Hemelbestormers (2014)

Vermakelijk.

Grotendeels ook onuitstaanbare personen in deze docu wat het allemaal lekker venijnig naar elkaar toe maakt.

Je zou maar met dit soort mensen op zo'n berg bevinden.

Wat een stelletje ego tripers zijn het!. Begin eerst maar eens met een betrouwbaar groepje te vinden.

En deze documentaire is ook nog eens matig... het voor af geneuzel is helemaal niet nodig.

Ze hadden gelijk met de deur in huis moeten vallen, eerst een paar mooie beelden van de berg.

Daarna hadden ze de eerste stappen naar de berg moeten filmen. Maar dat hebben ze gewoon weg gelaten!. Er is veel te weinig beeld van de strijd tegen de berg.

En het einde was ook abrupt

2 1/2 ster.

Bergbeklimmen zonder alle heroïek en de verheerlijking van die bezigheid. De documentaire volgt een groep redelijk getrainde klimmers die tegen hun eigen imperfecties aanlopen als zij tegen pech aanlopen. Kies je voor je eigen verlangen om naar de top te komen, of ben je bereid om jezelf op te offeren voor het gemeenschappelijke belang? Laat het duidelijk zijn dat de mensen die hier gefilmd worden lang niet altijd automatisch voor de meest moreel verheven weg kiezen. Dat maakt deze wat fragmentarische docu toch best intrigerend omdat het zo duidelijk laat zien hoe morele keuzes mede bepaald worden door extreme omstandigheden.

Het heeft ook wel iets dat de dood van één van hen als een soort donkere wolk over deze poging heen hangt, terwijl zij zelf niet altijd meer lijken te kunnen relativeren wat er werkelijk belangrijk is in een mensenleven. Daarmee is het wrange einde waarin de top op een nogal lullige manier niet gehaald wordt ergens ook wel positief en opbeurend. Ze worden zo gedwongen om hun meerdere te erkennen in de omstandigheden van de natuur en het lot, maar zonder dat er één van hen werkelijk slachtoffer is geworden van hun hoogmoed.

Mooie documentaire.

Als het idee was om een reclameboodschap voor de expeditieonderneming van Wilco van Rooijen te maken, dan is dat mislukt - je moet wel knettergek zijn om met deze onverantwoordelijke en asociale meneer een berg van meer dan 10 meter hoog op te willen gaan. Hoofdprijs voor de meest antipathieke rol in welke film ik ook maar gezien heb. Je zal maar betaald hebben voor een expeditie die door hem geleid wordt - en waarvan meedogenloos blijkt dat dat voor hem niet meer is dan een middel om zijn persoonlijke doelen waar te maken. Sluit ook volledig aan bij het beeld wat ik van hem kreeg uit het lezen van zijn boek over de beklimming van de K2 - de kernwoorden zijn zelfoverschatting, onsympathiek, onkundig, en antisociaal. Het totale tegenovergestelde van de woorden die ik bij bergbeklimmers hoog houd: respect, relativering, nederigheid en innerlijke kracht.

Niet dat de andere deelnemers er beter af komen. Midden in wat toch goedbeschouwd een van de mooiste landschappen ter wereld moet zijn, staan ze te jammeren dat ze niet op de top van de berg geweest zijn. Hebben ze dan niet geleerd dat het om de reis gaat, en niet om het doel? Hebben ze zich niet afgevraagd, van te voren, tot hoever ze gaan willen? En hebben ze niet geleerd dat het niet gaat om het bereiken van de top, maar om de veilige terugkeer daarvan?

Geen fraai beeld van de bergbeklimmer, ben ik bang. Maar wel een erg strakke documentaire - erg neutraal in de verslaglegging in die zin dat het aan de kijker vrij gelaten wordt wat je er van vindt.

Voor mij is dat heel duidelijk. Deze mensen hebben niets te zoeken in de bergen. Niet de juiste mentaliteit.

Ben je zelf een klimmer eigenlijk?

Ja. Maar geen expeditieklimmer, dat is me teveel gedoe. Met een rugzak en tent de bergen in is meer mijn stijl, en of ik op de top sta of gewoon ergens met een mooi uitzicht maakt me niet zoveel uit. En buiten dat ben ik een behoorlijk fanatieke boulderaar.

Wat gaaf zeg. Het lijkt mij wel een bijzondere bezigheid, ook al zie ik het mezelf niet zo snel doen.

Vind dit nogal sterk uitgedrukt eigenlijk, op basis van een documentaire van 90 minuten over een expeditie van weken. De docu laat weinig zien omtrent het daadwerkelijk 'leiden' van de expeditie door Van Rooijen: wellicht omdat hij dat onvoldoende doet, maar wellicht ook omdat het niet interessant genoeg was als materiaal. (Daarenboven hebben de deelnemers min of meer getekend voor een volledige verantwoordelijkheid bij henzelf en niet bij de expeditieleider.)

Wat dan overblijft is feitelijk één akkefietje. Daarbij is de betrokkene ook zelf voor een groot deel verantwoordelijk; ten eerste heeft hij onvoldoende ervaring (net boven de 6000 meter ligt blijkbaar z'n hoogterecord, dan moet je geen 8000-er gaan beklimmen) en ten tweede keert hij niet terug met z'n klimgenootje (die vrouw, sowieso samen met Evert de enige in die hele groep met een beetje relativeringsvermogen t.o.v. klimmen) terwijl er blijkbaar al sprake was van beginnende bevriezing. Dom.

