Meningen

Het grootste probleem van de film is dat het zich niet rond het Nederlandse voetbalveld afspeelt. Het ‘’samen is niet alleen’’ op zondag gevoel ontbreekt. Hierdoor verliest het verhaal aan kracht.
De film bevat een voice-over van Nemo, en niet zoals in de eerste film van aanvoerder Bram. Je kijkt vanuit het perspectief van iemand die pas vanaf de televisieserie in het team zit en je dus het gevoel mist waar het in de eerste film grotendeels om draaide: elkaars jeugdsentiment.
Het gevolg is voor de rol van Peter die deels komt te vervallen: de jongen die er een jaar later bij kwam. In de televisieserie bleef hij ondanks dit het sulletje, maar in deze film is hij veranderd in een zeurderig regelnicht, terwijl Bram een mislukte macho is geworden. Hierdoor verliezen de twee karakters sympathie.
In de film ontbreekt het bovendien aan de balans tussen humor en drama. Het is het een of het ander, terwijl de eerste film en televisieserie dit zo goed met elkaar kon verweven. De Franse gevangenis scènes duren te lang en grappen op de Duitse camping vallen tegen als je de televisieaflevering Alle Menschen werden Brüder heb gezien. Hoe de vrienden met de ziekte van Mark omgaan als ze het nieuws horen is misplaatst. In de aflevering Geschoren kameraden, als Peter denkt dat hij kanker heeft, wordt dit veel beter uitgewerkt. Johnny is een karikatuur van een karikatuur geworden en heeft totaal geen band met Nemo, terwijl in de televisieserie zij juist continue met elkaar optrekken.
Het idee van hoe het is met de karakters zoveel jaar later is wel goed. Het was leuk om Thomas Acda terug te zien als Willem en Frits Lambrechts als Pa Meeuwse. Peter Paul Muller acteerder als vanouds goed, vooral in de scènes met Isa Hoes. Het eerbetoon aan Antonie is mooi.
Ik hoop echt dat er ooit nog een derde deel komt, maar dan wel in de stijl zoals All Stars in 1997-2001 was.