Meningen

Typisch Zweedse serie die leunt op sterke sfeerschepping en acteerwerk. Het duurt even om erin te komen, gaat allemaal wat traag en een echte spanningsboog is er de eerste afleveringen ook niet. Maar zit je er eenmaal in, dan kijkt het aangenaam weg. Het switchen tussen de commune en de wereld daarbuiten werkt goed. De afleveringen zijn wel wat aan de lange kant.

Serie die erin slaagt niet alleen mij als kijker gaandeweg volledig kwijt te raken, maar die sterk de indruk wekt ook zelf het spoor op den duur compleet bijster te zijn.

Wat begint als een klassiek haunted house verhaal ontvouwt zich tot een warrig drama waarin wat elementen van Memento, Dark, suffige kostuumdrama's en god mag weten wat nog meer tot een onsamenhangend geheel zijn gesmeed. Steeds vaker vervallen de afleveringen in ellenlange, slaapverwekkende monologen en volstrekt oninteressant gegoochel met de chronologie, flashbacks etc. En dit alles in een tergend traag tempo waardoor de afleveringen uren lijken te duren. Van de spookachtige sfeer van het begin is dan allang niks meer over.

Het oeverloze gewauwel komt pretentieus over, maar is meestal nogal inhoudloos. Daarnaast speelt het bekende probleem van Amerikanen die Engels proberen te doen deze serie verder parten. Flanagan mag weleens een ander blik acteurs opentrekken want deze koppen kennen we nou wel, en overtuigen doen ze nooit. Speciale vermelding voor de schijtirritante kinderen.

De eerste slechte Scandinavische serie moet ik nog tegenkomen, maar dit is toch niet meer dan wel aardig.

Vooral een beetje onevenwichtig. In de eerste aflevering gebeurt in razend tempo ontzettend veel, daarna gaat de vaart er wel erg uit. Ook lijkt op een gegeven moment voor een bepaalde opzet gekozen te worden, waarin je steeds vanuit het perspectief van een van de familieleden ('de vader', 'de dochter' etc.) de gebeurtenissen volgt, maar dat wordt plotseling losgelaten. Komt wat slordig en inconsequent over.

Het verhaal zelf is interessant genoeg om te blijven doorkijken, al is de uiteindelijke ontknoping niet heel verrassend. Verder is het Algemene Scandinavische Humorverbod ook door deze serie weer keurig opgevolgd. Gezien het thema logisch dat het allemaal best serieus is natuurlijk, maar kom op, een klein beetje luchtigheid ergens moet toch kunnen.