From the Dark (2014)

Redelijk horrorfilmpje.

Verwacht niks al te speciaals. Een koppeltje, een verlaten weg, autoproblemen en een huisje. Het mag duidelijk zijn dat het ze niet gemakkelijk gemaakt wordt hun reis voort te zetten, het aardige is wel dat het "duistere" nooit écht een duidelijk gezicht krijgt.

Ondanks dat er inderdaad wel wat Nosferatu verwijzingen inzitten, is dit zeker geen straight-forward vampierenfilmpje geworden. Dat maakt het net allemaal iets leuker, omdat je toch wat meer het monster zelf kan ontdekken tijdens de film zelf.

Camerawerk is redelijk, al is het af en toe iets té donker. Acteerwerk valt ook best mee, al zullen er geen prijzen gewonnen worden. Verder helpt de setting nog wel een handje, het ruige Ierse landschap geeft een film als dit toch altijd een klein beetje extra.

Best geen hoge verwachtingen koesteren, maar als horror tussendoortje niet verkeerd.

Nipte 3.0*

Twee reizigers stranden bij een vervallen huis en worden daar geconfronteerd met een kwaadaardig iets. Het verhaal is niet moeilijk samen te vatten. De film teert op een duistere atmosfeer. In het donker gebeuren angstaanjagende dingen. Soms zijn de beelden zo donker dat je niets kunt waarnemen. Letterlijk. Te donker, naar mijn smaak en meteen een ergernisje.

Na een atmosferisch verstikkende eerste helft, die (op het ergernisje na) goed bevalt, beleeft de film in het tweede deel een teruggang als de spanningsboog geheel verdwijnt. De protagonisten hebben het wapen gevonden waarmee ze het kwaadaardige wezen kunnen bestrijden. Een herhaling van gelijksoortige scènes volgt elkaar op. Het gebrek aan verhaal en aan investering in de personages breekt de film op.

De horrorclichés stapelen zich op. Regisseur Conor McMahon bedient zich van bekende trucs om de personages op de angstaanjagende plek te houden en in de greep van het kwaad. Het spel met licht en donker werkt op zich goed, maar wordt erg uitgerekt. Het effect verflauwt door het tonen van enge voorvallen en effecten volgens hetzelfde weinig variërende principe. Het gebrek aan een frisse invalshoek of simpelweg aan meer substantie in het verhaal wreekt zich dan. Er is niets dan de duisternis om op terug te vallen.

Hold The Dark heeft fijne atmosferische aanzetten maar biedt vervolgens te weinig verhalende substantie om over de gehele linie te boeien.

Eerlijk gezegd vond ik deze best goed! Tuurlijk er plekken waar je al eerder bent geweest, als je je horror kent. Maar voor een film met een lager budget doet het dit op best een slimme innovatieve manier. Het begint met een turfsteker die iets tegenkomt dat verdacht veel lijkt op een houten paal en vervolgens iets dat lijkt op de resten van een lichaam. Sommige zouden zeggen dat het een vampier was maar het is in Ierland dus kan het ook het wezen uit de Ierse legende van Abhartach zijn! Het lage budget helpt hierbij, omdat zo het wezen sterk op de achtergrond blijft. Wanneer de film zich verplaats naar Mark en Sarah wordt een 'overleef de nacht'-belegeringsfilm op één locatie. Alles op de boerderij is in het donker, wat logisch is want het kwaad oppereert ook vaak in het donker. Het gaf de filmmaker de kans om handig gebruik te maken van licht; door de ene personage de ander met een lamp haar te laten volgen, een aansteker of een fakkel. Terwijl soms het wezen opeens opdoemt. En het beste van allemaal? Niet met jumpscares of overmatig gebruik van harde muziek. Deze film is stil, en daar hou ik veel van. Aan het wankele camerawerk, alsof het een found footage-film was, moest wel even wennen maar daarna was opzet prima, daarnaast coole vampierlore, een eenvoudig uitgangspunt, dat goed werd uitgevoerd en een uitstekende final girl van Niamh Algar. Voor toch een erg Lekker filmpje! (gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)