Een top 10 verspreid over alle media

Als je een top 10 (of top 25) zou moeten samenstellen van al je favoriete producten verspreid over de verschillende media (films, games, literatuur, muziek, videoclips en tv-series), hoe zou die er dan uit zien? Zouden er dan vooral films bovenaan staan, of toch vooral muziek? Zouden literatuur en games ook een plaats hebben? Of vinden jullie dat de verschillende media zich niet makkelijk met elkaar laten vergelijken?

Mijn top 10 ziet er ongeveer zo uit:

1. Super Meat Boy: 't is zeker geen perfect spel, maar omdat ik me er tientallen uren enorm mee vermaakt heb is het me desalniettemin dierbaarder dan mijn favoriete films en muziek.

De volgende vier zijn, in willekeurige volgorde:

2. 7E Phalanx - Pulse: het enige album dat ik in zijn geheel goed vind. 't Is ook slechts 14 minuten lang, natuurlijk, maar toch: andere albums luister ik eigenlijk nooit in hun geheel.

3. Pi: een fantastische soundtrack, een fijn verhaal, sfeervolle beelden ... deze film doet weinig verkeerd, maar ook hierbij (evenals bij #4) vond ik het einde veruit het minste stuk van de film.

4. Requiem for a Dream: een film die aan vrijwel al mijn voorkeuren voldoet, al spreekt het laatste half uur me een stuk minder aan dan de rest van de film.

5. Xanopticon - Liminal Space: ik zet het niet vaak op, maar het is wel veruit het meest intense album dat ik ken. Niet alle nummers bevallen me goed, maar de beste nummers zijn briljant.

En de volgende vijf zijn, in willekeurige volgorde:

6. 25th Hour: in audiovisuele zin is het zeer verzorgd en de personages en het verhaal zijn sterk.

7. Black Swan: echt briljant is het misschien nergens, maar ik vind de film wel in alle opzichten goed.

8. Conseguenze dell'Amore, Le: zeer sfeervol is het, met een boeiend hoofdpersonage.

9. Dogville: geloofwaardig is het niet, maar indrukwekkend en fascinerend meestal wel.

10. VVVVVV: een enorm aanstekelijke platformer met een zeer leuke soundtrack.

Geen literatuur (daarmee heb ik nog te weinig ervaring), tv-series (ik vind er geen enkele echt memorabel) en videoclips (te kort) dus. Verder kan deze top 10 over een week (iets) anders zijn (veel vertrouwen heb ik nooit in zulke lijstjes), maar dat zal jullie uiteraard een rotzorg zijn. De tussenstand is dus vooralsnog:

1. Films (zes)

2. Games (twee)

3. Muziek (twee; maar ik luister dan ook meestal nummers in plaats van albums)

Leuke topic

1. Bratja Karamozy - F.M. Dostojevski: Dik veertig uur leesplezier en het blijft boeiend

2. Empire: Total War: Een oorlogspel op zo veel vlakken, en Nederland als speelbare natie

3. Sunset Blvd.: een film over Hollywood, van grootmeester Wilder

4. Ulysses - James Joyce: hoe mooi kan taal zijn, en hoe uitdagend een boek

5. La Passion de Jeanne d'Arc: prachtige stomme film, nu nog steeds uniek

6. In the Aereplane over the Sea - Neutral Milk Hotel: wat een muziek, en wat een schitterende teksten

7. Red Dead Redemption: simpelweg de beste western

8. There Will be Blood: heerlijke film die zwaar op je hart, hersens en kloten inwerkt

9. Anna Karenina - Lev Tolstoj: het archetype van de Roman

10. Friday Night Lights: de sfeer, de muziek, de stijl, de onderliggende thematiek

Film (3), Muziek (1), Literatuur (3), Games (2), Series (1) Film dus de meeste, wat ik ook het liefst kijk, boeken echter zeer hoog gewaardeerd doordat die veel langer plezier geven en net wat meer indruk achter laten. De twee games zijn mijn twee vijf sterren die boven al het andere staam, en muziek luister ik graag maar die top verandert per seizoen en per gemoedstoestand zo ongeveer, op deze ene na dan. Series ten slotte kijk ik weinig, maar deze ene is wel fenomenaal goed.

