Dogville (2003)

Maar je hele voorbeeld sluit weer aan bij het van aard goed of slecht zijn, ik zeg niet dat de film het daarmee eens is. Ze kaarten het alleen aan, je moet zelf kijken wat je eruit haalt. Ik benader het alleen globaal.

Klopt, daarom citeerde ik het ook

Vandaar, ik las het als kritiek haha

Breivik had op zijn Facebookpagina von Triers lievelingsfilm 'Dogville' (waarin een door een gemeenschap misbruikte vrouw -Nicole Kidman- wraak neemt door hen allemaal te vermoorden) op de derde plaats van zijn lijstje beste films gezet, en dat zit de Deense cineast hoog.

"De slotscène van de film heeft pijnlijke gelijkenissen met (de schietpartij op) Utoya", aldus von Trier. "Mocht blijken dat 'Dogville' effectief een inspiratiebron is geweest voor Breivik, dan heb ik inderdaad spijt dat ik de film heb gemaakt" - ook al blijft von Trier er bij, dat hij met die film educatieve bedoelingen had.

Bron : De Morgen

Vreemde uitspraak van Trier aangezien het verhaal toch niet van hem is maar enkel de uitwerking. Dan zou iemand als Uwe Boll met zijn film Rampage helemaal spijt moeten hebben.

Vind Rampage straf en provocerend (Dogville heb ik niet gezien), maar omdat Von Trier als regisseur volledig achter het project stond zal hij het zich wel beklagen, zelfs al was het met de beste bedoelingen gemaakt.

Hoezo zou het verhaal niet van Von Trier zijn?

Goeie filmsmaak heeft die jongen.

Ik denk dat Von Trier het erg vind dat zijn film in de top 3 staat dan dat hij daadwerkelijk denkt dat de slotscène als inspiratiebron fungeerde. Sowieso een goede zaak natuurlijk dat hij zo'n bericht als eerste naar de media stuurt i.p.v te wachten totdat er bericht komt dat het wellicht aan de films ligt die hij kijkt en zo meteen zijn excuses aanbiedt. Ik zie niet echt een overeenkomst eigenlijk in de slotscène en wat hij heeft aangericht.

Kan er iemand trouwens aan zijn top 10 komen ben daar wel benieuwd naar.

Het verhaal is toch universeel waarvoor je je toch niet hoeft te verontschuldigen of aangesproken hoeft te voelen wanneer iemand deze in negatieve zin gebruikt.

Universeel, universeel, het is toch ook gewoon een concreet verhaal dat Von Trier heeft bedacht, met een uiterst concreet einde...

Wat een originele creatie weer, heerlijk. Aan het begin had ik zoiets van ''moet ik tweeënhalve uur naar een toneelstuk gaan kijken'' maar gaandeweg weet Von Trier je verbazingwekkend goed mee te slepen met dit afgelegen stadje, bestaande uit een aantal meubels en planken. Op de eerste plaats is Nicole Kidman natuurlijk een uitstekende aanschaf voor de cast, maar daarnaast draagt de filmstijl ook enorm bij aan het 'realiteits'-gehalte van dit verhaal. In plaats van de strakke opgezette shots slingeren we hier 'willekeurig' rond en wordt er nergens teveel of te weinig aandacht op gelegd. De kijker mag het allemaal zelf waarnemen en dat werkt verbazingwekkend goed. Het is eigenlijk te bizar voor woorden dat je op deze manier toch enorm onder de indruk kan raken en dat je gewoon vergeet dat het allemaal op één locatie is geschoten. Er zijn vele interessante dialogen terug te vinden en de opnames van bovenaf zijn fenomenaal. Het enige wat ik mistte was het gezamelijke accent van de inwoners en ik meen ook dat de donkere vrouw zelfs met een ghetto-achtige stem converseerde, wat hier nou eigenlijk niet echt thuis hoort. Maar dat is vanzelfsprekend slechts een kleinigheidje en ik heb er me absoluut niet aan gestoord. De relatie tussen Tom en Grace is zeer gecompliceerd en het is mooi om beide personages met de diverse situaties om te zien gaan. De voice-over voegt veel toe en alhoewel ik me doorgaans vaak erger aan zo'n alles-omvattende- stem levert het hier juist de extra kracht zonder overbodige informatie. Verder is de muziek met mate gebruikt wat ik altijd wel als positief ervaar. Ja, geniaal stukje cinema.

