Hotaru no Haka (1988)

Het kan realistisch zijn. Voor mij pakt de keuze om het op deze manier te brengen verkeerd uit. Het 'overmatig' benadrukken irriteert mij (verder hou ik ook niet zo van de tekenstijl). Wat dat betreft heb je gelijk: de regisseur kan niet iedereen tevreden stellen.....

Mijn god, wat een draak van een film. Met moeite uitgekeken. Ik ben het helemaal eens met Reinbo, dat er overmatige delen werden benadrukt. En wat betreft de tekenstijl daar ben ik ook geen liefhebber van. Persoonlijk denk ik dat het verhaal beter tot haar recht komt op het echte doek

Dat denk ik niet, maar die keuze is beschikbaar, zie:

Grave of the Firefies remake

Of bedoel je met 'echte doek' de bioscoop i.p.v. de dvd?

Nee dat bedoelde ik dus die remake. Ik heb hem toch besteld. Hoewel het verhaal mij niet echt kan raken. Ben wat dat betreft nogal kritisch als het gaat om remakes.

Ik ben nu vast heel harteloos, heb geen gevoel in mijn donder etcetera etcetera. Maar Hotaru no haka deed het niet voor mij, ik vond de karakters een beetje vervelend en die broer had toch wel wat minder apatisch kunnen reageren? Het is een heel zielig verhaal, maar het deed me helemaal niets. Komt daarbij dat het een animatiefilm is. Niks mis met dat genre, maar de verbondenheid met het drama wordt door getekende Japanse poppetjes bij mij absoluut niet vergroot.

Last but not least: Vergeef me mijn mening, ok?

Nee hoor. Toch vind ik je verhaal weinig boeiend. Je geeft al aan dat je je niet in geanimeerde personages kunt verplaatsen....



Waarop?

Ja, geanimeerde personages zijn minder levensecht, een valide argument lijkt me.

Op de hele situatie. Het was niet de sterke broer die zijn zielige zusje op sleeptouw nam. Nu waren het barre tijden tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar toch, hij legde zich wel heel snel neer bij zijn tragische lot.


Wie weet! Het is wel weer een tijdje geleden dat ik deze film gezien heb .

Hoe oud denk je dat die jongen is? Hij is zelf nog een kind.
En zoals je zelf al zegt, het waren barre oorlogstijden. Ik ben erg benieuwd hoe jij zou handelen in zijn situatie.

In jouw geval een goed argument om niet meer aan animatiefilms te beginnen lijkt me. Bovendien zijn deze getekende personages meer levensecht dan Tom Hanks' typetje in Forrest Gump. Vind het dus ook geen valide argument.



Vind ik ook. Meest storende terugkerende kritiek hier bij deze film: dat mensen zich blijkbaar storen aan foute beslissingen van een dertienjarig kind, dat de volle verantwoordelijkheid draagt voor zijn zusje van vier tijdens oorlogstijd.

Het is echt niet zo verwonderlijk dat juist films al The Shawshank Redemption het hier zo goed doen.

Blijft een mietje die gozer. We willen heldendaden zien, geen indolent gedrag en gehuil. Doe mij maar Rambo.

Het niet levensecht zijn ligt voor mij niet aan het type karakter (wat mij betreft kan dat best wel extreem alle kanten opvliegen), maar voor mij het feit dat het karakter er niet levensecht uitziet. Het is namelijk geanimeerd, waardoor een Ghibli-poppetje fysiek gezien logischerwijs minder op een echt mens lijkt. Ik denk dat bij velen, die animatiefilms maar hooguit goed vinden, dit probleem geldt. Neemt niet weg dat het dat het flauw is om me de toegang tot animatiefilms te ontzeggen, vind je niet? Ik ben me van dit gegeven bewust, maar kan nog best genieten van andere aspecten van een animatiefilm, zoals bijvoorbeeld... de animatie zelf. Ik zal het ook zeker niet laten om een Ghibli of andere animatiefilm eens op te zetten.

Je probeert mee te leven met een personage, maar wanneer hij in je ogen compleet verkeerde beslissingen neemt en het ook niet begrijpt waarom hij juist die verkeerde beslissing heeft genomen, dan geldt dat inderdaad als een kritiekpunt.

Ho, ho... ik ontzeg je niets. Maar aangezien je dit probleem bij alle animatiefilms ondervindt, vind ik het (persoonlijk dus) een inwisselbare en ongeldige kritiek op deze film.



Nogmaals, het gaat om een kind! Moet ik mijn verworven wijsheden (ik ben 31!) gaan projecteren op een personage van 13 jaar? Of mijn achtergrond? Of mijn financiele achterban?

Wauw ! Nooit gedacht dat ik zo met zo een emotioneel gevoel naar een animatiefilm zou kijken. Laat de andere maar tranen bij de dood van Bambi zijn moeder ik neem dit wel. Veel menselijker !

Vanaf het begin kreeg ik al een enorme emotionele klap te verwerken. Waar dat blikje met de vuurvliegen wordt weggesmeten was een mooi voorbeeld van krop-in-de-keel moment. Je weet nog van niks maar toch heeft de film al meteen impact. Aan weinige gegeven.

Elke scène met de vuurvliegen was overdonderend: Kleurgebruik van de bovenste plank in combinatie met prachtige score en op-en-top drama. Meeleven met de 2 kinderen is zo geen probleem. Het is nooit opdringerig en mooi weergegeven. En op het einde kan je je enkel gelukkig prijzen dat je het nooit hebt moeten meemaken. Speciale vermelding nog voor de scènes met die harde tante. Alsof die kinderen nog niet genoeg meegemaakt hebben.

