Meningen

Wow, toevallig zapte ik voorbij en had ik het geluk dat de film net begonnen was. Vanaf de eerste tot de laatste seconde heeft de film me geboeid. Het erste gedeelte kabbelt inderdaad rustig voort, maar je voelt dat dit gaat omslaan. En zo realistisch gefilmd...wat een goede acteurs! Ik dacht steeds, ja, stel je eens voor dat je zoiets gewoon ECHT meemaakt. Vanwege het goede acteerwerk en de manier van filmen had ik ook echt het gevoel dat ik er zelf ook tussen stond. Knap gemaakt hoor. En die opmerking dat uit deze film maar blijkt dat vrouwen er niets te zeggen hebben...in de film eigenlijk niet zo heel veel van gemerkt. En eigenlijk vind ik het ook kortzichtig om meteen met dit soort dingen te komen terwijl je zoveel meer kunt zeggen over de film. En de boodschap van de film ging ook nie tover man-vrouw verhoudingen.

De film is een lange zit, maar het verveelt niet echt, kabbelt rustig voort, zoals het water van het moeras, wordt geen enkel moment onstuimig ( helaas). De romantiek was net een tikkeltje te zoetsappig voor mij. Heel realistisch is t ook niet, ook weer jammer: achtergelaten door ouders als klein kind en groeit daarna alleen op in t moeras...voor een meisje die opgroeit in t moeras ziet zijzelf en haar huisje er wel heel verzorgd uit . Acteerwerk kan ermee door, niet heel indrukwekkend. het stukje waar haar grote liefde ineens na jaren opdaagt en doodleuk even vertelt dat hij haar wel wilde opzoeken maar niet meer durfde en er nu toch is, vond ik te simpel uitgewerkt, jammer. Ik miste zijn emotionele 'struggle' van het toenemende verlangen haar weer te willen zien enerzijds en de schaamte en de drempel voelen om de stap te zetten anderzijds. Einde zag ik al van 10 km aankomen.