Inderdaad, leuk topic.

Mijn lijst bevat voornamelijk dingen die de laatste tijd indruk op me maakten. Muziek, films of boeken die me tegenwoordig minder overtuigen dan eerst, heb ik weg gelaten.

1. Ken Kesey - One Flew Over the Cuckoo's Nest: Geweldig geschreven. Meesterwerk.

2. Miles Davis - Kind of Blue: Stimulerend en rustgevend. Juiste balans. Tijdloos.

3. Henry Miller - The Rosy Crucifixion: Heb de man hoog zitten. Heerlijk om te lezen.

4. Biosphere - Shenzhou: Bijzonder fijne muziek. Kruipt onder de huid.

5. Oslo, 31. August: Mooie adaptatie van een oud boek. Enorm intrigerend.

6. Joy Division - Unknown Pleasures: Voor wanneer de zon niet schijnt.

7. The Wire: Serie met ballen. Wat een creatie.

8. Wim de Bie - Meneer Foppe: Erg komische en unieke stukjes.

9. The Roots - Things Fall Apart: Muziek om van te genieten. Hoogtepunt in het genre.

10. Timber Timbre: Uitzonderlijke zanger. Vrij recent ontdekt.

5 muziekalbums, 3 boeken, 1 film en 1 serie. Gamen doe ik niet.

Leuk topic!

1. Spring Breakers. Kunst met een hoofdletter K, niets dat mij zo in extase weet te brengen en waar de schoonheid nog steeds overweldigend is.

2. A Song of Ice & Fire/Game of Thrones. Een boekenreeks/serie die door mijn aderen stroomt. Ongekend, dat er zo'n brede en gelaagde karakteruitdieping is uitgesmeerd over zoveel personages. Weigert te vervallen in goed/kwaad cliche's. Character development op zijn puurst.

3. Christina Aguilera - Stripped. Mensen die mij kennen, en mij typeren als vrij alternatief verbazen zich erover dat ik zo weg loop met deze plaat en Christina Aguilera als artiest. Een plaat waar ik echt in volle teugen geniet van de surreëele producties, ondersteund door de krachtige vocalen van La Aguilera die de luisteraar in vervoering brengen. Erg persoonlijke en intieme plaat, waar ze deels slaagde om uit de hokjesgeest te breken (dat ze mijn hart heeft veroverd zegt al veel). Van voorgeproduceerd pop prinsesje tot dit. Je moet veel vooroordelen opzij zetten maar dan heb je ook wat.

4. Marvin Gaye - Here, My Dear. Meest persoonlijke en intieme plaat ooit gemaakt. Eerlijk, doordrenkt met zoveel pijn en liefde. Hartverscheurend.

5. Dante Alighieri - Commedia. Het poëtische en filosofische hoogtepunt wmb, waar elk ongrijpbaar en discussieerbaar facet wat het leven significant maakt belicht. Prachtige ontdekkingstocht naar het mens zijn en vinden van identiteit.

6. Mulholland Dr. Een surreele puzzel die zijn weerga niet kent, waar de visual cues en theorieën eindeloos zijn. Grootste labyrinth die media ooit gekend heeft.

7. L'Année Dernière à Marienbad. Cinema die mijn standpunt van het medium waar ik zielsveel van houdt belichaamd. Een aanklacht tegen de verhalende film die alleen draait om beeldtaal en hoe krachtig die kan zijn. Prachtige composities, mise-en-scene, kadrering etc. Resnais en Grillet die samenwerken. Oef.

8. Antonioni's L'Avventura/L'Eclisse/La Notte. Antonioni's belichting van de moeilijkheid van communicatie en de onmogelijkheid der liefde, geplaatst in de kille moderne wereld. Zeer treffend en mooi epos. Ongrijpbaar.

9. John Milton - Paradise Lost. Eigenlijk te diepzinnige poëzie om te kunnen bevatten. Milton stelt heel veel zake naan de kaak, biedt nieuwe inzichten t.o.v. religie en ook constructief hele zware en mooie poëzie.

