Theeb (2014)

Een soort Jordaanse variant op True Grit, maar dan ingebed in de politieke omwentelingen aan het begin van de 20e eeuw. Westers kolonialisme en de Turkse invloeden beginnen aan kracht te verliezen, terwijl rovers en vijandig gezinde stammen de dienst uitmaken in een gebied waar de wetteloosheid nog regeert. De jonge bedoeïene Theeb wandelt langs impliciete en expliciete verwijzingen naar hoe de moderniteit gewelddadig zijn intrede doet in het oogverblindende woestijnlandschap van Wadi Rum.

Het is bijna misdadig hoe weinig regisseur Naji Abu Nowar doet met de visuele mogelijkheden die één van de mooiste plekken ter wereld hem te bieden heeft. Meer dan vlakke, statische shots van amateuristische acteurs wordt er niet uitgehaald, terwijl de woestijn zelfs minder fraai oogt dan de overdonderende plek die het in werkelijkheid is. Inhoudelijk heeft het best een intrigerend plot over hoe verzoening en vergeving geen ruimte hebben in de wetten van de woestijn. Alleen overleven en standvastigheid bestaan, goedheid is ongewenste bijzaak.

Mooie western die aantoont dat je dat soort films dus niet per se in Texas hoeft te schieten. Fraaie omgevingen, fijn kabbelend verhaal, soms heel aardig camerawerk en sommige spannende momenten. Nergens excellerend, maar over de breedte sterk genoeg om de aandacht vast te houden. Inhoudelijk is het verder niet heel spannend allemaal. Er zijn wel wat verwijzingen naar de periode waarin dit speelt, maar bij verwijzingen blijft het. Maar och, dan kijk ik wel weer Lawrence of Arabia als ik dat wil zien. Deze Theeb was leuk genoeg tussendoor. 3,5*.

Soort western in de arabische wereld. Van het gegeven dat het verhaal in 1916 speelt en dat spelers van de gebeurtenissen buiten hun wereld niets weten, zie ik nauwelijks iets terug in de film. Alleen aan kleding wapens en de trein is te zien dat het verhaal lang geleden is. De film heeft iets tijdloos over zich. De beelden zijn mooi geschoten en het verhaal blijft redelijk boeien. Gelukkig een totaal andere afloop dat dat ik verwacht had.

Degelijke Jordaanse 'oosterse western' over een gids die een Engelsman begeleidt bij zijn woestijntocht door een bergpas die vol zit met bandieten en ander ongedierte. Ze nemen wat vroeger een gebruikelijke route was maar tot verval kwam door de komst van de trein als transportmiddel. Het drietal gaat op pad maar wordt achtervolgd door Theeb, het jongere broertje van de gids. Het speelt zich af in het Ottomaanse rijk van begin vorige eeuw. Geen idee waarom het geen western mag heten, het enige verschil is dat de paarden in deze film plaats hebben gemaakt voor kamelen. Ik lees hier en daar dat de film wat 'traag' is, maar ik vind het tempo prima passen, en in vergelijking met een western als Meek's Cutoff (2010) die overigens prima is raast deze in sneltreinvaart voorbij. Ook Theeb heeft iets contemplatiefs. Goed script, overtuigend en authentiek acteerwerk, en een indrukwekkende setting. Richting de 4*.

Fraai gefilmde Arabisch werkje, dat in alles behalve locatie een western mag heten. Theeb speelt zich af in het Arabie van de jaren '10, waar met de aanwezigheid van de Ottomanen, Britten en de trein de moderniteit langzamerhand het oude bestaan overneemt. Ook niet bepaald een onbekend Western-thema. Maar hoewel dit wel de katalysator is van de gebeurtenissen van de film, komt het verder niet uitgebreid in beeld met een enkele Brit en volgens mij ook een enkele trein. Theeb is ook de naam van de hoofdpersoon, een jochie van een jaar of 10 (?) die met zijn broer leeft in de Arabische woestijn, maar gedurende de film meegesleept wordt in een reeks gebeurtenissen. Maar hoewel de beelden fraai zijn, en ik ook de setting best fijn vond, merkte ik wel dat ik me toch langzaamaan wel een beetje begon te vervelen in de tweede helft. Desondanks wat mij betreft zeker een geslaagde film-ervaring, en dank voor de tip arno74

De film ziet eruit als een western, gesitueerd in een Arabische woestijn. Ook het verhaal vertoont de trekken van een western. Aangezien dat niet mijn favoriete genre is, kan ik deze film maar matig waarderen in weerwil van de spectaculaire woestijnopnamen.

Mooie, kleine film. Het beeld ziet er goed uit, wat een mooie gebieden, en het verhaal heeft wel wat. Ik vond het interessant, maar niet heel interessant. Uitstekend acteerwerk. 3,5*

Overweldigend mooi is het decors waarin het gebeuren zich afspeelt maar te onthouden is zeker het hoofdthema : de ruw-rauwe ontgroening van de jongen, onwetend over maatschappij en wereld, de ene harde les na de andere te verwerken krijgend maar pienter en realistisch genoeg is om zich te herinneren dat, in deze boze wereld waarin hij is gedropt, wanneer wolven je vriendschap aanreiken, je nooit op succes moet rekenen.

Een verhaal dat me over de ganse lijn boeide, met meer inhoud dan alleen maar het avontuurlijke.

Het acteerwerk geeft ruime voldoening en de soundtrack mag gehoord.

Meevaller. Heb nooit aan een western gedacht.

Degelijke film over een kleine jongen die wordt meegezogen in een conflict ten tijde van de Eerste Wereldoorlog in het Midden-Oosten. Hoewel inhoudelijk voor mij niet top, wel genoten van de fraaie woestijnlandschappen en prima cinematografie.

Prima acteerwerk ook overigens van de jongeman al was ik misschien iets te weinig betrokken met het personage om me nog lang bij te blijven. Ik miste net dat tikkeltje extra. Idem met het plot overigens. Al kan wel de nuance gelegd worden dat de jongen helemaal geen professioneel acteur is. De vergezichten in de film doen inderdaad wat denken aan de klassieker Lawrence of Arabia (maar ook dat vond ik geen hoogvlieger).

Het is 1916 wanneer een Britse officier [Jack Fox] in de Ottomaanse provincie Hijaz de hulp inroept van Bedoeïenen vraagt om hem te helpen een gevaarlijke reis door de woestijn te ondernemen naar een geheime locatie. Theeb [Jacid Eid Al-Hwietat] vergezelt zijn oudere broer Hussein [Hussein Salameh Al-Sweilhiyeen] op deze reis die uitloopt op een uitputtingsslag en een kat-en-muisspel met een gewonde vreemdeling [Hassan Mutlag Al-Maraiyeh] die hoogstwaarschijnlijk betrokken was bij een schermutseling waarbij de Britse officier om het leven kwam. Abu Noward liet de rol van de Bedoeïenen spelen door amateurs en dat blijkt geen beletsel, temeer daar deze spannende film veel kracht verleent aan het bedachtzame tempo en de fraaie locaties die het gevoel van isolement meer versterken dat een acteur dat zou kunnen. En er is een sterke, verrassende ontknoping.

Desolate plekken waarin ieder zijn eigen strijd aangaat met zichzelf en zijn omgeving. Filmisch mooie plaatjes, nieuwsgierigheid vs realiteit.