Verder wel een aardige docu over hoogalpiene klimmen, maar ook weer niet zo interessant om dit aan iedereen aan te raden.

Het citaat in het begin "of we lozen je gewoon in een gletsjerspleet" zet de toon nogal, vind ik. En het "akkefietje" liep dan misschien goed af, maar er wordt in de film zelf ook nogal wat kritiek geuit op de manier waarop - ik citeer maar even "dit is geen eigenschap van een expeditieleider". Misschien dat Hugo een paar tamelijk ernstige inschattingsfouten gemaakt heeft, maar de leiding laat het naar mijn smaak toch wel ernstig afweten.

Dat de documentaire een nogal eenzijdige verhaallijn volgt en inzoomt op een enkel aspect is wel duidelijk, zeker als je op de website van Van Rooijen de verslagen naleest. Maar dat doet niet veel af aan de kracht van de boodschap.

Een verslaving, zo zie ik het.

Alles opgeven om zelf dat ene doel te bereiken. Maar waarvoor?

Iets overwinnen, iets bereiken wat blijkbaar onvoldoende is om de rest van het leven op te teren. Ze willen immers vaker en hoger.

Het wordt door de beklimmers zelf ontkent, maar zelf vind ik het allemaal erg egoistisch en heb ik vooral met verbazing zitten kijken naar de risico's die worden genomen om als individu te slagen zonder dat er rekening wordt gehouden met team-leden en/of familie thuis.

Wel een ontzettend goede documentaire.

Want al is het krankzinnig en misschien vrij kansloos, de prestaties zijn enorm!

Mwoah, dat is toch duidelijk een grapje, waar ik de humor wel van inzie.

Het opvallende vond ik dat de twee grootste criticasters hun kritiek tijdens de film weer intrekken. Dus daar ga je nu even aan voorbij. Bart zegt zelfs dat hij te hard is geweest in zijn oordeel. En vervolgens klimmen ze als team door.

Dat is ook zo, en Geertjan Lassche heeft ook één en ander zo gemonteerd dat wij een mooie film met een bepaalde betekenis hebben.

Niet mijn soort mensen en niet mijn hobby ik heb hier helemaal niks mee en zie het nut er ook niet van in.

Bij toeval herzien en het blijft een zeer amusante film over de intense emoties van een groep bergbeklimmers.

Helaas gisteren het eerste kwartier moeten missen maar vervolgens toch bijna met open mond zitten kijken. Dit zal waarschijnlijk komen door mijn voorliefde voor buitensporten en uitdagingen die veel vergen van een mens hoewel bergbeklimmen mij niet echt leuk lijkt.

Mooi in beeld gebracht hoe mensen functioneren in teamverband, of juist niet. Is een leider wel een leider? Emoties prachtig in beeld gebracht samen met de fantastische beelden natuurlijk.

Voor mij een 3,5!

Voor meer context achter dit bijzondere project: Regisseur aan de Keukentafel - VPRO

Geeft weer een leuke toevoeging aan het toch al interessante geheel. Kennelijk is ook Geertjan Lassche niet helemaal ontkomen aan de fascinatie voor de top...

Zag enkel de 59 minuten versie voor festivals, maar die is echt uitstekend.

Dus niet alleen de VPRO snijdt stukken uit een documentaire weg ( "voor het gemak van de kijker volgens hun" ) , ook de EO doet hier aan mee; hup 20 minuten eraf. [schilderij te groot voor boven de bank?...voila knip er een stuk af en hij past ].

Dan heb je geen enkel respect voor de maker !!!

NB Quido........jij hebt dus 50 minuten van deze documentaire - en dat is bijna de helft ! - niet gezien !

Wàt een weerzinwekkend persoon is die Cas van de Gevel. In werkelijk alle aspecten. Fascinerend. Bijna.

Die Wilco van Rooijen laat op een zeker moment nog iets van emotie zien. Dat maakt hem mens, maar zijn bravoure tevens ietwat pathetisch.

NB, bést wonderlijk hoe die vadsige coördinator in dat basiskamp terechtgekomen was.

Werkelijk onuitstaanbare mannen proberen de top te behalen. Je kan hier niet met een sadistisch genoegen naar kijken want het gevaar ligt op de loer, je houdt je hart vast. Bizarre gasten die klimmers hoor.

Een interessante en best ook wel indrukwekkende documentaire...

De beelden zijn echt mooi (het uitzicht en de locatie's zijn adembenemend), en dan ook het beeld van de personen die uiteindelijk allemaal voor hetzelfde doel daar zijn...

Om dan tijdens de documentaire te zien hoe bepaalde karakters veranderen, ook dit komt goed over en komt deze documentaire zeker ten goede...

Redelijk boeiende documentaire over een nederlandse expeditie naar de Himalaya om de Cho Oyu, de op 5 na hoogste berg ter wereld, te beklimmen. Mooie plaatjes en uiteraard de gebruikelijke ontberingen, maar het meest interessante aspect betreft de onderlinge verstandhoudingen en de spanningen binnen de groep. Niet de beste documentaire binnen het genre, maar vlot en onderhoudend in elkaar gezet door onderzoeksjournalist en regisseur Geertjan Lassche.