Geweldige film dit zeg. Knap ook hoe Von Trier met één (nogal beperkte) set zoveel doet. Verhaal is ook erg aangrijpend. Acteerwerk is ook super. Wat ik alleen eng vond was dat ik aan het einde van de film juist erg blij was (dat het hele stadje afgemoord werd). Zal waarschijnlij kwel de bedoeling zijn geweest.
Gewoon een topfilm.

4,0*

wel een originele creatie, maar zo saai, en uiteindelijk hadden ze beter deze film gewoon dogshite moeten noemen.

Er gebeurt inderdaad een hoop shit

Wanneer de film volledig afgelopen was steeg bij mij de appreciatie, enkel dan klopte het plaatje en krijgt iedere scène zijn gewicht. Het is een bijzonder intelligente parabel boordevol symbolen en ideeën, maar ik vind het geen meesterwerk... Daarvoor is de film vooral te lang, ook de keuze om volgens het verfremdungseffekt te werken ligt mij persoonlijk niet zo. (Aw, Bertolt Brecht en J.G. zullen nooit zeer goede vriendjes worden.)

Desalniettemin toch zeker een 3,5* waard.

Bij nader inzien toch maar 3*
Trier gaat uiteindelijk iets te weinig subtiel en te veel moraliserend te werk vind ik.

Ik zou het eerder een zoektocht naar een moraal noemen dan moraliserend. Welke passages bedoel je daar mee dan?

Bizar

Von Trier haalt alles uit de kast om de kijker zo veel mogelijk te pesten. Allereerst de schokkerige, onoverzichtelijke camerabewegingen die wie van Von Trier gewend zijn. Dan is er de schandalige speelduur van bijna drie uur. Laten we wel wezen: er gebeurt erg weinig in Dogville, en dit had met het grootste gemak ook in een meer gangbare twee uur gepast. Tot slot is er nog het gebrek aan decors. Dat gaat op een gegeven moment natuurlijk wennen, maar het is erg storend. Je mist een groot stuk kijkplezier en Von Trier heeft een erg aanwezige voice-over nodig om de nodige informatie mee te geven. Ik vind dat hij hiermee zijn eigen ongelijk aantoont.

Buiten dat is het verhaal wel erg interessant. Het heeft weliswaar bijster weinig om handen en het heeft uiteindelijk allemaal niks te betekenen gehad, maar mede dankzij het erg goede spel van Kidman blijf je wel geboeid. Het verhaal volgt de bekende neerwaartse spiraal van Von Trier en biedt een aardige kijk in de kleine gemeenschap. Ik was ook blij met het gewelddadige einde, waarin Kidman haar wraak krijgt op Dogville.

Een experiment, maar een mislukt experiment. De pesterijen van Von Trier kwam ik niet of nauwelijks te boven. Was dit verhaal zonder voice-over met een echt decors, normaal camerawerk en in twee uur verteld, dan was het ongetwijfeld een stuk fijner geweest. Lars zijn zelf ongetwijfeld een harde plasser hebben gekregen van zijn eigen lef om de film zo te draaien, maar het leidt eigenlijk alleen maar af.

Dan was het minder speciaal geweest. Gewoon gedurfd om zo'n lijp verhaal te vertellen met zo'n setting. Denk niet dat Von Trier dit deed voor zijn harde plasser. Wie zegt dan nou harde plasser?
Zo'n gortdroge setting zou juist niet moeten afleiden maar meer de focus op het verhaal leggen. Von Trier is gewoon erg experimenteel bezig en dat zouden we moeten aanmoedigen.