10. Mass Effect trilogie. Een gamereeks gemaakt door de meesters van BioWare, een zeer sterk gedesignd SF universum, met ijzersterke karakterontwikkeling en thematisch onovertroffen. De Blade Runner van de game wereld.

Films (4), Literatuur (3), Muziek (2), Games (1), Serie (1). Niet een hele representatieve verhouding. Film is zonder meer mijn grootste passie, maar had met gemak wat meer series en muziek bij gekund. Heb nu dan vooral de meest pure artistieke uitingen genomen.

01 - Jeff Wayne - The War of the Worlds (Album)

02 - Neil Young - Live at Massey Hall 1971(Album)

03 - Ficciones - Jorge Luis Borges (Boek)

04 - Tom Waits - Rain Dogs (Album)

05 - Charles Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady (Album)

06 - Taxi Driver (Film)

07 - Berserk - Kentaro Miura (Manga)

08 - Tenshi no Tamago (Film)

09 - Gödel, Escher, Bach: An Eternal Golden Braid - Douglas R. Hofstadter (Boek)

10 - Deadly Premonition (Game)

Zoiets...Om dan nog maar te zwijgen over de talloze schilderijen, gedichten en andere kunstwerken/vormen die er nog zijn. Haast niet te doen! (Maar wel leuk.)

1. Beethoven - Symphony no. 9 [muziek] Overweldigend. Weinig andere woorden voor te vinden.

2. William Shakespeare - King Lear [toneelstuk/boek] Ultieme tragedie.

3. Tim Buckley - Lorca [muziek] Ontroerend, magnifiek en zangkunst van een andere wereld.

4. Theodoros Angelopoulos - O Thiasos [film] Meeslepend epos vol verwijzingen uit de Griekse mythologie.

5. Andrei Tarkovsky - Nostalghia [film] Poëzie op beeld.

6. Edgar Reitz - Heimat I en II [film/serie] Indrukwekkend en gewoon de beste serie ooit.

7. Fjodor Dostojevski - Idiot [boek] Prachtig en briljant meesterwerk.

8. Charles Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady [muziek] Passievol, krachtig en Mingus is gewoon een held.

9. Richard Wagner - Der Ring des Nibelungen [opera] Groots episch meesterwerk. Hoge kunst.

10. Stanley Kubrick - 2001: A Space Odyssey [film] Pure kunst. Ik word compleet omvergeblazen, elke keer dat ik deze film weer zie.

Speciale vermeldingen voor A Song of Ice and Fire, Naruto, Gundam en Velvet Underground - White Light / White Heat en Salvador Dali - Metamorphose de Narcisse.

Erg lastig dit natuurlijk. Het rijtje zal ook wel elke dag kunnen wisselen wat mij betreft. Ligt er ook aan hoe je het benadert. Vanuit een historische hoek of echt vanuit je persoonlijke voorkeuren. Ik heb beiden maar gecombineerd Andere kunst zoals schilderkunst, conceptuele kunst, fotografie, poëzie, filosofie en dergelijken maar even geskipt. Anders werd het even te moeilijk.

wow, lijstjes hebben altijd wel last van de waan van de dag, maar als we appels en peren gaan vergelijken wordt het inderdaad een erge momentopname... maar toch wel weer leuk om te doen, en heb het opgelost door de dingen te kiezen die grote impact op me hadden en nog steeds hebben naast dat ik bij deze selectie ook voor een grote artistieke kwaliteit ging... Semsamstraat heeft ook ongetwijfeld impact op me gehad... maar die ging dus niet mee voor dit lijstje...

