De Maandlijst

JUNI

totaal gezien: 36

waarvan in de bios: 22

gemiddelde score: 7,24

CAMP

Teenage Sex and Death at Camp Miasma

True Stories

Toy Story 5

Qua aantallen weer eens een rustige maand voor me doordat de bioscoop weer veel aandacht vroeg en op het werk nog dingen voor de zomervakantie afgerond moesten worden. Bijzonderheden in de bios waren de vertoning van de Tjernobyl rampenfilm Raspad op het Sprouts festival, The whole bloody Kill Bill, Monk in Pieces op het Holland Festival, ik was op het Rotterdam Arab Film Festival, en de absolute highlight van de maand kwam tegen het einde met de camp double bill tijdens het club imagine weekend. Avalon Fast voelt als een hele grote ontdekking... misschien David Lynch meets Josephine Decker...? Thuis zocht ik of simpel pulp vermaak ala de recente Deathstalker remake of zeer obscure avantgarde underground films zoals Zagarbata (1985), Humanes Töten (1980) en The Experiencer (1977)... en toen zat het er alweer op. Maar ben wel klaar voor een zomervakantie deep dive nu!

Ding Dong. De deurbel. De postbode brengt me een ansichtkaartje met een foto uit het Zuiden van Frankrijk. Wish I was there, staat er te lezen. Het is een grapje van mijn dochter die studeert voor haar examens in de grote stad. Maar wel perfecte timing. Het filmfestival van Cannes is eind mei beëindigd en met een Belgische film (Coward van Lukas Dhont) in de prijzen. Dit kon wel eens het begin zijn van een Cannes special in de maand

JUNI

Films gezien 30 films

Het festival van Cannes spreekt altijd tot de verbeelding. De exotische locatie, de rode loper ... ik wou films bekijken die de Gouden Palm gewonnen hadden maar ik had er reeds vrij veel gezien en dus kwam ik uit op een Italiaanse film die drie uur duurt over boeren in de sneeuw (L’albero degli zoccoli van Ermanno Olmi). Komaan, het moet nog leuk blijven dus koos ik voor een wat luchtigere invalshoek met de juryvoorzitters en één van hun film :

The interpreter van Sydney Pollack (voorzitter in 1986, Gouden Palm naar The mission van Roland Joffe) : The interpreter is een onderhoudende en intelligente thriller waarin woord scherper snijdt dan wapens met UN én tolk Kidman als metafoor. De sequentie van de bomaanslag op de bus bewijst dat de filmmakers weten met wat ze bezig zijn.

Damage van Louis Malle (voorzitter in 1993, Gouden Palm naar The piano van Jane Campion en Farewell to my concubine van Chen Kaigne) : schitterend drama van een lust. IJskoud gefilmd, personages zijn gedoemd nog voor de film is begonnen en gezond verstand in de verste verte niet te bespeuren. Binoche als de de motor waaruit destructie voortspruit (zwoel in verleden als heden) terwijl Irons (zo onderschat als acteur) van Brussel via Parijs naar London zijn pik achtervolgt.

The hit van Stephen Frears (voorzitter in 2007, Gouden Palm naar 4 months, 3 weeks and 2 days van Christian Mungiu) The hit is een scherpe misdaad portret met een knappe vormgeving (decor van een woestijn leest als een western) Ietwat rare psychologische kronkel op het einde (reacties van Stamp en Hurt) maar een strak omlijnde confrontatie tussen een slachtoffer die zich neer legt bij zijn lot en een dader die vertwijfelt zijn plicht wil vervullen.

Babel van Alejandro Gonzalez Inarritu (voorzitter in 2019, Gouden Palm naar Parasite van Bong Joon Ho) : Babel is een 21 grams light. De verhalen blijven aan de oppervlakte en het is mij niet duidelijk waarom precies een complexe vertelstijl moet. Mooie fotografie en dito score, toch voel ik er niet echt ontroering bij.

In de reeks fascinerend : Joker folie à deux : verguisd door de meerderheid, weinig stemgemiddelde maar ik vond het zeer geslaagd die musical met een donkere toon. Zelfde thema als bij Joker nl is hij gek of briljant ? Randje surrealistisch, randje briljant.

De kleine parel Babyteeth : als achtergrond een terminale ziekte maar op de voorgrond een stormachtige relatie tussen drugsdealer en schoolmeisje én zeer knap getoond de ouders als toeschouwer en scheidsrechter. 'We zijn de slechtst mogelijke ouders' zeggen ze op een ogenblik tegen elkaar wanneer hun dochter net dan het gelukkigst is. Dat is de samenvatting van de film.

