Liza, a Rókatündér (2015)

Ge-wel-dig!!!!

Geniaal!

Ik had al het vermoeden dat ik dit leuk zou gaan vinden. Al een hele tijd niet zó genoten van een film en nog nooit zo van een Hongaarse film. Ik vind dit op alle vlakken een hit: visueel en qua CGI een plaatje, het acteren is super, en de enorm cheesy muziek past perfect bij deze film. Gortdroge humor à la Kaurismäki, wat nog eens versterkt wordt doordat Hongaars qua taal nauw verwant is aan het Fins, zodat je werkelijk denkt een film van Kaurismäki te kijken.............alleen dan visueel beter. Qua verhaal is dit eigenlijk een soort anti-Amélie en ook aan Jeunet doet dit werkje van Károly Ujj Mészáros (hoe ga ik die moeilijke naam onthouden?) sterk denken. Ik blijf de Hongaar met de moeilijke naam zeker in de gaten houden!

Zeer aanbevelenswaardig en ik mag hopen dat dit hier meer opgepikt mag worden (al valt het me mee dat er al 6 stemmen stonden!)

Jammer dat dit geen Tsjechoslowaakse film is, anders had ik er eindelijk eentje die ik vol vertrouwen aan Onderhond kon aanbevelen!

Geen verkeerde aanbeveling hoor

Toch wist de film mij op geen enkel moment écht te overtuigen. Het intrigeert de gehele speelduur, het is best leuk en origineel allemaal, verrassend bij momenten en het wordt ook leuk gebracht, maar op de één of andere manier was het mij een beetje te steriel.

Misschien omdat de Japanse link mij erg random aandeed? Geen idee of er ergens een verwantschap is tussen Hongarije en Japan, maar naar mijn gevoel hebben de twee landen betrekkelijk weinig met elkaar te maken en de combinatie van beiden is niet meteen een geweldig succes.

Het wordt dan ook wat kitscherig gebracht allemaal. Maakt deel uit van de stijl van de film natuurlijk en dat werkt ook wel ... behalve dan dat ik de hele tijd aan Wes Anderson moest denken, en daar legt deze film het dan keer op keer tegen af. Vooral visueel niet sprekend genoeg, maar ook de grapjes vond ik soms wat impact missen.

En uiteindelijk heb ik ook niet zoveel met de opgeleukte 60s sfeer gecombineerd met de droge uitwerking. Een film als deze mag mij iets frisser en geuriger zijn, als we dan toch het Amélie-vergelijk moeten maken. Maar ik ben dan ook geen Kaurismäki fan

Klinkt negatief, maar het is vooral om te duiden waarom de film nooit dat extra halfje kon versieren om een volwaardige 4* te worden. Want leuk is het wel, en véél beter dan het gros van de films. Zeker een regisseur om in de gaten te houden, maar dan mag hij z'n setting voor de volgende film een goeie 50 jaar vooruit katapulteren.

3.5*

Guitige film. Soort Hongaarse Jeunet, alleen dan visueel iets minder sprekend. Tegen het einde aan vond ik de film soms wat inboeten, maar gelukkig weet de regisseur het steeds net op de been te houden door weer met een geweldige vondst te komen. De humor is lekker kolderiek, hoewel bij wijlen nog best snedig (het koffiezetapparaat ). Verder wat leuke beeldgrapjes en gewoon een hoop olijke gekdoenerij.

Het jaren 60' sfeertje met bijbehorend bruin kleurenpalet lag mij niet zo, en af en toe wordt de film iets teveel een herhaling van zetten, maar al bij al best genoten van dit originele werkje. Nog net 3*.

Surrealistische verhalen en films zijn doorgaans niet aan mij besteed. Ik moet evenwel zeggen dat deze film mij aardig bevallen is vanwege het schalkse optreden van Mónika Balsai in de titelrol en vanwege de humoristische inkapseling van het bizarre verhaal.

Dit is jammer. Het idee van deze film is uitstekend, de vertolkingen zijn 'spot-on' en het is ook een visueel feest. Maar het basisidee, van een eenzame vrouw wiens zoektochten naar romantiek worden gedwarsboomd door de geest van een Japanse zanger van blije liedjes, is te dun om een speelfilm mee te vullen. Na een uur valt de film in de herhaling en wordt het wat langdradig.

Mochten de makers op het idee komen om een versie van 60 minuten te maken, zou ik deze film een extra ster geven.

Leuk,

Deed mij onmiddellijk denken aan Amélie en de films van Wes Anderson. Toch is dit Hongaarse sprookje ook weer niet direct een hoogvlieger als ik deze moet vergelijken met de surrealistische films uit Tsjecho-Slowakije van de jaren zestig en begin jaren zeventig die vooral op visueel vlak aanzienlijk mooier waren.

En dan de taal; van dat Hongaars versta ik net zo veel als van het Japans; helemaal niets dus. Misschien daarom dat die twee landen zoals D-Ark beweert al 140 jaar vriendschapsbanden onderhouden, omdat beide een niet Indo-Germaanse taal gemeen hebben. De Hongaren waren trouwens uit Azië afkomstig.

3.5*

Best leuk, maar de humor is niet helemaal mijn ding, ik vind het nogal flauw, en het verhaal is geen verhaal waar ik enthousiast van word. Ik vind het niet slecht, maar qua genre, stijl en verhaal zijn er films die mij meer interesseren. Wel een voldoende. 3*

Blijkbaar zijn er niet alleen Tarantino-epigonen maar ook Wes Anderson-epigonen: deze film is een modern sprookje helemaal in de visueel mooie en absurd-humoristische stijl van Anderson. De film ziet er dan ook mooi en interessant uit maar de inhoud blijft helaas achter: herhaling is kenmerkend voor sprookjes maar hier worden de repetitieve gebeurtenissen en running gags snel eentonig dat men wel probeert te voorkomen door de kijker telkens op het verkeerde been te zetten maar de wijze waarop is veelal flauw zoals ook de humor meestal flauw is.