Ik Ben Alice (2015)

Het onderwerp is boeiend en actueel, maar de docu vond ik zeer zwak. Het liet slechts zien dat eenzame ouderen het leuk vinden om met iemand te kunnen praten, ongeacht of dat een mens, een goudvis of een pop is, maar dat wisten we al. Over KI (kunstmatige intelligentie) leert de film niets, sterker nog, de film is één groot bedrog: de kijkers ( en ik ben bang: ook de participerende bejaarden) worden wijsgemaakt dat de robot zelf zijn woorden kiest maar in werkelijkheid zit er een man in de kamer ernaast die de pop influistert. Dat maakt de docu uiteindelijk een slechte aflevering van Banana Split.

Ik vond dit echt een GEWELDIGE documentaire. Eerst ben je zelf sceptisch over deze robot, maar na een tijdje meegekeken te hebben met de bejaarden, merk je dat de pop erg veel onthoudt en dat de mensen een band gaan opbouwen. Hierboven beweerd iemand dat een man de antwoorden inspreekt in een kamer ernaast, maar dat is echt niet zo. De pop wordt wel na een paar dagen weer meegenomen om dingen aan te passen, maar wordt daarna weer teruggezet. Het duurt ook een aantal seconden voordat de pop terug antwoordt. Ook worden er soms vragen gesteld, waar de pop geen antwoordt op kan geven. Zoals 'wat is je favoriete muziek', dan zegt de pop 'dat weet ik niet'. Of 'wat is je achternaam', zegt de pop 'dat weet ik niet'. De functie van de pop is dan ook, dat de bejaarde actief wordt gemaakt, dus persoonlijke vragen aan de pop is niet het doel en is zo niet geprogrammeerd. Ik heb vaak héél erg moeten lachen. De interacties tussen de ouderen en de pop zijn soms echt hilarisch.

De film gaat dan ook niet over de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie maar over de vraag of kunstmatige intelligentie in de toekomst kan voorzien ineen sociale vraag. Hoe wordt de (sociaal/emotionele) relatie tussen mens en robot?

Die vraag wordt zelden zo goed in een film behandeld als in Ik Ben Alice. Het is onwaarschijnlijk wat er tussen de ouderen en de robots ontstaat en het is daarnaast een fascinerend inzicht in onze sociale behoeftes. De film zit vol met prachtige ontwikkelingen tussen mens en robot en ik vind het ontzettend knap hoe de makers dit hebben weten vast te leggen.

Tikkeltje kijkersbedrog om niet mee te nemen in de productie dat Alice niet volledig vanuit haar eigen artificiële intelligentie handelt. Dan steekt het nog iets meer dat de productie veel ethische vraagstukken onaangeroerd laat, zoals de gevolgen van soortgelijke technologie op het zelfbeschikkingsrecht en de privacy van de ouderen. Het is een mooi weer show waar eenzijdig de positieve aspecten benadrukt blijven worden van het inzetten van surrogaat verzorgers. Wel aandoenlijk dat de geportretteerde oudjes zo'n innige band weten te krijgen met een koddig poppetje.