Il deserto rosso van Antonioni : één van mijn favoriete cineasten dus zeker een kort woordje zelfs al vind ik dit niet bij zijn beste. Ingenieuze constructie van een industrialiseerde wereld vol vervuiling, vervuiling natuur maar ook vervuiling van de mens. De mens dat is hier De Goddelijke Monica Vitti gaat gebukt onder angsten, ziektes, epidemieën. De industrie heeft overgenomen en maakt de mens kapot (het begin met de staking bv). Voortdurende mist of rook dat de personages omhult (magnifieke scene bij het verlaten van de cabana), schepen die opdoemen met een sound design van een misthoorn, ratelende machines, andere vervreemde geluiden. Dialogen over vertrekken, niet op hun plaats voelen, reizen of vluchten, Abstract in de verhouding personages (waarom Vitti en Harris blijven afspreken, waarom ze bij elkaar zijn, waarom ze intiem zijn). Er is nooit een reden of duidelijkheid, typisch Antonioni maar het remt. Sorry, kort woordje bij Antonioni is bij mij niet mogelijk blijkbaar.

The purple rose of cairo : na afloop (een Zondag) vond ik dit een alledaags liefdes verhaaltje maar de film groeit. Maandag zag ik een inventie bespiegeling van leven is geen film, Dinsdag zag ik de ijdelheid van Hollywood, Woensdag zag ik de illusie van film, Donderdag zag ik de fragiliteit van de romantiek. Vrijdag zat ik aan de rosé wijn van zoveel inzichten. Waarschijnlijk te wijten aan de hittegolf. Bij deze ; The purple rose of Cairo is verdomd goed.

Hittegolf, het zal U niet ontgaan zijn. Korte ode aan zweet en slapeloze nachten met de film Body heat. Prima neo noir met een sensuele Kathleen Turner, de grand dame van leading ladies jaren ’80.

MM top 1000 : Spider-man : into the verse, The quiet girl, The sting, Batman begins,

FILM VAN DE MAAND : Stoker (2013, Park Chan-Wook) : fantastische visuele vertaling over waanzin en aantrekking, een gezin in de rouw en een Uncle Charlie (deed me denken aan shadow of a doubt van Hitchkock) die mysterieus als een jonge God de gemoederen doet beroeren. In thriller formaat als bonus.

Andere hoogtepunten ; Gone baby gone (2007, Ben Affleck)

In de krant van 30/06/2026 : aardbeving Venezuela 2295 doden, 12 dagen hittegolf in België 1222 doden, code rood in gans Zuid Europa ... geen sinecure om een vakantie te plannen maar we zijn klaar voor de zomervakantie deep dive. Met de berenspray in de hand gaan we onverschrokken naar West Canada. Indien we gezond en wel terugkeren, is er zeker een nieuwe maandlijst ...

JULI

totaal gezien: 53

waarvan in de bios: 18

gemiddelde score: 7,33

Further and Particular

The Odyssey

Milla

Sob a Chama da Candeia

De 'deep dive' was niet extreem diep; gelukkig maak ik ook nog tijd voor andere dingen dan film. Maar ik heb zeker weer eens wat films van mijn kijklijstjes afgestreept die daar al veel te lang opstonden en die soms nog beter waren dan gehoopt, zoals Dwoskin's Further and Particular en Massadian's Milla. Ook I’ve Heard the Ammonite Murmur, The Telephone Book en The Roe's Room bleken zeer bijzonder (en bijzonder eigenzinnig!). Verder zag ik drie Alberto Moravia adaptaties (La Noia, La Villa del Venerdì en L'Uomo Che Guarda), stond de bios in het teken van de jaren 80 en de previously unreleased films (en the Odyssee kon je niet omheen uiteraard), en deed ik Crocodile Dundee in de herziening; aangezien ik de recente 4K releases met daarbij de docu Love of an Icon: The Legend of Crocodile Dundee had aangeschaft. Komende maand doe ik Locarno en de Zuidoost-Azie challenge van het ICMforum; zeer veel moois voor de boeg!!

Ding dong. De deurbel. Maar we zijn niet thuis. Op vakantie. Beste postbode, gooi de factuur maar op de stapel. Juli is immers een periode van non actief. Minimale inspanning en maximale ontspanning. Dit kon wel eens het begin zijn van een reeks vakantie films in

JULI

Films gezien : 14 films (wegens deep dive vakantie minder gelegenheid).

Tijd voor hersenloze entertainment, dus geen Antonioni, Tarkovsky of Angeloupoulos deze maand. Wel een western, een reboot van een serie en een spoof op Sci fi:

Silverado : De film is één groot jongensavontuur van de goeden tegen de slechten.. Alle typische western elementen zitten erin verwerkt (saloon, een stampede, galg, shoot outs, etc) met een fantastische score waarvan het cowboy hart nog sneller slaat. Het is allemaal eerste klas vakwerk, Hollywood mainstream ten top en de entertainment factor gaat door het dak.

