Meningen

Gemiste kans: ik zag de documentaire na het lezen van Nijgh's biografie (Testament van Peter Voskuijl) en de docu heet weinig extra's te bieden, ook niet in beelden, anders dan de ex-vrouwen die na Nijgh's dood samen kwamen: een mooi moment.

"De camera's registreren alles..."

Ja, dat zal wel, maar we krijgen het niet te zien. Geen dierenarts, geen medicatie. En er wordt geen informatie gegeven: het blijft bij wat losse beelden en af en toe een (irritante) caption in beeld, zoals "De nacht nam moeder" of "Ben de baas", waar je ook al niet wijzer van wordt. Waarom niet een documentaire over wat er echt komt kijen voordat je lapje vlees in de supermarkt ligt, zodat je je een eigen beeld kan vormen over de agrarische industrie, de tussenhandel en alle berichten in de media/campagnes van Wakker Dier de afgelopen jaren? Deze docu is wat dat betreft een gemiste kans, een versimpeld beeld van een uitzonderlijke boerderij en een kalf dat (voor Nederland) ook een verre van doorsnee leven heeft geleid.

Zonde van de tijd en moeite van de maker - en van de kijker. Doelloze docu.

De beste Monty Python film! Een geniale kijk op het leven rond de tijd van Christus door de ogen van een paar gesjeesde gymnasiasten (de meeste Pythons hadden wel iets met klassieke talen en geschiedenis gedaan), die soms de Bijbel in een scheef perspectief zet, maar vaker nog de actualiteit, andere films (James Bond, SF) of gewoon de vreemde eigenschappen van het beest dat mens heet. En het verhaal loopt als een trein, de meeste sketches/scenes hebben echt een functie in het verhaal en daardoor is de film meer één geheel dan de andere films van de Pythons.

Ik ben zo'n fan van deze film dat ik veel scènes uit mijn hoofd ken. Herkijken is niet meer nodig...

Overigens: de soundtrack-LP/CD heeft een typische Python-twist - meer gesproken woord dan muziek! - en kan heel goed apart van de film beluisterd worden, als een soort hoorspel

Nee, deze film had veel kunnen zijn (er zijn wel meer goede films gemaakt op basis van een niet meer dan redelijk boek), maar is het niet. Hij gaat over de kop in bijna alles: karakters zijn overdreven en ééndimensionaal, de vormgeving (denk aan kleurgebruik, shots, tempo) lijkt steeds belangrijker dan de inhoud - iets wat volgens mij het gevaar is dat bij meer Peter Jackson-films op de loer ligt, ook bij de LOTR trilogie.

Wat overblijft is een kitscherige, dweperige, geforceerd dramatische film (ik sluit me aan bij sommige bijdragen hieronder) die mij geen moment kon raken, of zelfs iets van weerzin oproept: er worden me sentimenten opgedrongen, in plaats van dat ik me kan inleven in het verhaal en de personages. Het heeft wel iets van een tv-serie als '7th Heaven' met zijn altijd schoon gewassenen onberispelijk geklede acteurs - waar zijn de mensen in dit drama?