Meningen

Bis bis bis . Echtig waar, zin om direct opnieuw te kijken. Heb wel een goed gevoel over deze film. Kon me er prima in vinden.

Sterkste punt is het visuele. Het begon al aardig met mooie 'credits' op een hiëroglyfen-achtige background met een erg mooie font, en classy soundtrack (Joe Hisaishi)... brr rillingen. En dan die intro! Sfeervol, kleurrijk, plezierig. Had wat langer gemogen.

De visuele effecten gaan erover, en zijn misschien niet realistisch of whatever, maar ik apprecieerde dat wel. Gaf ook veel ruimte tot spelen met de visuals, en toch wel wat knappe dingen gezien hoor.

Ook een pluim voor de settings en de personages, schitterend.

Humor niet echt het hoofdpunt van de film, eigenlijk zelfs wat te weinig aanwezig vond ik. Voornamelijk de klassieke HK-grappen. Gelukkig waren er genoeg filmgenres aanwezig (drama, fantasie, romantiek) die dat goed opvulde.

Plot mocht ook wat anders, kon wel wat meer mee gedaan worden. Ik had hier wel graag Stephen Chow als Tripitaka gezien, en de plot aangepast aan Chow.

Soundtrack dik ok. Laat het plebs het maar stereotiep "Chinees restaurant"-muzak noemen, ik kreeg er kippenvel van.

Ik kom uit op 4*, zaten goeie dingen in, maar het plot kon toch beter.

Het verhaal op zich was goed, maar het is o zo cliché voorgebracht.

De acteurs vertellen hun verhaaltje op toneelse wijze, met overdreven emotie en dialoog.

De vechtscènes zijn lachwekkend. Alle stampen en boksen gaan meters ernaast en dan plakken ze er nog geweldige *klang*, *boem*, *pats* geluiden onder.

Dit is de eerste "oude" vechtfilm dat ik zie, misschien dat ze vroeger allemaal zo waren. Ik heb er alleszins hard om moeten lachen, en ik was niet de enige in de zaal.

1.5*