Funny Games U.S. (2007)

Zeer interessant om te lezen, lykathea, toont inderdaad aan dat Haneke geslaagd is in zijn intenties. Je hoeft er trouwens niet eens zo ver voor te zoeken, zelfs op deze pagina staan er van die trieste reacties..

Ik heb met plezier alle reacties hieronder gelezen. Toch geweldig als deze zo uiteenlopen.

Ik denk dat de manier waarop je deze film ervaart en beoordeelt sterk afhangt van wat je van een film verwacht. Als je - zoals mijn vrouw trouwens - graag een mooi afgerond verhaal hebt dat volgens de klassieke lijnen van de (Hollywood)films verloopt en waar je op het einde de conclusie mooi op een plaatje geserveerd krijgt, dan zal "Funny Games U.S." je waarschijnlijk niet bekoren. Als je daarentegen graag hebt dat de klassieke paden doorbroken worden en zowel je wereldvisie als je filmische visie in vraag gesteld worden, dan ben je met de films van Michael Haneke steeds op de goede plaats.

Wie het werk van deze regisseur trouwens wat kent (La pianiste, Caché, en recent ook Das Weisse Band), weet dat je steevast op een soort honger blijft zitten. En hoewel ik bij Caché destijds een soortgelijke reactie had als veel van jullie hieronder, ben ik de films van Haneke toch steeds meer gaan appreciëren. Als kijker ben je niet gewoon een soort passieve ontvanger van een kant-en-klaar, voorgekauwd verhaal en boodschap, maar wordt er veel van je eigen fantasie en ethisch denken gevergd. Moeilijke films, maar films die nog weken, ja soms zelfs maanden en jaren door je hoofd blijven spoken. Je kan je misschien wel ergeren aan de films van Haneke, maar je zal ze zelden vergeten. En dat is het tenslotte waar het (volgens mijn hoogstpersoonlijke mening) bij films toch om draait.

Bijna-kopie van het origineel. Dat gaf ik vier sterren. Halfje eraf voor de verminderde impact als je twee zulke films maakt, halfje erbij voor de geliktere look en voor Pitt en Colbert die ik creepier vind dat de jongens uit het origineel.

Haneke's boodschap is nog steeds wat wankel en zweeft op het randje van hypocrisie, maar als iets dat het midden houdt tussen vormspel, thriller en zedenschets blijft het een bijzondere film die ook in deze vorm indruk maakt.

Weer 4.0* dus.

Dat komt waarschijnlijk doordat de film behoorlijk knipoogt naar A Clockwork Orange. Net zoals Alex & zijn bende zijn de jongens van Funny Games verschrikkelijk maar tegelijkertijd hebben ook weer een entertainmentwaarde. Dat soort hypocrisie mag wel in kunst, vind ik.

Vind ik ook, het probleem zit 'm een beetje in dat Haneke lijkt te vinden dat niet mag. Maar het dan toch doet.

Ik weet het niet. De jongens entertainen maar het geweld dat ze plegen is redelijk walgelijk (zonder dat je eigenlijk iets ziet). Een vreemde en toch beklijvende cocktail.

Ik heb het origineel nog niet gezien, maar aangezien ik groot fan ben van Naomi Watts wilde ik eerst deze kijken. Daar heb ik absoluut geen spijt van gekregen. Ik weet natuurlijk niet hoe het origineel is, maar ik vind deze remake erg goed! Ik vond het ook fijn dat ik deze film ben gaan kijken zonder te weten waar het over ging, hierdoor was het voor mij een des te grote verrassing!

De film begint al leuk, met dat spelletje in de auto. Zodra de twee jongens in beeld komen wordt het al spannend. Eigenlijk gebeurt er helemaal niets, maar toch hangt het dreigende sfeertje er. Geweldig! Er zit absoluut geen gore in deze horror, maar toch is de film zo creepy dat hij in mijn ogen absoluut tot het genre behoort. Het was nagelbijtend-spannend!

