Duister Licht (1997)

Duister Licht is een soort van Nederlandse variant op Misery.

Met een geheel eigen draai, dus vergelijken heeft niet zoveel zin.

Duister Licht is een hele rauwe film. Qua stylering doet de film wel wat aan Met Grote Blijdschap denken.

Er zitten prachtige shots in de film. Vooral het weidse landschap, het ijs op de sloten en de heldere luchten leveren Hollands Licht achtige plaatjes op.

De confrontatie tussen de twee hoofdpersonages, die zich beide aan de rand van de samenleving staande proberen te houden, is hard en meedogenloos.

De betrapte inbreker laat zich eerst nog even door de boerin commanderen, maar al gauw onstaat een machtsspel tussen de twee.

De dialogen zijn zo recht voor zijn raap dat ze soms een beetje 'hoekig' overkomen.

Op het spel van Marc van Uchelen en Viviane de Muynck is weinig aan te merken. Op mij maakte de rol van Viviane de Muynck het meeste indruk. Haar aparte uitspraak en haar opmerkelijke verschijning zijn daar debet aan.

In het begin van de film zit een prachtig shot wanneer de boerin in de schuur verschijnt. Over haar gezicht hangt een donkere schaduw als ze met de inbreker praat. Een prachtig detail.

Ik ben altijd een beetje huiverig voor religieuze motieven van personages. Ik ben van mening dat je je dan al gauw op glad ijs begeeft. Ik zie het liever niet in films.

Inderdaad een (verrassend) sterke film. Erg mooi camerawerk, sterke dialogen (ik stoore me persoonlijk totaal niet aan de regilieuze motieven) en zowel van Van Uchelen als de Muynck zetten beide een puike rol neer.
4* voorlopig...

Ik heb trouwens nog één vraagje, die hier vast wel iemand kan beantwoorden.
Die scène met dat varken zag er erg realistisch uit. Was dit ook een echt varken of werd hier gebruik gemaakt van trucopnamen?

Vooral in de donkere scenes is Duister Licht mooi. Wat een goede plek die boerderij. Donker en erg sfeerrijk.
Voor de rest een heel aardige film. Vooral de manier waarop er met de sympathie van mij als kijker omgesprongen werd was interessant. Geen duidelijk goed/kwaad standpunt.

3.0*

Aardig film van Koolhoven. Film loopt lekker, mooie locatie, aardige acteurs, leuke dialogen en fijne absurde situaties. Echt blijven hangen is het verder allemaal niet, maar voor een speelduur van 53 minuten is het allemaal erg interessant en vermakelijk. 3*

Een inbreker wordt betrapt als hij een afgelegen boerderij wil beroven. Een streng gereformeerde boerin houdt hem gevangen en wil hem tot inkeer brengen. De inbreker wordt gedwongen voor haar te werken en de twee krijgen discussies over hun levensovertuigingen.

Goed geacteerd door Marc van Uchelen (die de jonge Anton Steenwijk speelde in De Aanslag) en Viviane de Muynck. Met name de Muynck weet de streng gelovige boerin erg sterk te vertolken. Het script was ook erg goed geschreven. De religieuze overtuigingen van de boerin en de inbreker botsen, wat een interessant drama oplevert. Eerst dwingt de boerin de inbreker om te werken op de boerderij en te bidden om zijn berouw te tonen. Later wordt duidelijk dat de boerin zichzelf als Job ziet, die door god op de proef wordt gesteld. De inbreker probeert uiteindelijk in te spelen op de boerin om zo vrij te komen.

Een film waar Duister Licht aan doet denken is de Stephen King-verfilming Misery. Beide films hebben een vergelijkbare beklemmende sfeer door de gevangen hoofdpersoon en de dwingende vrouwelijke gezangennemer. Duister Licht bevat echter minder Horror-elementen en gooit het meer over de dramatische kant. Hetgeen ook uitstekend werkt.

Duister Licht toont al vroeg dat Koolhoven een uitstekend filmer is. De prachtige openingsshots hebben wat weg van Kurosawa en Tarkovsky. Verder is het kleurgebruik prima verzorgd en de locatie van de boerderij wordt goed benut. Mooie filmmuziek van Fons Merkies ook.

Dierenmishandeling blijkt een terugkerend thema te zijn in de films van Martin Koolhoven. In Suzy Q was er die misselijkmakende scène met de schildpad en in Brimstone en Duister Licht krijgen we te zien hoe varkens worden geslacht. Het gruwelijkste is nog wel dat het hier zeker echt is. Nu is het dier niet zinloos gedood voor de film (dat zou bijzonder verwerpelijk zijn), want het is immers een slachtvarken dat schijnbaar gewoon verwerkt is zoals elk ander varken. Hoewel ik een vleeseter ben vind ik het eigenlijk niet normaal hoe we vee slachten. Als je ziet hoe dat beest spartelt, dat is toch niet humaan? De dierenmishandeling is ook het enige waar ik een beetje moeite mee heb bij Koolhoven, ik begrijp namelijk niet welke boodschap hij ermee wil overbrengen.

Al met al een sterke debuutfilm van Koolhoven en weer een uitzonderlijke Nederlandse film. Ingetogen en boeiend drama, spannend en daarnaast ook mooi gefilmd.