Meningen

Sluit me aan bij de meningen op dit forum: de ondertoon van deze film is vrij expliciet politiek en soms zelfs propagandistisch, wat natuurlijk pijnlijk ironisch is.

Toch is dit niet het grootste manco. Bepalender voor de uiteindelijk middelmatige film is het acteerwerk: geen van de acteurs weet diens rol echt te pakken te krijgen. Natuurlijk zijn we allen enigszins bevooroordeeld wanneer het gaat om Hitler-vertolkingen. De schitterende Bruno Ganz zette met zijn Hitler een maatstaf die niet lijkt te evenaren, maar ook de andere Nazi-kopstukken overtuigen niet.

Tot slot, zo mogelijk nog storender, zijn de subtiele maar ook bepalende historische onjuistheden. Tijdens een etentje na de invasie van Polen (1939) bijvoorbeeld, stelt Hitler diens inner circle voor aan de kijker. Worden gemeld, Himmler, Göring, ... De minder gekende Rudolf Hess, net aangesteld door Hitler als diens nummer 2 en als voorzitter van het oorlogskabinet, is nergens te bespeuren, terwijl Albert Speer, op dat moment nog "gewoon" architect en General Bau Inspektor, wordt voorgesteld in klederdracht (militair uniform met rond de arm een band met het opschrift Org. Todt) die wijst op zijn functie als Minister van Bewapening en later Minister van Oorlog, een functie die hij pas drie jaar later, na de dood van diens voorganger Fritz Todt, zal opnemen.

Deze en nog andere onjuistheden zorgen samen met de matige acteerprestaties voor een op sommige momenten wat vreemd schouwspel. De naaste medewerkers lijken te veel op een normaal en pleziermakend groepje vrienden (terwijl ze elkaars bloed konden drinken) waarbij je bij geen enkel personage een soort van angstreactie krijgt.

Dit weghalen van de mythe rond veel van deze figuren is natuurlijk een van de boodschappen van deze film, al is het jammer dat dit wordt bereikt door geschiedkundige fouten, flauwe vertolkingen, en hier en daar een vleugje propaganda.