die (op het ergernisje na) goed bevalt, beleeft de film in het tweede deel een teruggang als de spanningsboog geheel verdwijnt. De protagonisten hebben het wapen gevonden waarmee ze het kwaadaardige wezen kunnen bestrijden. Een herhaling van gelijksoortige scènes volgt elkaar op. Het gebrek aan verhaal en aan investering in de personages breekt de film op.

De horrorclichés stapelen zich op. Regisseur Conor McMahon bedient zich van bekende trucs om de personages op de angstaanjagende plek te houden en in de greep van het kwaad. Het spel met licht en donker werkt op zich goed, maar wordt erg uitgerekt. Het effect verflauwt door het tonen van enge voorvallen en effecten volgens hetzelfde weinig variërende principe. Het gebrek aan een frisse invalshoek of simpelweg aan meer substantie in het verhaal wreekt zich dan. Er is niets dan de duisternis om op terug te vallen.

Hold The Dark heeft fijne atmosferische aanzetten maar biedt vervolgens te weinig verhalende substantie om over de gehele linie te boeien.