Kapitein Zeppos (1964-1969)

Kapitein Zeppos seizoen 1 Iconische jeugdserie van de brt (de latere vrt) die het in die tijd zelfs tot ver over de landsgrenzen heen heeft geschopt. Van voor mijn tijd, en ook al val ik niet in de juiste leeftijdscategorie, blij dat ik dit eerste seizoen gezien heb. Senne Rouffaer speelt niet enkel de hoofdrol van Kapitein Zeppos maar staat ook in voor de regie, en heeft me aangenaam verrast met de dynamiek, dollyshots, gebruik van close-ups e.d. Opvallende keuze ook dat de acteurs met regelmaat de vierde wand doorbreken. Vlotte verhaallijn waarin de nadruk ligt op het avontuur. De acteurs doen hun job zoals het hoort, al komt de keuze voor standaard Nederlands niet altijd naturel over. En verder is het vandaag vooral een nostalgische terugblik op het Vlaanderen van meer dan vijftig jaar geleden. De wereld en technologie zijn intussen natuurlijk radicaal veranderd. Geheel gefilmd op buitenlocaties, lijkt het, waaronder ook een sequentie in Brussel (we herkennen o.a. de Kunstberg). Weliswaar bedient Kapitein Zeppos zich nog niet van zijn legendarische amphicar 770, dewelke geïntroduceerd wordt in het tweede seizoen.

Kapitein Zeppos seizoen 1 De meest iconische figuur uit de Belgische tv-geschiedenis blijft kapitein Zeppos. Z'n woning, de Hertboomwindmolen in Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek (Roosdaal), werd omgebouwd tot museum-brasserie. Een Antwerps café werd naar hem genoemd. Hij werd geïmiteerd en geparodieerd, maar nooit geëvenaard. Het herbekijken van jeugdreeksen kan tegenvallen, maar in dit geval zat ik op het puntje van m'n stoel. En ik heb eindelijk de plot begrepen. Het speelt zich af in Belder, een fictief dorpje in het Pajottenland. Je beleeft het avontuur uit het standpunt van de weesjongen Ben. In de jeugdboekenreeks is hij een tiener, maar hier wordt hij gespeeld door de volwassen Raymond Bossaerts. Senne Rouffaer was een topacteur op de planken, maar werd bij het grote publiek bekend met deze rol. Hij draagt een pruik, een pofbroek en laarzen - geschikt om het paard Philos te berijden. Hij maakt er geen stoere, onoverwinnelijke held van, maar een sluwerd die met een degen overweg kan. Rouffaers levenspartner Vera Veroft speelt de mysterieuze Ariane Despinal. Bekende acteurs in een nevenrol zijn Ward De Ravet, Jan Reusens, Jacky Morel en Dora van der Groen. Het is een ingewikkeld mysterie met vermommingen, dubbele identiteiten, geheime gangen, verdwijningen, ontsnappingenen cliffhangers. Mijn favoriete citaat is een onthulling in aflevering 6: "Zwartjekker, de dame met het masker en Ariane Despinal zijn één en dezelfde persoon!" In aflevering 11 zitten twee formidabele scènes zonder tekst: een parodie op een boksmatch, en een actiescène in Brussel waarin iemand in de laadbak van een kraan terechtkomt. Volkse nevenpersonages zijn Gust de postbode, Miel de Stroper en de bazige oma. Ambachtelijk bakken en dorpsroddel geven couleur locale. Er zijn veel buitenopnames met mooie natuur, een moeras, een kasteel en de windmolen. Zoals gebruikelijk in BRT-reeksen wordt er ABN gesproken, zelfs door de schurken. Dat taalgebruik doet wat schools aan, maar de acteurs doen het natuurlijk klinken. Sommige uitdrukkingen hoor je vandaag niet vaak meer: "Dat varkentje zullen we even wassen!", "Hoe een dubbeltje rollen kan!" Het kenwijsje Living It Up van Bert Kaempfert, met swingend ritme en kleurrijke instrumentatie, brengt je meteen in de stemming.

Kapitein Zeppos seizoen 3 Derde en laatste seizoen van de iconische jeugdserie. Net als het tweede seizoen geregisseerd door Jef Demedts. De afleveringen bevatten, net als in het tweede seizoen, redelijk wat actie. Het lijkt er alleszins op dat alle personages schermlessen gevolgd hebben want er wordt heel wat geschermd. Het zwakke punt is echter de plot die zich concentreert op de tweestrijd tussen twee ondergrondse organisaties, Tweng en Sabos, maar waarbij nooit duidelijk wordt wat nu in feite de inzet is. Net zoals in de vorige seizoenen is het een va-et-vient van personages die ontvoerd worden of op de vlucht slaan en even snel weer op vrije voeten komen. Op de duur wordt dat natuurlijk zeer voorspelbaar. Er zijn enkele massagevechtscenes die vooral op de lachspieren werken vanwege de knulligheid. Het is verder zeer onwaarschijnlijk dat in laat 20e eeuw een strijd tussen twee groepen met zwaarden wordt uitgevochten. Het heeft volgens mij vermoedelijk ook te maken met het feit dat de brt op dat moment investeerde in de schermtechnieken van de acteurs voor andere series die in die tijd werden gefilmd (en waar het wel volledig in de context past). Een soort return on investment. Verder is het ridicuul hoe de leden van Sabos, als terreurorganisatie, erbij lopen en zich gedragen als een legertje van late middeleeuwen. De serie, met de inbreng van de amphicar, heeft nog steeds zijn charme maar het vet is duidelijk van de soep. Goed dat men er daarna mee gestopt is.