Ben uiteraard vooral een filmfanaat... maar vreemd genoeg is mijn lijst daar toch niet door gedomineerd. Muziek is minstens even belangrijk voor me (al ben ik daar nooit zo diep in kunnen gaan als met film, toch heb ik mijn favoriete albums veel vaker gehoord dan mijn favoriete films zijn gezien...) en het zijn vooral boeken die op verschillende momenten in de ontwikkeling van mijn smaak en levensvisie de grootste impact hebben gehad. Als je me vraagt wat de "hoogste" kunstvorm is, dan kom ik bij weer heel wat anders uit, namelijk dans, maar daar ben ik doorgaans nog het minst mee bezig eigenlijk. Heb ook veel tekenaars en schilders overwogen omdat ook veel schilderijen op mijn netvlies staan gebrand... maar daar haalde momenteel slechts eentje de final cut... Egon Schiele sneuvelde op het laatste moment, het was echt kill-yr-darlings om er een top 10 uit te persen!

maar dit is em dan, voor mij, en op dit moment:

Tractatus Logico-Philosophicus - Ludwig Wittgenstein, 1922

Artifact - William Forsythe - het nationale ballet, 1999

Fairytales of Slavery - Miranda Sex Garden, 1994

Stalker - Tarkovsky, 1979

Zdzisław Beksiński (ouvre)

Crash - J.G. Ballard, 1973

La Vie Nouvelle - Grandrieux, 2002

Ys - Joanna Newsom, 2006

Jiskefet - 1990 t/m 2005

Il Pendolo di Foucault - Umberto Eco, 1988

EDIT

nee, sommige darlings mag je gewoon niet killen, zeker deze 5 mOETen gewoon bij een lijstje als dit

Egon Schiele (ouvre)

Vespertine - Björk, 2001 (ook de music-video van Pagan Poetry heel hoog!)

Le Mythe de Sisyphe - Albert Camus, 1942

Plateforme, au Milieu du Monde - Michel Houellebecq, 2001

Pornography - The Cure, 1982

Ook eens proberen, al blijft het enorm moeilijk om de dingen te vermengen. Het zet je wel aan tot nadenken.

1. Moonlight sonate van Beethoven - gewoon het summum dat een creatieve mens op aarde heeft voortgebracht.

2. Born to run van Bruce Springsteen - weinigen kunnen zoveel energie in hun werk steken als Bruce Springsteen

3. 10 kleine negertjes van Agatha Christie - Van begin tot einde spannend en door vele gekopieerd, maar niet geëvenaard.

4. Alien van Ridley Scott - Scott zou zich hierna nooit meer overtreffen en gaf Horror het gezicht dat het nodig had om volwassen te worden. Waarbij hij meteen de rest van de filmwereld deed verstommen.

5. Romeo & Juliet van Shakespeare - En dan heb ik het gewoon over het verhaal zelf. Overal, in welke tijd ook, welke klasse je leeft... zal liefde zijn als een kruik die zal barsten of overlopen.

6. Hotaru no haka van Isao Takahata - Het was te denken dat je de sfeer van de oorlog moeilijk kan weergeven, tenzij je erbij was geweest. En dan is animatie als filmvorm nog wel de beste manier blijkbaar. En het bewijs (moest dat nog nodig zijn) dat animatie een stijl is en geen genre voor kinderen.

7. White album van The Beatles - Sgt Pepper was dan wel een mooi bewijs van hun experimentele gave, het bekende White Album doet mij er nog meer van overtuigen, dat als The Beatles niet gestopt waren, we jaar na jaar nog meer verrast zouden zijn door dit 4-tal. Een album vol creativiteit, en misschien wel het topje van de talentenijsberg die we te zien en te horen kregen.

8. Gone with the wind van Victor Fleming - Toen Hollywood nog het filmland bij uitstek was. De combinatie van een sterk verhaal, sterk acteerwerk, veel romantiek en prachtige settings. Zet deze wereld even opzij en kruip in de magie van de cinema...

9. Mannish Boy van Muddy Waters - De aanzet voor de toekomstige rockmuziek en de waardering voor de blues dat tot dan nog meer een select genre was. Ik mag het nummer telkens opnieuw horen, dit blijft fascinerende muziek. Op zo'n momenten weet je dat je te laat geboren bent...