Wat ik ook erg knap vond was dat de film geduurde de gehele speelduur zijn spanning bleef behouden, terwijl de jongens op een gegeven moment zelfs niet eens meer in het huis zijn. Je voelt gewoon aan alles dat ze nog terug zullen komen. Er komt werkelijk gewoon niets in beeld. Geen enkele kill, je ziet het niet eens als iemand ook maar een beetje pijn gedaan wordt. Daardoor wordt het allemaal nog net wat spannender. Ik heb in ieder geval op het puntje van mijn stoel gezeten.

De acteerprestaties zijn van hoog niveau! Watts stelt nooit teleur en uiteraard doet ze dat hier ook niet. Ze doet het gewoon perfect! De twee jongens waren ook erg goed en ze zetten hun rol erg overtuigend neer. Ik heb zelden zo'n enge 'badguys' gezien in een film.

Ook het einde was erg goed en maakt de film helemaal af.
Ja, I'm impressed!

4,5*

Hmm, zeer apart.

Omdat ik The strangers een ontzettend goede film vond en ik het idee had dat deze film ook een beetje hetzelfde verhaal zou hebben was ik erg benieuwd naar deze film. The Strangers is op een of andere manier ook ontzettend langzaam en saai gefilmd, maar wat een spanning!

Wat een mooie, aparte manier van filmen. Je merkt al dat dit een andere film is als je gewend bent, na de eerste 5 minuten. Je ziet een auto rijden... er word gepraat.. maar je ziet ze niet.. Dit komt overigens ook heel vaak terug in de rest van de film. Apart. Leuk.
Ook de muziek aan het begin van de film vond ik wel wat hebben. Het begint met klassieke, zachte muziek. En dan komt de 'introductie', heerlijk!

Ik vind het z'on aparte manier van filmen (en dan heb ik het nog niet over de afstandsbediening en het in de camera kijken) dat ik dat alleen al enorm respecteer aan deze film.
Het verhaal is ontzettend angstaanjagend. Realistisch. Spannend. Het hakt er gewoon meteen in. Het draait er niet om heen..
Tot (daar komt ie) het lompe moment van de afstandsbediening. Als dat gedeelte niet in de film had gezeten had ik er ongetwijfeld een 5 voor gegeven. Dan was het ongetwijfeld een van de beste films. Maar helaas..
Het 'in de camera kijken' kon ik nog wel hebben.. daar kon ik nog wel overheen kijken. Maar waarom ze besloten hebben om dat gedoe met die afstandsbediening te doen? Dat haalt toch heel het realistische gedeelte van de film weg? En persoonlijk vind ik dat dit soort films het daar van moeten hebben..
Erg, erg jammer..

De acteerprestaties zijn allemaal top! Michael pitt vind ik zoiezo al een lekker gemene kop hebben, dus hij is perfect gecast. Zijn 'bolletje' heb ik nooit eerder gezien in een film, maar ook hij deed het absoluut niet slecht.
Tim Roth en Naomi Watts.. daar hoef ik niets over te zeggen toch? Ik denk dat bijna iedereen wel weet dat ze beide talent hebben.

Ik lees hier dat heel veel mensen zich ergerden aan het feit dat er heel lang, en langzaam gefilmd werd op bijvoorbeeld het opstaan van Ann. Dat zijn, voor mij, de momenten die ik erg spannend en realistisch vond overkomen. Tuurlijk, het duurde lang. Maar zo gaat het in de realiteit toch ook?

Jammer. Heel jammer.
Omdat ik de rest van de film wel degelijk goed vond ga ik hem geen onvoldoende geven, maar nogmaals.. het is gewoon erg jammer.

3,5*

This kind? Zoveel zijn er volgens mij niet van.

Tjah... weer een film die zwaker bleek dan ik dacht van spanning was nauwijks sprake eerder irritatie en verveling 10 min ofzo waarin helemaal niks gebeurt waneer die gasten even het huis uitzijn en 10 min ofzo kijken naar een halfnaakte Naomi Watts was nou niet bepaald een genot
En WTF was dit tegen het einde wordt 1 van die gasten neergeschoten die andere klooit vervolgens wat met een afstandbediening en de neergeschoten gast is gewoon weer okee alsof er niets gebeurt was

Ongeloofwaardige horror volgepompt met zwarte humor.

