Meningen

Niet echt geamuseerd.

Leek me zo'n film te zijn die enkel in de smaak valt in Azië, niet voor Westerlingen.

Af en toe viel er wat te lachen, maar ik zal deze vooral herinneren als saai.

Zo, best wel een aangename verrassing!

Had even zin om 'm af te zetten na 10 minuten, maar dan kwam er toch eindelijk wat beweging in de film (en ik zet geen films af trouwens).

Het middenstuk is het boeiendst: mooie dingen gezien, en vooral de scene met de vrouw op het paard zal me bij blijven. Dat zag ik echt niet aankomen, maar was leuk om zien. Het laatste half uur mocht dan weer wat beknopter en een aantal dingen hoefde niet.

Doel van deze film te zien was om een beeld te hebben van het Kazachs leventje, net zoals het Mongolian Ping Pong ook was. En dat doen beide films wel; infotainment, das leerrijk en ontspannend in één .

Erg hot in de Filippijnen dit, vooral bij de dames. Nu heb ik al wel ontdekt dat John Lloyd daar voor een stuk tussen zit. Het zou zowat de droomjongen zijn ginds. Ik heb het gelukkig met een andere kijk kunnen bekijken. Wat me weer zoveel plezier deed is dat taaltje, tagalog; deels Pinoy, deels Engels en dan wat ge-erfde Spaanse woorden ertussen.

Zoals bij My Amnesia Girl, is het hier ook wel wat aanpassen aan de Filippijnse manier van filmen en acteren. Ik zag het in het begin niet zo goed zitten met het drama hierin, maar na een halfuurtje zat ik er dan toch helemaal in. Het bewijs dat liefde, en het verdriet dat er soms bij hoort, universeel is.

Ietsje minder dan MAG, maar toch dezelfde score.