10. De James Bond serie - Ondanks mindere films blijft dit een fascinerende filmreeks en zal elke toekomstige Bondfilm meteen op nr 1 staan op het 'to see' lijstje. Ik zal ook zowat elke spionagefilm of actiefilm ergens wel vergelijken met Bond. Ook knap hoe de reeks na al die jaren nog steeds mensen kan boeien en hoe hij door de verschillende stijlen doorheen de jaren een zeer breed publiek kan aanspreken.

De lijst kan uiteraard aangevuld worden met tal van schilderijen, gedichten, theaterstukken, historische gebouwen, ...

Tijd om je avatar in ere te herstellen. Aan de huidige kan ik sowieso maar lastig wennen

Interessante lijstjes allemaal! Ook fijn om eens de bredere smaak van verschillende users te zien

Aan die van mij begin ik maar nieteens - alhoewel het me wel aan het denken zet

Is een website ook mogelijk?

01. The Wire

02. Fallout 3

03. Reddit.com

04. The Knife

05. Southland Tales

Een top 10 vind ik voorlopig te moeilijk, zal ik later wel eens aan werken. The Wire en Southland Tales hoef ik niet uit te leggen, het beste van het beste. Fallout 3 was voor mij als passieve gamer een verademing, buiten Fifa en Nba2k speel ik nauwelijks iets. Mijn eerste keer liep ik wat rond en knalde ik alles af wat in mijn buurt kwam, later na het openen van een nieuw account en het serieus nemen van het spel heb ik pas echt de pracht en glorie ontdekt. Point Lookout was geweldig!

Reddit is mijn nieuwe verslaving. Ik kan uren en uren spenderen op deze site. Wat er mij vooral aan aantrekt is dat er niets onbesproken blijft. Geen taboes, geen bullshit. Wil je discussiëren over films, muziek, games, politiek, religie of wat dan ook, het kan en mag. Wil je versteld staan, ontroerd worden, vrolijk worden,... Reddit is the place to be. Ook op filmvlak overklast deze site iedere andere. Wie wil er nu geen vraag stellen aan Woody Harrelson, Arnold Schwarzenegger, Adam Wingard, Morgan Freeman, Harmony Korine, Keanu Reeves,... Noem ze maar op.

The Knife is briljant. Hoe ze zich ieder album opnieuw kunnen uitvinden en toch hetzelfde blijven is magnifiek. De lyrics zijn geweldig maar daar doe je het bij The Knife niet voor. Zweven, zweven, zweven,..

I.t.t. de meeste andere users geen bijzondere kunstvormen (Poëzie, schilderijen) bij mij, vooral omdat het me nooit geboeid heeft.

01. Xenoblades Chronicles (game) - een 212 uur durende onovertroffen ervaring

02. Xanopticon - Capacidt (muziek/nummer) - beste nummer ooit, bij uitbreiding ook beste CD ooit.

03. Blame! - Tsutomu Nihei (manga) - magnifiek, extravagant, buitenaards universum

04. Avalon (film) - Oshii uiteraard, mag niet ontbreken

05. Vurt - Jeff Noon (boek) - dubbel gevoel bij dit boek, sinds ik Noon ontdekte is m'n leespassie zowat volledig afgestorven.

06. Tokyo.sora (film) - prachtig en aangrijpend

07. Okami (game) - compleet unieke wereld waar het bijna leuker is gewoon in te vertoeven dan echt in te gamen

08. Kino no Tabi (serie) - moraaltjes die me écht een keer aanspreken

09. Umfeld (film) - zeker niet perfect maar 200% mijn ding en het dichts wat daarbij de perfectie benadert

10. Wipeout Fusion (game) - geweldige mix van shooten en racen met een geniale soundtrack.

Wat appels en peren vergelijken betreft, perfect te doen. Onbewoonde eilanden zijn daarvoor nog steeds de beste oplossing.

Interessant dat je qua films in dit lijstje niet je Moviemeter top gevolgd hebt (geen Noe, geen Kitano).

Beter dan Vurt?

1. Taxi Driver (1976, Martin Scorsese) [film]

Zal voor altijd mijn favoriete film blijven, lijkt me. Meest briljante karakterstudie aller tijden. Briljante regie van Scorsese, acteerwerk van De Niro. Ik had ook wel Raging Bull willen opnemen in deze lijst, maar wilde het bij één Scorsese houden.

