Meningen

Gisterenavond in bed gekeken, viel na een uur al in slaap en het was nog niet eens middernacht geweest. Slecht teken. Vandaag opnieuw vanaf het begin gekeken, maar wat ik gisteren al had, ik kan het gewoon echt niet volgen, hoe mijn best ik ook deed om te focussen had ik vandaag weer. Ik kijk veel films, ben eclectisch aangelegd dus van komedie tot drama en van actie tot horror en blockbuster tot arthouse en zelfs pulp. Ik slik het allemaal.

Inherent Vice is gewoon ronduit saai. Het is heel veel blabla en dat kan leuk zijn zoals Quentin Tarantino al menig maal heeft laten zien, maar de conversaties in deze film zijn niet boeiend. Het is ook een waterval van namen en het is net memorie spelen, heb je eindelijk het juiste personage bij de juiste naam gedacht mag je weer opnieuw beginnen want die waterval stroomt natuurlijk door. En memorie vind ik niet een heel leuk spel.

Wat ik eigenlijk nog het meest had is dat Paul Thomas Andersson geforceerd probeerde om David Lynch na te doen, maar alles waar Lynch mee wegkwam – ik snap eigenlijk heel veel van zijn films narratief bekeken niet en vind dat prima omdat ik meer dan genoeg gestimuleerd wordt op het visuele vlak – lukt het P.T.A. niet om mij als kijker gefascineerd vast te houden.

Wel afgezien en wat me is bijgebleven zijn de scenes in de auto met Benicio Del Toro's karakter die tijdens het rijden out of focus op iets zit te knagen, likken en zuigen is en Phoenix daar in focus helemaal gefixeerd naar zit te kijken, stukje herkenning uit mijn tijd dat ik elke dag stoned was echt een halfjaar lang. En de scene dat Phoenix langs gaat bij het karakter gespeeld door Maya Rudolph (PTA's vrouw) en hij een foto te zien krijgt (die wij niet te zien krijgen) en ineens een ijselijke schreeuw slaakt – zo compleet random dat het gigantisch op m'n lachspieren werkte.

Verder vond ik de performance van Josh Brolin heel goed en Phoenix als vanzelfsprekend omdat we het vanuit zijn perspectief allemaal meekrijgen en hij constant onder invloed is en dat speelt hij prima. Voor de rest heeft deze film geen 'redeeming qualities' dus ga ik hem nooit meer zien. Ik hou het maar op een misser 2*.