Meningen

Nadat The Broken Circle Breakdown de Oscar voor Beste Buitenlandse film verloor van The Great Beauty, of - het klinkt gewoon veel mooier in het Italiaans - La Grande Bellezza, wilde ik deze film wel eens zien.

Ik had nooit verwacht dat ik deze film uit kon kijken, want na zo'n 5-tal minuutjes keek ik elke minuut naar hoelang de film al bezig was, en bedacht ik me 'Wanneer gaat het verhaal nu echt beginnen?'. Ik had alleen niet door dat hij al sinds minuut 0 bezig was. Ikzelf heb het vooral voor films/series met een echt verhaal, liefst met gecompliceerde plotwendingen. Hierdoor heb ik de film ook verspreid over drie dagen bekeken, mezelf verplichtend om hem helemaal af te kijken. Maar waarom eigenlijk? Tegen het einde van de film wist ik het. La Grande Belleza is een film die moet gekoesterd worden, een film over het leven waarbij Servillo dé gepaste acteur is om de filosofische gedachten over te brengen naar de kijker. En dat in combinatie met wondermooie muziek en de prachtige stad Rome als achtergrond.

Ook de aftiteling was vrij origineel - nog nooit eerder gezien in een film, hoewel het toch niet zo'n moeilijk idee is - en het einde op zich was mooi gevonden, hoewel ik het niet zo spectaculair vond als vele andere die La Grande Bellezza gezien hebben en daar hun mening over schreven.

Nu ik deze film gezien, apprecieer ik ook meer films zonder een echt verhaal, films over het leven.

Voor dit alles een welverdiende 4 sterren, want hoewel de perfecte film - over het leven dan, weliswaar - niet bestaat, komt La Grande Bellezza toch wel dicht in de buurt.