Enige minpunt dat ik moet opsommen is dat de montage op sommige momenten nogal van de hak op den tak is.

Blijft me de vraag resten: Wat zou er gebeurd zijn moest dit geen animatiefilm zijn? Ik weet dat er z'n versies bestaan, zal er me eens aan wagen.

4,5*

Fanstastich mooie film:

Het is gewoon prachtig, een Japans meesterwerk. Samen met Spirited Away en aladdin vind ik het de mooiste animatiefilm ooit gemaakt. Maar ik moet he nog eens opnieuw zien want er waren een paar storende elementen terwijl ik de film aan het kijken was dus ik had het soms moeilijk om te volgen.

Ik had een paar keer traantjes voelen opkomen, van blijdschap en ook verdriet.

Ik geef de film zeker een dikke 5 *

Komt 12 november in een Quality film Jasje.

Ik ben benieuwt, zal mijn zakdoeken alvast klaarleggen.

eindelijk in quility

Ik ga hem zeker kopen

Met hoge verwachtingen aan deze film begonnen om nog maar eens tot de conclusie te komen dat Japanse anime niet aan mij besteed is. Dat komt vooral omdat er weinig beweging in de personages en hun omgeving te bespeuren is, de tekenstijl op zich kan er nog mee door. Verder viel het dramatisch verhaaltje wel mee, al leken de handelingen die dat kereltje maakte niet altijd even logisch.

Het einde was wel erg uitgemolken.
Al met al een erg aandoenlijke film, best zielig, maar wel mooi.
3,5*

Laatste stem dit jaar...

Was weer een erg onroerende maar ook een zeer dramatische film. Echt geen film om te gaan kijken als je depresief bent, of vrolijk. Maar toch voel je in eerste instantie niet echt veel tijdens het kijken. Maar als de film eenmaal verwerkt is en je denkt er de volgende dag aan, dan gaat het toch niet in je koude kleren zitten. En vooral als je aan het trieste eindscene denkt.

Het verhaal is erg mooi maar ook gewoon keihard. Het volgt de broer met een veel jonger zusje die na die bombardement op hun stad met zijn tweeen moeten overleven op het platteland. Broer weet al dat hun moeder zwaar verminkt is en uiteindelijk sterft maar dat bespaard ie zijn zusje, en wat ook heel mooi is is dat die twee toch soms zoveel verdriet hebben dat ze niet eens kunnen huilen en door paranoia helemaal vrolijk zijn. Maar sommige scenes was het toch best wel tranen. Die rol van dat zusje was ook erg schattig en onschuldig en het was echt een drama waneer ze stierf aan het voedselvergiftiging (als ik het goed begrijp) en dat ze door der oudere broer gecremeerd werd. Ja, werkt erg op je emoties, deze film. Hoe dramatisch het ook is. Zulke dingen gebeurden natuurlijk echt en deze film zie ik toch wel als een soort medeleven van de oorlogsslachtoffers.

Verder zagen de beelden er ook mooi uit en is ie ook heel stijlvol maar ook op een droevige wijze getekend. Lijkt trouwens ook alsof deze film 2 eindes moest hebben. Aan het begin zie je Seita en Sesuko in de trein en dan komt die lichtflits van die val van de atoombom (zullen ze natuurlijk niet overleven), en aan het einde sterft het Sesoku aan voedselvergiftiging. Hoe zit dat precies in elkaar?

Verder een hele emotionele film. Pas op met hoe je je voelt waneer je deze wilt zien. Een van de zeer betere anime.

4,0*

Prachtige film. Ik ben totaal niet bekend met Japanse animatie en misschien dat ik er daarom in het begin van de film nog wat over twijfelde of dit wel wat zou worden. Maar na een minuut of 35 begon ik het steeds mooier te vinden en zelfs ontroerend.
Zometeen maar eens de BBC opzetten voor Spirited Away.

Film die goed illustreert wat er zo'n beetje gebeurde tijdens WO II. Ik vond het juist wel boeiend om het te zien, maarja dat zijn je interesses

Leuke animatiefilm, wel eentje met een tragische noot.

Grave of the Fireflies begint niet helemaal perfect voor mij, had echt even 20 minuten nodig om erin te komen. Daarna begon het leuker voor me te worden en begon ik ook serieus mee te leven met de personages.
De film is realistisch, hard, dramatisch, zielig, lief, vrolijk en tragisch tegelijk. En dat voor een tekenfilm! Soms wordt er bij bepaalde slechte situaties wel heel erg de nadruk erop gelegd, maar het blijft mooi. Ook het einde liet raakte me, stom van mij om te denken dat het goed zou aflopen, dit liet veel meer indruk op mij achter.

Grave of the Fireflies/Hotaru no Haka heeft zijn doel wel getroffen bij mij!

3,5*

had hoge verwachtingen maar die werden teniet gedaan door het nogal onlogische gedrag van Sietske (ik weet die naam niet meer) verder toch wel leuk hoor maar niet helemaal geweldig, maar dat is mijn mening.

Omdat je niet eens de moeite doet om de juiste naam van het personage te schrijven zou ik nog niet eens moeten reageren. Maar toch...

Geef eens wat concrete voorbeelden van dat onlogische gedrag.

Heb hem weinig onlogische dingen zien doen inderdaad.