Charlie angels : full throttle : Kate Jackson, Jaclyn Smith en vooral Farrah Fawcett ; de originele angels. In korte broek voor de TV. Ik wou geen enkele aflevering missen. Veel natte dromen in de tweede helft jaren ’70, weinig droogte te noteren in die periode. In deze reboot mikt McG op pure fun en slaagt 100%. Nonsens jawel maar met een vette party sfeer waarin Cameron Diaz. Lucy Liu en Drew Barrymore het beste van zichzelf laten zien. Ik ben fan.

Galaxy quest : acteurs worden beschouwd als echte helden. Het is Tom Cruise en Brad Pitt nooit overkomen maar wel Tim Allen en Sigourney Weaver. Slim script dat de Star Trek conventies tot op het bot fileert terwijl de ijdelheid van acteurs met liefde op de korrel wordt genomen.

Les roseaux sauvages : de synopsis leest als een vakantie film (4 jongeren wachten op het resultaat van hun eindexamen in de zomerse Dordogne streek) maar intussen krijgen we oprechte en diepdoordachte emoties. Sexuele ontwakende verlangens, existentiële bezorgdheden én politieke bewustzijn. Diepgaand portret van adolescenten die zich afvragen wat het leven zal brengen. Hun toekomst zal beginnen in het laatste shot, ergens in een veld waar een riviertje loopt. Schitterende film en te zien op (de Vlaamse) Netflix.

Voor de meisjes : zeer interessant hoe het moreel dilemma wordt gefilmd met een thriller structuur (wat is er precies gebeurd) en functionele locaties. Nederland in topvorm. Iets wat niet kon gezegd worden over hun WK parcours ...

FILM VAN DE MAAND : Into the wild (2007, Sean Penn) : sublieme roadtrip doorheen Amerika en zijn rebellen (de hippies, de frauduleuze graankweker, de teruggetrokken beeldhouwer) met als eindpunt Alaska. Penn slaagt erin wonderwel wel om de tragiek een feelgood vibe te geven, om het personage niet een pure held te maken maar ook met egoïsme (weg van zus en ouders). Zijn reden is trouwens niet alleen een streven naar absolute vrijheid maar een vlucht van een labiele gezinssituatie. Eddie Vedder is de troubadour van dienst.

Andere hoogtepunten : The color of money (1986, Martin Scorsese), Boogie nights (1997, Paul Thomas Anderson). In the mood for love (2000, Wong Kar-Wai), The square (2017, Ruben Ostlund), Dead ringers (1988, David Cronenberg)

In de krant van 31/7 : laagste waterpeil ooit van de Rijn in Nederland, van de Donau in Roemenië en van de Po vallei in Italie. Het sein om nog maar eens een biertje te nemen om mzelf te wapenen tegen De Grote Droogte. Indien ik voldoende ontnuchterd ben binnen een maand mag je me weer verwachten.

AUGUSTUS

totaal gezien: 48

waarvan in de bios: 22

gemiddelde score: 7,32

Thính Giác

Samsara (2024, Indonesie)

Kontinental '25

Objet A

Ondanks de vakantietijd en grote plannen voor de challenge, blijft de teller, zoals het hele jaar al eigenlijk, gemiddeld rond de 50 steken; en dat is helemaal prima; een teken dat ik niet ál mijn vrije tijd obsessief vul met films. Mijn vier tips van deze maand komen voor de helft vanuit mijn flits-bezoek aan Locarno deze maand, zoals verwacht/gehoopt! 27 van de 48 features die ik zag telden mee voor de zuidoost-azie challenge, waaronder een beetje onverwacht ook drie films die ik in de bios zag (Hearing in Locarno, Djakarta 1946 op een klein - en volgens mij niet heel druk bezocht - Indonesisch filmfestival in Cinema The Pulse en The Adventures of Iron Pussy in EYE). En ik zag sowieso weer bijna de helft van alle films in de bios. De komende maand begint het najaar seizoen van festivals en de gemiddeld wat betere films pas écht, maar ik heb thuis een boel opgespaard de afgelopen maanden waar ik ook graag aan toe kom, dus ik hoop mijn tijd iig nóg meer te vullen met obscure pareltjes en vergeten meesterwerken!

NB mijn "4 tips van de maand"-lijst telt nu 600 entries... dus dan doe ik dit blogje al 150 maanden! https://www.icheckmovies.com/lists/my+4+tips+of+the+month+list/beavis/

(niet helemaal als ik teruglees, ik begon mei/juni 2014 maar pakte toen met terugwerkende kracht ook de eerste maanden van dat jaar mee voor de tiplijst)