Meningen

Sterke psychologische thriller deze Next Door. De film begint al erg spannend, en de eerste ontmoeting met de buren voelt al erg apart en ongemakkelijk aan.

De gewelddadige seksscène is behoorlijk ziek in beeld gebracht, en ook tof om te zien hoe John bij zichzelf denkt "wat heb ik gedaan". Qua acteerprestaties zit het wel goed in deze film, Kristoffer Joner zag ik eerder al in Dark Woods, en toen was ik ook al behoorlijk onder de indruk.

De ontmoetingen met de buren zijn al behoorlijk ongemakkelijk, maar de ontmoeting met Ake (vriend van John's ex) doet daar nog een schepje bovenop. De claustrofobische setting in het onmogelijk grote appartement doet daar bij veel scènes ook goed aan mee.

Erg veel valt er niet te vertellen over deze film, het is gewoon een erg sterke thriller die spannend blijft tot het einde. Het is allemaal erg goed in beeld gebracht, er wordt goed geacteerd, het 'mystery' aspect komt ook goed naar boven en van een slecht einde is ook geen sprake.

Een toppertje dus.

Nos Miran is uitgebracht op het welbekende Mr. Horror Presents label, naast dat de DVD-hoes er altijd prima uitziet, je er een mooi boekje bij krijgt zijn de films zelf ook wel is van uitzonderlijke kwaliteit. Deze Nos Miran valt er een beetje tussen.

Van uitzonderlijke kwaliteit was Nos Miran aan de ene kant wel, het is een thriller met een bovennatuurlijk tintje. In de loop van de film is dat bovennatuurlijke wat meer aanwezig en zien we ook enkele echte horror elementen terugkomen.
Nos Miran begint eigenlijk érg saai, een fatsoenlijke detective was het niet, want zelfs daar was het te saai voor. Het leek een lange zit te worden. Maar als Juan dan toch meer duidelijkheid krijgt van de zaak, dingen begint te begrijpen en echte horror begint te volgen ging ik toch maar weer even rechtop zitten.
Laat ik het zo zeggen, de film moest even op gang komen, maar dan heb je ook wat.

Ongeveer op de helft van de film begint het echt interessant te worden. Als Juan zijn vrouw verteld wat hij denkt dat er aan de hand is, en hij in een spiegel iemand achter zich ziet staan. Heel even krijg je daar als kijker de kriebels van.
Een ander voorbeeld is de droom van Juan, waar hij in de kamer zit, er bloed uit het plafond druppelt, de muren vanzelf uit elkaar trekken en dingen op onverklaarbare wijze bewegen.

Ik zelf vind geesten een van de meest angstaanjagende dingen in horrorfilms, en daar speelt Nos Miran prima op in. De geesten komen in beeld alsof het hartstikke normaal is. Geen overdreven schrikmomenten, geluidseffecten of andere dingen. Nee, op een rustige manier wordt het in beeld gebracht, maar dit maakt het alleen maar enger.
Maar aan de andere kant klink ik zo wel érg positief. Er zijn natuurlijk ook negatieve punten, de eerste helft van de film bijvoorbeeld, de saaie en lange conversaties is nog zoiets.
Maar het positieve heeft dan toch de overmacht, de geestverschijningen, de terugblikken naar het verleden en het acteerwerk doen mij deze Nos Miran 3,5* geven.

Weer is wat anders dan de vampierenfilms die zich afspelen in oude kastelen van Jean Rollin, laatst zag ik al de zombiefilm Grapes of Death van Jean Rollin, een op zich aangename verassing van de Franse cultregisseur.

Night of the Hunted staat weer garant voor een hoop mooie plaatjes (dit keer in een treurig gedeelte van Parijs), een aantal toffe geschifte scènes maar ook weer veel ontblote vrouwenlichamen.

De acteerprestaties zijn af en toe beschament, vooral de dokter en zijn assistente spelen zo verschrikkelijk houterig, tenenkrommend. Maar het meisje Elizabeth en Robert deden het op zich niet zo slecht gelukkig. Op zich is het ook wel weer ene lekker sfeervol filmpje van Night of the Hunted, af en toe de plaatjes van Parijs (had op zich vaker gemogen) deden me ook wel wat.

Al met al is Night of the Hunted wel wat beter dan de meeste films die ik van Jean Rollin heb gezien, maar de film is toch wel weer tergend langzaam en het interessante uitgangspunt wordt helaas niet optimaal benut, leuk om eens gezien te hebben maar niet veel meer dan dat.