Ik vind dat hij met het weglaten van decors een stap te ver is gegaan met zijn experimenten. Wat is de volgende stap? Acteurs vanaf een blaadje al hun tekst laten voorlezen? Ik wed dat er zelfs dan nog genoeg mensen zijn die het briljant noemen.

De beweegredenen om zonder decor te werken lijken me toch duidelijk. Het is wat mij betreft dan ook geen experiment maar gewoon een toneelachtige aanpak waarbij van de kijker verwacht wordt over een bepaalde hoeveelheid inbeeldingsvermogen(fantasie) te beschikken en er veel geleund wordt op acteerprestaties van de cast om zo voor jezelf een geloofwaardige wereld te creëren.

Deze aanpak werkt gewoon weg niet voor iedereen.

Als er één decor is dat voor afleiding zorgt, dan is het wel géén decor. En hoe wil je dit geen experiment noemen? Het is nog nooit eerder gedaan en is behoorlijk rigoureus.

Het ligt een beetje aan je verwachtingen en de manier waarop je de film in gaat of het voor afleiding zorgt. Ik ben de film blanco ingegaan en heb me geen moment gestoord aan het ontbreken van een decor. Wat betreft film is het inderdaad nog niet eerder gedaan maar zoals ik al zei lijkt het principe van toneelspelen overgenomen te zijn, dus in dat op zich is dit niet zo experimenteel en rigoureus.

In je kritiek kan ik me volledig vinden wanneer je Dogville niet kunt invullen met je fantasie waardoor het ook geloofwaardig wordt. Dan zul je je inderdaad snel aan zaken (gebrek aan decor, speelduur, camerawerk, en meer waar je dan wel op let) gaan irriteren en wordt het ook haast een straf om de film af te kijken.

Sorry maar ik heb deze film (toneelstuk) na iets meer dan een uur uitgezet. Drie uur zou me echt te lang worden. Te saai, te minimalistisch, het kon me gewoon niet boeien. Ieder zijn ding natuurlijk. Maar de wat zweverige types zullen deze film bij voorbaat al goed vinden vanwege zijn afwijkende en alles behalve standaard setting.

Ik zou het nog een kans geven Angelo.

Eerste keer heb ik deze al na 20 minuten uitgezet maar deze wordt pas na een uur echt interessant. De vriendelijke bewoners veranderen in monsters(niet letterlijk) die tot vreselijke dingen in staat zijn en het eindigt weergaloos.

Soms lees je hier van die reacties waarvan je je afvraagt hoe men er op komt. Dit topic staat boordenvol met stukjes waar mensen aangeven dat ze de setting in eerste instantie helemaal niks vonden en pas na het kijken gingen waarderen. Compleet in tegengestelling tot jouw conclusie. Bovendien is dit juist een zeer rationele film, waar het analytische denkproces gestimuleerd wordt. Hoe je dan bij 'zweverig' komt is mij een raadsel !?!?!

Same here. Letterlijk de film stop gezet, later toch nog een keer de moed bij elkaar gezocht en gekeken en uiteindelijk is de film op de 2e plek in mn top10 beland

Ik trek geen conclusies ik geef alleen me mening. Ik weet dat veel mensen dit een goede film vinden en dat die je adviseren hem af te kijken en je de film dan toch zult waarderen. Maar 3 uur naar een toneelstuk kijken trek ik niet. Me vriendin ging na een uur wat anders doen.
Ik heb ook niet gezegd dat de film zweverig is maar de liefhebbers, natuurlijk bedoel ik dat wel met een knipoog. Ik scheer natuurlijk niet iedereen over 1 kam. Maar ken een aantal mensen die hem helemaal geweldig vinden en die vallen in die categorie. Kopje kruidenthee en genieten maar.

Maar het is niet een kopje kruidenthee en genieten maar film al drink je er kruidenthee bij of rook je er crack bij, gaat het niet om.