2. The Wire (2002-2008, David Simon) [serie]

Tijdsbeeld van post 9/11 Amerika. Het Amerika van Bush. Zal over jaren nog gebruikt worden in geschiedenislessen. Hoop ik.

3. Kind of Blue (1959, Miles Davis) [muziek]

Het belangrijkste jazz-album ooit. Was voor mij de introductie tot een hele nieuwe muziekwereld waarin ik nog steeds op ontdekkingsreis ben. Toch ga ik altijd weer terug naar dit album.

4. In Cold Blood (1966, Truman Capote) [literatuur]

De blauwdruk voor een heel genre. Fenomenaal geschreven, spannend, diep, tragisch.

5. Do the Right Thing (1989, Spike Lee) [film]

Het meest indringende stadsdrama ooit. Kleurrijk, intens, grappig, boeiend.

6. Bringing It All Back Home (1965, Bob Dylan) [muziek]

Ik moest even kiezen uit een stuk of zes Dylan-platen. Dit is mijn favoriet van de meester.

7. There Will be Blood (2007, Paul Thomas Anderson) [film]

Beste film van de afgelopen twintig jaar. Fenomenaal acteerwerk, PTA die zich opwerpt als de Kubrick van deze tijd. Kut, ik ben Kubrick helemaal vergeten. (2001: A Space Odyssey op 11 dan maar)

8. The Suburbs (2010, Arcade Fire) [muziek]

Melancholisch meesterwerk. Ongekend. Indrukwekkend. Zal misschien wel ooit mijn favoriete plaat worden.

9. Ham on Rye (1982, Charles Bukowski) [literatuur]

Bukowski is mijn held. Hoort erin. Dit is zijn beste werk.

10. In Rainbows (2007, Radiohead) [muziek]

Wat mij betreft het ultieme Radiohead-album. Ik had niet verwacht dat OK Computer ooit zou worden overtroffen als beste werk van deze band.

Leuk topic! Interessant om over na te denken. Op het gebied van literatuur nog zoveel te te ontdekken. Games hebben niet mijn interesse overigens.

Hah! Uiteraard niet ... zo lang lees ik dus al niet meer . Maar even aangepast.

Dat heeft er dan vooral mee te maken dat ik liever een iets minder perfecte film verkies die wél 100% in m'n straatje ligt, dan eentje die kwalitatief beter is maar iets verder afstaat van mijn voorkeuren. Waardoor Noé en Kitano dus uit de boot vallen.

In mijn lijst zullen vooral games nooit terecht komen. Ik ben al geen echte gamesliefhebber en zonder neerbuigend te doen, heb ik het toch nog wat moeilijk om dit ook als kunst/cultuur te zien zoals de andere media. En misschien wat ondergewaardeerd, maar daarom zeker niet slecht zijn strips. Door hun visuele vorm toch een beetje de voorloper van de literatuur. En series zullen ook niet snel tot de top 10 horen. Al moet ik zeggen dat die er in tegenstelling tot vele films sommige genres wel sterk doen uitblinken als komedie, toch een moeilijk genre dat het niet zo goed doet over het algemeen. Vallen net buiten de top: musicals, cabaret, radioprogramma's, documentaires, festivals en theater. Ik heb mijn top 10 (zie enkele berichten terug) beperkt tot muziek, film en boeken.

Aangezien een James Bond in je top 10 staat zie ik geen enkele aanleiding een dergelijke houding tegenover games te hebben. Al zou ik geen enkele creatieve uiting willen uitsluiten voor de term kunst.

Ik doe voor alle duidelijkheid niet neerkijkend op games, maar persoonlijk heb ik daar weinig mee. Speel het ook nooit en het is een media dat me niet aanspreekt. Ik veronderstel dat er een massa gamesliefhebbers zijn die nooit een musea binnen gaan of een musical kunnen appreciëren.

