Hec Ramsey - Seizoen 1 (1972-1973)

De begrippen 'Country' & 'Western' zijn al lange tijd niet meer per definitie samengesmolten, laat staan onafscheidelijk, maar ze staan nog wel voor de twee genres die ik als mijn favoriete beschouw; de eerste als het gaat om muziek, de tweede voor wat betreft beeld en geschrift. Het lijkt me geen vreemde wens bij je favoriete genres op de hoogte zijn van het beste wat daarbinnen te vinden valt. Op gebied van series streef ik er daarom naar de 50 beste westernseries eens goed te (her)bekijken. Western Writers of America heeft hiervoor een mooie geschikte lijst samengesteld en vandaag staat nummer 50 daaruit in de spotlight.

#50 - Hec Ramsey (1972-1974) - 6,8/10,0

De serie

Begin jaren 70 reserveerde NBC in de avondprogrammering een tijdslot voor de vertoning van mysterieuze TV-films. Die zogenaamde 'Mystery Movies' vormden enkele afzonderlijke reeksen die elkaar afwisselden gedurende een jaar. In de tweede helft van 1971 en de eerste van 1972 verschenen zo de eerste (anderhalf uur durende) uitzendingen van 'McCloud', 'Columbo' en 'McMillan & Wife'. Het werd een succes en dus werd het in de jaren erna mogelijk nieuwe series met andere settingen en hoofdpersonages een vliegende start te geven.

Eén van de series die met dank aan de succesformule ontstond, was 'Hec Ramsey'. De serie had vormen gekregen dankzij Harold Jack Bloom, die niet alleen voor het concept verantwoordelijk was maar ook dienst deed als producer en af en toe meeschreef aan scripts voor bepaalde afleveringen. De hoofdrol was weggelegd voor niemand minder dan Richard Boone en hij werd in de meeste afleveringen bijgestaan door Rick Lenz en Harry Morgan. Doordat er werd afgewisseld met andere series bestond een seizoen uit een vijftal afleveringen, welke tezamen met de tussentijds vertoonde reclames anderhalf of twee uur duurden. De serie hield het uiteindelijk twee seizoenen vol.

De setting

De tijd van het zo vaak romantisch gemaakte wilde westen, dat gedurende de negentiende eeuw 'hoogtij vierde', heeft de wereld net achter zich gelaten als voormalig U.S. Marshal Hec Ramsey in de openingsaflevering op weg is naar de plaats waarin hij een nieuwe baan bij de politie zal gaan beginnen. Dit plaatsje is genaamd New Prospect en bevindt zich in Oklahoma (destijds nog geen 'staat' maar een 'territory'). Het zijn de vernieuwingen ten gevolge van het verstrijken van de tijd die een belangrijke rol spelen bij de in beeld gebrachte gebeurtenissen in en rondom het plaatsje.

Hec Ramsey is een detective en die stonden binnen het westerngenre niet bijster vaak in de schijnwerpers. Af en toe verscheen er door de jaren heen wel eens een Pinkerton ten tonele, maar veel westerns die zo specifiek de aandacht vestigen op het doen en laten van zo een spitsvondige speurder zijn me niet bekend. Met nieuwe technologische snufjes en eigentijdse methodes weet Ramsey niet alleen de aandacht te wekken van de kijker maar ook van menig vriend en vijand die hij tijdens zijn onderzoeken tegenkomt.

De karakters

Degene waarnaar het geheel vernoemd is, komt gedurende de serie logischerwijs het meest op de voorgrond te staan. Het is dan een voordeel dat het betreffende personage, Deputy Chief Hector "Hec" Ramsey (Richard Boone), een mooie gelaagdheid heeft meegekregen en niet onnodig cliché is. Hij heeft niet alleen een goed gevoel voor humor, maar heeft ook het hart op de goede plaats zitten en een verleden dat hem een hoop interessante inzichten geeft. Het gebied dat zich tussen goed en kwaad bevindt is voor hem geen onbekend terrein en hij is bereid zo nu en dan een risicootje te nemen als hij daar de noodzaak van inziet.

Het hoofd van de afdeling waarbinnen Ramsey werkt, politiechef Oliver Stamp (Rick Lenz), is minder van de risicovolle benadering en staat doorgaans wat terughoudender in het leven. Hij moet het meer hebben van zijn goede bedoelingen dan zijn onverstoorbaarheid, om het zo maar te zeggen, en deed mij wat denken aan een kruising tussen de doorsnee Jimmy Stewart-protagonist en Captain Wilton Parmenter uit de serie 'F Troop'. Gelukkig maakt ook met enige regelmaat een minder verstoorbare dorpsgenoot zijn opwachting, want de lokale dokter en barbier Amos Coogan (Harry Morgan) is een mooie stoïcijnse aanvulling op het duo dat gevormd wordt door de wijsneuzerige Ramsey en de kleinmoedige Stamp.

De uitvoering

Dankzij de insteek betreft dit geen gemiddelde westernserie. Het detective-aspect maakt er iets unieks van, soms in grote lijnen, maar in elk geval af en toe in kleine details. Voetafdrukken zijn wel vaker leidend als iemand achterna gespeurd wordt, maar hier wordt ook dankbaar gebruik gemaakt van vingerafdrukken. Memorabel is ook de toepassing van een zogenaamde 'woltest', die bedacht werd door (de voor de verandering eens niet fictieve) fysioloog Frithiof Holmgren. Daarnaast blijkt Ramsey voor zijn tijd een begenadigd ballistisch expert en weet hij menigmaal in bepaalde zaken een doorbraak te forceren met behulp van zijn scherpe oog voor het ongewone.

Behalve de scherpe ogen van de hoofdpersoon, vallen ook scherpe teksten op. Met name Ramsey zelf valt vaak te betrappen op gevatte opmerkingen en de sarcastische ondertoon die in veel van zijn uitlatingen valt te bespeuren kan je zo nu en dan behoorlijk doen glimlachen. Het zijn scherpzinnigheidjes die ook in de verhaallijnen van diverse afleveringen duidelijk naar voren komen, waarmee ze als 'Mystery Movie' vaak hun naam eer aan weten te doen. Meer dan eens is het een interessante gewaarwording wat er van de mysteries (vaak sterfgevallen) terechtkomt.

De conclusie

Anderhalf uur is soms nogal lang om een wat karig plot op een boeiende wijze te presenteren. De klad komt er soms in tegen het einde en nu zal dat gevoel me misschien bekruipen omdat ik er anno 2025 anders naar kijk dan iemand die in de jaren 70 zijn of haar televisie er bijna letterlijk voor aanslingerde, maar die factor helemaal loslaten ging ook niet altijd even makkelijk. De verveling komt met name om de hoek kijken in gevallen waarbij de mysterie-beleving alleen voor de personages aan de orde is en voor de kijker een bepaald verrassingselement wegblijft, al heb ik dat slechts bij enkele afleveringen in serieuze mate zo ervaren. Meestal viel er namelijk vaak genoeg iets leuks te halen uit hetgeen een aflevering aan verhaal of leuke teksten te bieden had en was met name de ontknoping het wachten meermaals zeker waard.