Veel mensen hebben deze de eerste keer uitgezet inclusief ik en uiteindelijk nog een kans gegeven om uiteindelijk omvergeblazen te worden door deze film en dat is niet omdat we fan zijn van toneelstukjes.

Daarom zei ik al geef het nog een kans na het eerste uur begint ie pas interessant te worden.

Na het zien besef je pas dat de laatste 2 uur zijn voorbijgegaan zonder dat je er erg in had en Dogville allang niet meer uit simpele krijtstrepen bestaat. Het vergt natuurlijk wel een gezonde dosis verbeeldingskracht maar als je je eenmaal laat meenemen door het verhaal en de personages komt het zeker goed

Nou als ik nog is wat tijd over heb zal ik een tweede poging wagen. Heb nu teveel films nog liggen die ik eerst moet zien

Ben ik liever een zweverig type dan iemand die na een uur afhaakt omdat het niet bevalt. Von Trier films moet je sowieso alleen kijken. Films zijn stuk voor stuk zo persoonlijk dat ze alle focus verdienen. Geen afleiding, vooral niet een vriendin. Je kan zoveel films hebben klaar liggen, Dogville en Manderlay zijn wel films die je hele leven bij blijven. Dat het ietsje langer duurt dan de gemiddelde film is gauw vergeten.

Wow!

Mijn eerste reactie na het zien van Dogville. Een film die ik vaak tegenkom in overzichten etc. maar altijd heb vermeden door de lange speelduur en de omschrijving die me niet meteen aansprak. Afgelopen dagen de film gezien, helaas te weinig tijd om in één ruk door te kijken maar het liefste had ik dat wel gedaan want Dogville is een meesterlijke film! Ik had me niet ingelezen dus had ook geen idee dat ik naar een toneelspel ging kijken. Dat was de eerste paar minuten wennen maar daarna merkte ik er niets meer van. Lars von Trier liet het aan onze verbeelding over om Dogville verder in te kleuren of niet. Ik moet concluderen dat het een geweldige zet is geweest want dit concept was enorm verfrissend. Ik had nog nooit iets vergelijkends gezien waardoor ik enorm werd verrast dat dit me zo enorm kon boeien en drie uur lang kon vastgrijpen. Lars von Trier heeft hier echt met het minimale het maximale eruit gehaald. De minimale setting gaf echt een enorm toegevoegde waarde aan het geheel.

Het stadje Dogville is enorm interessant met de zeer uiteenlopende karakters van de inwoners. Maar eigenlijk ook weer niet zo uiteenlopend omdat uiteindelijk de mens toch wel erg egoïstisch is en vooral aan zichzelf en aan zijn eigen veiligheid denkt. Bizar om te zien en misschien ook wel confronterend want wat zou ik zelf eigenlijk doen in zo’n geval. Helpen natuurlijk, maar dat zegt iedereen en geeft dat een werkelijk beeld van de mens. Erg interessant om daar over na te denken naar aanleiding van Dogville.

Ook de opbouw van het verhaal in negen hoofdstukken is erg sterk. Het houdt je erg betrokken bij de film. Lars von Trier creëert een enorme betrokkenheid bij het stadje en bij vooral Grace. Op den duur begon ik echt erg met haar mee te leven en mee te voelen. Ik begon de inwoners van Dogville te verafschuwen. Dat is compleet de verdienste van Lars von Trier en de erg geloofwaardige acteerprestaties van alle personages. Elke inwoners verzorgde zijn/haar rol tot in de puntjes.

Dogville kan ik iedereen aanraden, dit is een film die je gezien en gevoeld moet hebben! Eén van de betere films die ik in 2011 zag! Ik sluit af zoals ik ben begonnen: Wow!

Bijzonder boeiende film over de dystopie van het collectivistische gedachtegoed. Met een minimum aan materiaal wordt er een schouwspel neergezet over een bergdorpje waar niets is wat het lijkt. De grande finale is genadeloos.

Kortom, sterke experimentele cinema. 4*