Meningen

Een Klassieke Franse misdaadfilm met een mooie cast. Gian Maria Volonté... Wat zet hij een prestatie hier neer. Het snorretje van Delon vind ik geweldig, voegt wel iets interessants toe aan zijn karakter. Zodra Vogel (GM Volonté) uit de kofferbak stapt en Corey (Alain Delon) ontmoet vind ik welgevormd. Ik kan urenlang kijken naar de scene waarin Corey de sigaretten aan Vogel geeft. Het achtergrondmuziekje sluit daar heel passend bij. Mooie lichtelijke close-ups worden hierin gebruikt. Gian Maria Volonté en Alain Delon wekken hierdoor een bepaalde chemie met zich mee.

De Heist-inbraak was adembenemend. Een half uur lang géén dialoog. Hier kan natuurlijk niet iedereen van genieten. In de films van tegenwoordig is dit niet meer van toepassing, maar in deze film is het overweldigend.

Wat betreft de climax past de titel 'Le Cercle Rouge' heel goed bij de film. Corey, Jansen en Vogel worden uiteindelijk in de val gelokt (In de rode cirkel). Al met al een Klassieker die je gezien moet hebben!

“No one has ever escaped from Alcatraz. And no one ever will.”

Escape from Alcatraz is typisch zo'n film die nooit te oud wordt. Naar mijn belevenis is het een ijzersterke Thriller. Dat begin vond ik vooral heel mysterieus. Wat mij opmerkte in de film is het gebrek aan dialogen. Je zult ook snel merken dat Frank Morris (Mr. Eastwood) geen prater is, maar daar heb ik absoluut geen bezwaar tegen. Het straalt toch wat intelligentie uit.

Het acteerwerk vind ik goed, verhaal zeker (ook omdat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal). Zodra Morris en de gebroeders Anglin's ontsnappen, zul je ongeveer een kwartier lang misschien wel één van de beste scenes ooit zien. Het ziet er wel heel donker uit, maar dat maakt de scene juist zo spannend en uniek.

Kortom, Geniale film en erg ondergewaardeerd!

Hmm... Het is lastig om een recensie over deze film te schrijven. Ik bewonder de Italiaanse en Russische Cinema. Toen stuitte ik op deze klassieker van Tarkovsky. Tijdens mijn research luisterde ik naar het nummer 'Careful With that Axe Eugene' van Pink Floyd, wat overigens een bizar en deprimerend nummer is. Zo'n gevoel had ik precies bij deze film. Heel erg donker en weinig dialoog. Het is een film die niet voor iedereen is weggelegd, omdat het vrij lastig te begrijpen is.

Halverwege de film had ik het gevoel 'waar zit ik nou naar te kijken?'. Deze film heeft zo'n excentrieke indruk achtergelaten. Oleg Jankovski... Een hele aparte man. Precies geschikt voor deze rol. De prachtige Domiziana Giordano.... Ook fenomenaal. (Eugenia heette ze, wat wel een aparte verwijzing geeft naar ...Axe Eugene...).

Op het moment dat Andrei zijn belofte moest waarmaken voor Domenico d.m.v een kaarsje in het uitgelekte poel te lopen vond ik buitengewoon mooi! 10 minuten lang geen dialoog. Het einde is fascinerend. Oleg die met de hond van Domenico op het moerassige land zitten te kijken naar je.
Nostalghia is een prachtig staaltje werk die een mooi plekje in Mijn top 10 verdiend!

Heerlijke film van Luchino Visconti met een prachtige cast. Alain Delon, Renato Salvatori en Annie Girardot spelen briljant. Het typische Siciliaanse sfeer is om over naar huis te schrijven. De film volgt een armoedig gezin die vanuit het zuiden van Italië naar Milaan verkassen om de kans aan werk te vergroten. De oudste zoon Vincenzo woont daar toevallig al een lange tijd en hopen dat hij van dienst kan zijn voor zijn familie.

De vier jongens houden van boksen en willen dat graag omzetten tot professionele boksers. Dit lukt alleen bij Simone (maar later ook bij Rocco, Alain Delon). Simone wordt verliefd op een prostituee (Nadia), maar valt in werkelijkheid toch op Rocco. Simone begint spontaan jaloers te worden en dit leidt ook tot hevige ruzies tussen de twee broers. De scène waarin Nadia en Rocco betrapt worden is behoorlijk heftig aan te zien, maar ook prachtig gespeeld.

Al met al een sfeervolle film die een kijkbeurt waardig is!