Meningen

Standaard verhaal, wel wat aardige achtervolgingen en ontsnappingen. Het meest stoorde ik me aan dochter Kim, Maggie Grace. Ze acteert emoties, doet dat overdreven waardoor het ongeloofwaardig is. Een altijd weer terugkerend trekje bij Amerikanen. Ze deed dat ook al bij Taken 2.

En altijd weer dat "I love you". Wisten ze dat nog niet van elkaar ?

Wel aardig altijd weer die lelijke valse koppen van namaak-Russen. Die acteren wel weer aardig.

Het slot is een beetje verrassend. Maar het eind is weer klef pathetisch.

Suggereert het schaakstuk dat het een schaakspel is tussen Liam en de politie ? Beetje ver gezocht. En dat elastiekje van Whitteker ? Moest dat nog iets betekenen ? Kwam een paar keer nadrukkelijk in beeld.

Bij zo'n film moet de regisseur niet diepzinnig gaan doen.

Al meer hier gezegd: slecht. Verhaal stelt weinig voor en veel onlogische overgangen. Auto's, die er ineens zijn, de schurken weten wel heel makkelijk alles te vinden van de hoofdpersoon en aan het eind is de grote schurk ineens heel aardig. En die Paxton altijd maar in een en dezelfde stand met boze blik acteren . Vermoeiend slecht.

Slechte film. Na 10 minuten weet je dat de zwarte moordenaar onschuldig en gered zal worden. Het is immers een Amerkaanse film. En dan al dat gedoe met overspel en ook nog eens van jonge vrouwen met een veel oudere man. Nogal ongeloofwaardig. En wat voegt het toe aan het verhaal ? Het is al geen thriller, maar drama en zo wordt het melodrama. Er wordt wat af gehuild.

Wat een slecht scenario en wat een slechte teksten. Daar valt niet tegenop te acteren. Hooguit leuk, dat Clint met zijn eigen dochter in de film zit.

En ja hoor, het eindigt ook nog eens met kerst. Wat Amerkaans suikerzoet. Eastwood onwaardig deze film.