De Aardwolf (1985)

Prima wildschoteltje, schat. De schepen heeft gevréten

Een tijd geleden sprak ik met Steve De Roover - regisseur van de toffe documentaire Forgotten Scares: An In-depth Look at Flemish Horror Cinema (2016) - en werd ik door zijn enthousiasme geïnteresseerd in de Vlaamse horrorfilm. Rob Van Eyck kwam een aantal keer in de documentaire voor en het rinkelde meteen een belletje dat ik al langer eens iets van hem wou zien. The Afterman leek me het interessantste te zijn, maar De Aardwolf was uiteindelijk goedkoper op DVD te vinden.

Want hoewel ik dit graag wou zien, wou ik hier nu ook weer niet teveel geld aan gaan besteden. Het is een moeilijke balans soms, maar voor een euro of 5 kun je de 30th Anniversary Edition van De Aardwolf aanschaffen en dat is op zich een koopje. Temeer omdat hier nog als extra een kortfilm van Van Eyck is toegevoegd (met Eighties-icoon Wendy Van Wanten!) maar ook omdat dit een bijzonder intrigerend filmpje is. Jarenlang onvindbaar geweest omdat een Brusselse rechter de film in beslag liet nemen vanwege de link tussen de LSP-beweging (Leading Success People was een organisatie die zich focuste op positief denken en de volgelingen liet geloven dat financieel succes aan hun voeten lag als ze de cursus volgden) en het nazisme maar dat verbod verviel dus na zo'n kleine 30 jaar. Horror is dit in ieder geval niet en ook het schandaalgehalte dat de film zich (enigszins) ongewild heeft toegeëigend is redelijk laag te noemen, maar wat overblijft is een ietwat vlotte film over een yuppie die compleet doordraait wanneer zijn bedrijf op de klippen loopt.

En die yuppie wordt gespeeld door Kurt Van Eeghem. Niet de meest begenadigde acteur van de Van Eeghem broers (Marc Van Eeghem overleed jammer genoeg vorig jaar reeds op 57-jarige leeftijd aan de gevolgen van prostaatkanker) en hij wordt liever ook niet herinnerd aan zijn rol van Tony. Geen idee waarom aangezien van Eeghem hier lekker los gaat en werkelijk elke dialoog op een heerlijk pedante toon brengt. Nellie Rosiers geeft als Nora, de vrouw van Tony, nog wat extra vuurwerk aan de rol van Van Eeghem en verder is vooral nog een minieme bijrol van Dora van der Groen het benoemen waard. Toch geraakt De Aardwolf nooit echt ver weg van het amateurisme. Zo is de herhaling in de openingsscène op het feestje ronduit irritant en had de film misschien wel te baten gehad bij een remaster. Nu is het vooral toch zien naar een ietwat verlopen VHS kopie.

Langs de andere kant heeft dat wel zijn charme eigenlijk maar dat terzijde. Aangename kennismaking met het werk van Van Eyck in ieder geval. Veel minder gefocust op horror dan ik had verwacht dus misschien dat een herziening wel eens een verhoging kan inluidden. Let vooral ook nog op de aanwezigheid van The Scabs, al zal dat niet moeilijk zijn aangezien hun gitaarriedeltje aan het begin van de film een echte oorwurm is. Maar eens op zoek gaan naar wat meer van Van Eyck en de andere namen uit Forgotten Scares.

2.5*

Op het randje van amateuristisch,

op het randje van belachelijk,

op het randje van geniaal.

Met een goede, aanstekelijke soundtrack van The Scabs.

Een Belgische cultfilm waarvan de naam me wel iets zei, maar een film die voornamelijk gekend zal zijn onder cinefielen. Vrij low budget en amateuristisch allemaal, maar de film heeft toch een bepaalde vibe of dynamiek.

Duidelijk een voorbeeld van hoe iemand op de verkeerde plaats zit, een plaats met aanzien als bedrijfsleider. Een functie waarin hij suckt, net als zijn rol als echtgenoot en vader.

Acteerwerk niet overtuigend. Kurt zou later meer furore maken als presentator. Het is inderdaad bij Marc dat je moet zijn in de Vlaamse filmwereld.