Tóch vond ik hem lang niet zo erg als ik had verwacht.
Ik las een artikel over het feit dat de regisseur een hoop bloederige en harde scenes weg zou laten en deze aan de verbeelding van de kijker overlaten. Het spijt mij zeer, maar daar kan ik als kijker toch geen genoegen mee neme.. Iedereen weet ''hoe de vork in de steel steekt'' dus ik vind dat ze dat best mogen laten zien. De film is ook vrij (Lees: zeer) langdradig, maar op het ene moment stoort dit wel en het andere is het juist sfeer creërend. (dit laat ik in het midden). Wat ik een zéér positief punt aan de film vind zijn de karakters. De 2 jongens zijn kotsverwekkend en vervullen hun rol goed. Lang over na zitten denken maar toch NET geen voldoende.

2,5 *

Ik moet deze nog eens zien het is al veel te lang geleden en volgens mij geef ik hem dan een 5!

Zitten hier verkrachtingen en dergelijke in? Want dan hoef ik hem niet te zien. Het lijkt me verder wel een interessante film.

Auw auw en nog eens auw. Slingerpoepfilm, doorspoeluhhhhhhhhhhhh.

Ik vraag me af waarom deze film zo'n lage score heeft. Voor mij een uitstekende film met elementen die de film origineel maken. Het terugspoelen, praten tegen de camera, ...

Ieder z'n smaak maar toch kan ik het moeilijk begrijpen

Een exacte kopie van het orgineel alleen ontbreekt de knipoog weer wel. En ja, wat moet ik daar dan verder van zeggen. Wat ik van het verhaal vind kan je eigenlijk teruglezen in mijn recensie bij de 1997 versie. Echt de hele film is gewoon precies nagespeeld. De locaties zijn precies zo nagebouwt als het orgineel, de lijn is hetzelfte. De acteurs zijn dan wel weer erg goed, waaronder Michael Pitt, die ik nog wel van Last Days ken, en ook Naomi Watts was erg goed als de moeder. En ja, wat kan ik er verder over zeggen, lees me recensie bij de orginele versie maar. Opzich vond ik dit nog wel een geslaagde remake, maar echt heel erg noodzakelijk is ie niet.

3,5*

Zo herkenbaar dit.
Zat ook met vrienden deze film te kijken en hun sprongen ook op van de bank toen Watts Tubby neerschoot. Ik kon het totaal niet geloven omdat het nogal simpel zou zijn voor Hanneke en dat we sowieso nog niet bij het einde waren. En toen ook kreunden ze allebei 'Ahhhhh' en ze waren oprecht boos gewoon door die scene.
Prachtig vond ik dat want hoe vaak je spring je nu op van de bank bij een film uit vreugde om dan weer meteen teleurgesteld en verbijsterd te gaan zitten. Ik blijf dat een geniaal film moment vinden.

Kun je het juichende (Amerikaanse) publiek in de zaal al voorstellen tijdens die scène? De hoeden die omhoog vliegen? Wat moet dat een verschrikkelijke afgang zijn geweest als bleek dat Haneke het publiek gewoon even had beetgenomen. Net alsof je een baby even zijn fopspeen gunt om het dan vervolgens meteen weer af te pakken.

Voelt wat overbodig, zo'n exacte remake, maar Haneke komt er wat mij betreft mee weg omdat het hier zijn eigen kindje betreft. Dat ie wat mij betreft geen hele maar een halve punt minder is dan het origineel komt door het voortreffelijke acteerwerk van de acteurs.

Herzien na drie jaar.

Nouja herzien, ik had het origineel drie jaar geleden gezien. Maar dit is een shot voor shot remake en dus exact hetzelfde als het origineel, op een paar kleine details na. Toen ik hem de eerste keer zag was ik best wel in de war, ik had toen de meest verontrustende film ooit gezien. Een zeer artistieke film die ik niet in één keer kon vatten. Ik heb stiekem best genoten tijdens het lezen van mijn oude recensie, je ziet gewoon dat ik best van slag was na het kijken van de film.

