Sunny Side Up (2015)

Net aan een voldoende....ik vond het best een oke film voor nederlandse begrippen.

Kwa spanning had er meer uit gehaald kunnen worden,maar de sfeer in de film vind ik wel aardig

De climax had van mij wel wat pittiger gemogen maar toch was het uiteindelijk anders dan ik had verwacht....eigenlijk best positief.

Als thriller is hij inderdaad zeker niet geslaagd, en eigenlijk is het zonde dat ze de film zo presenteren. Het voegt weinig toe, en is inderdaad uiteindelijk meer een teleurstelling.

Maar als drama is de film toch meer dan geslaagd. Alleen al de uiterst grappige en herkenbare manier van humor tussen het stel. Dat zie je niet vaak in films, en tegelijkertijd denk ik dat menig koppel zulke schaamteloze humor heeft wanneer er niemand kijkt.

Daarnaast de impasse van de relatie. Het is niet meer de liefde die hun verbindt, maar de pijn. Ze zien het allebei maar kunnen niet uit de cirkel stappen.

Uiterst sterk ik beeld gebracht en een prima acteerprestatie van beide hoofdrolspelers. Als thriller is hij dan misschien niet geslaagd, maar ik mis de aandacht voor het stuk drama in de meningen/recensies.

...helemaal mee eens, en ook nog eens buitengewoon irritant en voorspellend, ik neem aan dat Dick Maas uit een ander vaatje had getapt

Ergerlijke poging om iets te doen dat het midden houdt tussen The Wicker Man en Eyes Wide Shut. De film weet zelf ook niet helemaal of het een spannende thriller of een gelaagd relatiedrama wil zijn, dus wordt er een vorm gekozen waarmee het niet spannend wordt en ook niet dieper ingaat op de perikelen van een volwassen relatie. Verwacht vooral diepzinnig bedoelde blikken in een nogal warrig scenario rond een volksfeest dat vooral SYMBOLIEK uitstraalt en geen noemenswaardige rol lijkt te spelen in de verhaallijn. Hopelijk is deze miskleun geen indicatie voor de rest van deze lichting telefilms...

Vreselijk ding. Binnen vijf seconden wist Hannah Hoekstra mij al te irriteren, en als je na vijf minuten Giel Beelen via de autoradio hoort weet je dat je met wansmaak te maken hebt. Hoekstra ziet er verder dan nog wel appetijtelijk uit, maar weet echt vanaf het begin alleen maar tot ergernis te leiden, net als Weeber trouwens. Vervelend, schreeuwerig, niet leuk, en dat een hele film lang. Hun teksten declameren ze ook constant, heel nadrukkelijk uitspreken, zoals de Nederlandse film overigens meer kent. Verder weinig bijzonder gefilmd, nauwelijks spannend op een heel klein moment na en ook met dat feest wordt maar weinig gedaan. 1,0*.

Heel aardig.

Oei, wat wordt deze film neergesabeld.. Er is zeker wel één en ander op aan te merken, maar heb er best van genoten.

Het grootste manco is dat de film wordt aangeprezen als een thriller, terwijl het eigenlijk een relatiedrama met wat thriller elementen is.

Er wordt duidelijk geflirt met thrillers als Wicker Man en Straw Dogs. (Eggie doet me inderdaad ook erg denken aan Dustin Hoffmann in laatstgenoemde titel haha). Dit wordt slim gecombineerd met het Sunderum-feest (waar ik overigens nog nooit van had gehoord). Dat levert sfeervolle en spannende beelden op, maar qua plot blijft het allemaal veel te tam.

Als relatiedrama gezien is het wel tamelijk geslaagd. Dialogen zijn hier en daar nogal over the top (heb ook nog nooit zoveel "gefuck" in een NL film gehoord), maar de acteurs doen het prima en weten elkaars frustraties goed en menselijk over te brengen. Best fijne soundtrack ook. 6.5/10*

Een goede thriller film...

Prima verhaal...

Dat weet je dat daar elke jaar zo, we zijn daar geweest maar gelukkig nipte terug op naar boot..

Wij wisten het niet van te voren. Dan zijn we zo achter gekomen, dankzij taxi chauffeur heeft aan ons verteld, niet via boot kassa...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Prima acteerwerk...

Hannah Hoekstra heeft kwaliteiten maar die Weber speelt zo slecht met dat lijzige accent. De film deed me denken aan Strawdogs, met dustin hofman, maar dan met een extreem slecht scenario.

Heb hem na een half uur uitgezet en ben gaan kijken naar het voorlaatste fragment van Days of Summer. Toen ging het wel weer.

Psychologische thriller die nooit echt spannend wordt.

