The Frontier (2015)

Jocelin Donahue in een throwback filmpie: count me in. Helaas is dit geen tweede The House of the Devil (2009) . Wel een échte genrefilm. Op en top 70's thriller die vooral uitblinkt wat betreft aankleding. De locatie (een afgelegen 70's diner) als meest bepalende factor. Eerste helft werkt het allemaal nog wel, vooral omdat er weinig wordt ingevuld en de reacties / handelingen van de personages niet altijd even logisch zijn. Maar dat wordt allemaal ''rechtgezet'' in het tweede gedeelte, waar alles clichés worden afgevinkt (backstab na backstab..). The Frontier is er niet langer om te verrassen, maar om te recyclen. Dat is leuk voor jaren 70 thriller enthusiasts, maar heeft niet genoeg te bieden voor de rest.

De film ademt een prima op zeventige jaren lijkend sfeertje uit. Waardoor het lijkt alsof je hierdoor een reis terug in de tijd maakt. De altijd leuke Jocelin Donahue speelt Laine, een onafhankelijke vrouw die op de vlucht is.Zij strandt bij het motel 'Frontier ' van eigenares Luanne (Kelly Lynch) Ze gaat in op het aanbod om er te werken als serveerster maar er blijkt natuurlijk meer aan de hand te zijn. Nadeel van de film is dat het grootste gedeelte van de film zich afspeelt in het restaurant. Dit werkt aan het begin nog wel omdat we personages nog moeten leren kennen, alhoewel kennen? Want heel veel achtergrond-informatie krijgen we ook niet. Maar naar mate de film vordert gaat de film door het gemis aan diepte-gang echter tegen staan en ontkomt niet aan de clichés. Helaas biedt de film ook niet veel meer dan wat we al eerdere en zelfs beter hebben gezien. De Neo noir verrast nergens waardoor het een beetje aan de saaie kant door-kabbelt.