Meningen

Helaas blijkt ook James Bond niet veilig voor hedendaagse politieke, ideologische, maatschappelijke, woke tendensen. Alles is zo politiek correct mogelijk. James Bond is nu ook officieel ten prooi gevallen en verziekt.

De films in de James Bond-serie zijn voor mij de ultieme mannenfilms. Op het moment dat daar nu allerlei politieke onzin je ongevraagd door de strot wordt geduwd, is het duidelijk dat het afgelopen en klaar is. Goldeneye was voor mij sowieso al de laatste fatsoenlijke Bond met nagenoeg alles ervoor als absoluut goud. Met als topper License to Kill (Timothy Dalton zowel qua uiterlijk als karakter het dichts bij Ian Flemings personage). No Time To Die is gewoon een langgerekt politiek statement en van begin tot eind doorspekt met feminisme, pro-LBTHG, genderneutraliteit en black lives matter, oftewel alles wat inclusiviteit predikt. Het is nog krom ook, want als ze echt aan inclusiviteit hadden willen doen, had Moneypenny geen zwarte vrouw maar een (desnoods zwarte) man moeten zijn. Wie zegt immers dat een man niet de rol van secretaresse kan vervullen?

Q blijkt in deze film een homoseksueel, de nieuwe 00-sidekick is uiteraard een vrouw en uiteraard een (overigens beeldschone) dame van kleur. Het lijkt me voor de actrice zelf ook niet fijn om zo in een rol en positie gedrukt te worden. Het zal me niets verbazen als de serie na het vertrek van Craig met haar verder gaat als nieuwe 007. Homoseksualiteit in James Bond is niets nieuws. Dat hadden we al in Skyfall met Silva en eerder in Diamonds Are Forever met Mr. Wint & Mr. Kidd. Feminisme was er al eerder in Octopussy met het eiland vol vrouwen, waar mannen niet waren toegestaan. Sowieso bevat de serie veel powervrouwen (denkt aan Pussy Galore, al in 1964!) Black lives matter (of eerder blaxploitation) hadden we al in Live and Let Die. Vrouwelijke geheimagenten waren er eerder in The Spy Who Loved Me met Majoor Anya Amasova alias agente Triple X. In No Time To Die voelt dit alles echter toch meer geforceerd en doorgedrukt. En daar lijdt de film zwaar onder. Enkel en alleen om te voldoen aan verwachten van de moderne maatschappij en om een groter publiek zich te laten herkennen in de personages.

James Bond zal voor mij alleen altijd een echte mannenserie blijven. M is gelukkig sinds een tijdje weer een man. De kille en ijzige Judi Dench was drie keer niets in deze rol. Toch nog een lichtpuntje! Het valt me ook op dat de Daniel Craig-films het voornamelijk met veel overmatig geweld en veel drama moeten doen. De verhalen zijn ook zwaar, waar voorgaande films ook wat luchtigheid hadden. De komische Roger Moore-films zijn het andere uiteinde, maar dit is gewoon overdreven. Links Hollywood smult van deze nieuwe vertolking van James Bond. In realiteit is het niet veel soeps.