De relatie tussen beide hoofdrollen staat centraal. De relatie kent duidelijk schaduwkanten en die worden redelijk goed blootgelegd. We krijgen een behoorlijke inkijk in de (psychologische) verhoudingen binnen de relatie. Heel intrigerend, maar niet spannend. Geen thrills.

Het thrillerelement zou dan van de feestvierende eilanders moeten komen. Dat gebeurt echter niet. Intimidatie en dronkenschap uit die hoek zorgen niet voor een beklemmende sfeer. Daar had meer in gezeten. Gemiste kans. Jammer.

Weeber en Hoekstra acteren goed. Naturel en nauwelijks over the top. De dialogen zijn ok.

Het eiland komt er als decor zeer bekaaid af. Ook jammer.

De relatie tussen Daan en Judith en hun gedrag naar elkaar vond ik wel interessant. De dialogen zijn apart, op een manier die ik eigenlijk best leuk vond, en ik heb mij niet gestoord aan het acteerwerk. Hannah Hoekstra vind ik een overtuigende actrice. Ik vind haar vaak heel realistisch overkomen. Alles rondom het feest en de boze jongens uit de buurt boeide mij minder. Ik vind het sowieso geen hoogstaande film en niet erg spannend, maar een 6 kan er wel van af. 3*

Je kan wel overduidelijk zien dat dit een Nederlands TV-filmpje is.

Ik kwam op deze titel nadat ik de nieuwtjes over Sunneklaas onder ogen kreeg. Je bijt je meteen flink in het stof, want is het nou daadwerkelijk zo dat Amelanders een soort Purge houden, en dat de rest van de dagen in het jaar de Duitse zomertoeristen en avonturiers gastvrij ontvangen alsof er niks aan de hand is? En wat is er eigenlijk aan de hand? Vrouwen en kinderen die naar buiten gaan worden geslagen? Stenen door de ramen waar licht brand? Gaat dat verder omdat we er inmiddels zo weinig over mogen weten? Of is het slechts gewoon een soort spel wat er onder elkaar gespeeld wordt en valt de schade wel mee? Moet het leger dan niet een keer ingrijpen en is Ameland dan eigenlijk geen rood gebied op de kaart van de VN?

Maargoed, dit zou de zoveelste kans kunnen zijn om vanuit Nederland een sterke no nonsense horrorfilm over te maken, maar toch kiezen ze het liefst weer voor een soort van drama en zijn de hoofdrolspelers natuurlijk weer van die verwaande types uit het Zuidas die op een soapachtige manier dialogen blijven uiten... en waar 80% van de film ook aan wordt uitgeweid. De andere 20% is wel interessant. Die jongen op de scooter was echt een engerd en het hele kleine gedeelte dat het festival begint lijkt de film los te komen. Komen we achter het geheim van Daan... Maar dat was het dan ook alweer. Geen spannende opbouw, alleen maar kattengejank over levens en werk-zaken en over vreemdgaan. Welkom in Nederland... Je krijgt hierdoor ook zelfs weinig van het eiland zelf te zien, de dreigende sfeer die er had kunnen spelen en dat we ons ook focussen op de tegenpartij met zijn toch wel effectieve maskers. Maar daar hadden de filmproducenten zeker weer geen tijd en geld voor.

En dat terwijl het einde wel nog goed te doen is.

En ook jammer dat het Terschelling was ipv Ameland. In Terschelling schijnt het er gewoon net zo gemoedelijk aan toe te gaan als Halloween en ben je als buitenstaander gewoon welkom.

Vrijwel mislukt dus, met de verdwaalde sterke momenten die nog een beetje weten te werken.

2,5*

Positieve meevaller vanuit eigen bodem, waarin Hannah Hoekstra en Edgert Jan Weeber opvallend natuurlijk omgaan met de erbarmelijke dialogen die ze meekrijgen. Geregeld wordt het ze namelijk erg moeilijk gemaakt door het zwakke scenario van Willem Bosch en het gebrek aan ambitie is dan ook aan hem te verwijten. De regie van Lourens Blok blijft ertussenin zitten. De spanning wordt soms aardig opgevoerd, maar als de boel dan echt los moet knetteren blijft Sunny Side Up te afstandelijk. De film werkt dan ook vooral op psychologisch vlak, omdat beide hoofdrolspelers onderscheidend en overtuigend genoeg acteren om hun personages de gehele film lang boeiend te houden. Een speelduur van enkel 80 minuten zorgt voor bonuspunten, aangezien de inhoud niet heel bijzonder veel te vertellen heeft. Verder is het jammer dat de rol van Ko Zandvliet qua dreiging en gevaar onvoldoende wordt uitgewerkt, maar ook voor hem geldt dat zijn acteerwerk ver boven de middelmaat ligt. Zeer fijn verrast door dit werkje waar ik me geen moment mee heb verveeld.