Een hoop dingen die ik slecht vond in het origineel, vond ik nu juist erg goed. Ik had geschreven dat het camerawerk erg lelijk was. Ik herinner me niet veel van Funny Games op visueel gebied, maar het camerawerk in Funny Games U.S. vond ik heel erg mooi. Darius Khondji, die het camerawerk in onder andere Delicatessen en Se7en verzorgde, levert meestal wel puik werk. Hoewel de camera hier niet zo beweeglijk is als in een film van Jeunet of Fincher, vond ik de beelden en fotografie erg mooi. In het origineel vond ik het spel van de acteurs, of in ieder geval de dialogen, niet altijd even sterk maar daarvan heb ik ook niets gemerkt in deze versie. Het acteerwerk vond ik juist uitstekend van de gehele cast met als hoogtepunt natuurlijk Michael Pitt die een net zo sterke prestatie als Frisch levert. Pitt en Corbet speelden de twee rotjong met zeer veel overtuiging, Pitt was echt angstaanjagend goed. Het viel me wel op dat de film inzakt als de jongens weggaan.

De film is erg akelig, maar daardoor ook juist zo goed. De jongens zijn zo eng omdat ze zo beleefd blijven en soms ook erg grappig overkomen. De ellende begint allemaal klein maar groeit naarmate de film vordert. Ik vond het geweldig hoe Haneke de kijker uit de film haalt door tegen de kijker te praten en je erbij te betrekken, alleen jammer dat de knipoog is weggelaten. Ook vond ik het sterk hoe de entertainment value wordt benadrukt, terwijl er eigenlijk niets te lachen valt. Maar een film als Die Hard vinden we dan weer wel leuk, dat is ook geweld! De beste blijft nog steeds de terugspoelscène, ik heb me nog nooit zo machteloos gevoeld als kijker. Paul is hier de regisseur. Sluit de film daarna af met die angstaanjagende blik van Pitt en je hebt een akelige, aparte maar ook ijzersterke film.

In de loop van de tijd ben ik blijkbaar heel anders naar films gaan kijken, en dat is leuk om te zien. Ik heb nu ook meer soorten films gezien en ben verschillende dingen gewend. Waar ik Funny Games een twijfelachtige 3* gaf, ga ik nu voor een 4*. Een confronterende, maar indrukwekkende film. Een van de weinige films waarin ik de boodschap ook écht belangrijk vind. Ik heb de originele Funny Games ook maar de 4* waardering gegeven aangezien het dezelfde film is. Mijn verwarde recensie bij het origineel laat ik lekker staan, erg leuk om terug te lezen en je eigen ontwikkeling te zien na een aantal jaren.

Edit: Ook het gebruik van muziek vond ik heel sterk. Vooral het contrast tussen de klassieke muziek en rock in het begin werkt heel goed.

Waarom is dat?

Zij dragen de film toch wel. Ik ergerde me vooral aan de acties van Naomi Watts op sommige momenten, ze reageerde soms erg stom op een situatie vond ik. Bijvoorbeeld keihard gaan roepen als die jongens nog in de buurt zijn en die mensen in het huis horen je toch niet. Daarnaast vond ik alles hier net wat te traag naar mijn mening.

Ik denk dat de film eigenlijk meer wordt gedragen door de thema's dan door de karakters.

Wat een langdradige film. De sfeer kwam helemaal niet eng of choquerend over op mij, en ook de reacties van het gezin zijn wel erg traag en redelijk dom. Verder vond ik de gebeurtenissen allemaal maar traag en saai.

De cast vond ik daarentegen wel goed, zowel de twee psychopathische jongens als Watts en Roth zitten wel goed in hun rol.

Snap ook niet dat het de regisseur zijn bedoeling was om het verschil tussen realiteit en het geweld wat in vele films gebeurt aan te tonen en dat hij de kijker zijn drang naar geweld in films wil aantonen. (ten minste, gezien de reacties hier, was dat toch zijn bedoeling?)

Alsof de kijker dat zelf nog niet wist.. Moet hij daarom zo een irritante, langdradige film maken? Verhaal is zeker wel choquerend, maar kwam bij deze film amper zo over op de kijker...