Dat is iets anders. Ik heb zelf ook niet zoveel met toneel/musicals bvb maar zal dan nooit zo zijn dat dat niet als kunst beschouwd kan worden. Mijn persoonlijke preferenties zijn niet de authoriteit voor wat wel en geen kunst is.

Pfft, als ik dat allemaal zo lees, dan heb ik heel wat gemist in de top 10. Klassieke muziek, cabaret, schilderijen.

Nou, per categorie dan maar extra, maar een top 10 is dus echt te weinig en dan moet je schrappen:

-Schilderij: Lastige keuze, het gaat tussen Christina's World van Andrew Wyeth in de MOMA en deze herdersjongen van Willem Drost in de Hermitage.

-Beeldhouwwerk: Piëta van Michelangelo (klik) Zoveel emotie dat dit kleine ding opriep, al vind ik de Apollo en Daphne van Bernini mooier.

-Theater: Macbeth van Finkers (theaterversie, niet de animatie): zeer compleet, vermengt vele kunstvormen en heeft grappen op allerlei manieren (deel 1).

-Klassieke muziek nummer: Je crois entendre encore door Alain Vanzo.

- Klassieke muziek compleet werk: New World Symphony van Dvorák, vooral het vierde deel, maar hele werk is mooi.

Al ging het nu om media natuurlijk, anders wordt het helemaal lastig met schilderijen bvb.

Grappig mjk, Christina's World hier ook een favoriet, heb hier ook een replica hangen in huis.

Sluit ik me bij aan.

Niemand behalve jullie zal er wakker van liggen als jullie top 10 jullie voorkeuren niet perfect weergeeft, hoor. Het is voor anderen vooral interessant om een beeld te krijgen van jullie brede smaak.

Maar voel je verder uiteraard nergens toe verplicht.

En wat betreft de andere media die jullie opgenoemd hebben: ik kan me geen enkel schilderij, beeldhouw-werk, toneelstuk, musical, dansvoorstelling, operavoorstelling of stripboek herinneren dat/die indruk op me gemaakt heeft (ik herinner me vooral verveling). En hoewel ik enorm veel non-fictie lees kan ik me ook daarbij geen enkel boek herinneren dat ik in emotioneel opzicht echt indrukwekkend vond.

Balanceert wat op het randje. Sommige games richten zich op gameplay, andere op het competitie element, maar er zijn ook games die zich erg sterk op sfeer richten (of verhaal, maar dat boeit mij dan weer iets minder). De twee games in mijn top 10 zijn geweldig in te vertoeven, zelfs zonder het echte "game" element. Dat vind ik qua beleving dan zeker even waardevol.

Ik moet toegeven dat de games van tegenwoordig meer zijn dan pakweg Pacman. Ik wil het al zeker onder cultuur steken, wat kunst betreft heb ik wat meer tijd nodig.

@ Film Pegasus: op gamesmeter ben ik daarover (of games kunst zijn) onlangs nog een discussie begonnen. Erg constructief is het misschien niet - ik wijs het concept van kunst al af als een overbodige sociale/psychologische constructie in mijn eerste bericht - maar dat terzijde.

Als je mijn lijstje hier zo ziet, begrijp je dat dit inderdaad de beste avatar voor "mij" is, maar ik had qua stemming echt even iets nodig om me op te vrolijken en de glimlach van Claudia Cardinale deed dit wel... geef toe dat het op de avatar, zeker de resolutie die er van overblijft, totaal niet werkt... maar Schiele komt denk ik pas terug als het buiten weer wat lichter gaat worden ofzo...

Edit - ik heb beschrijvingen toegevoegd, eerdere bericht verwijderd.

Oh help....per media is het al haast onmogelijk slechts een top 10 te maken, laat staan dit.....wat doe je me aan????

Maar goed, ik ga een poging doen. En de verschillende media laten zich prima met elkaar vergelijken, versterken elkander vaak ook. Videoclips zou ik zelf niet zo in dit rijtje zetten....strips daarentegen... Een volgorde qua 1 t/m 10 ga en kan ik hier niet aan toevoegen, ik noem er gewoon 10, dat is al lastig zat.

Agalloch - The mantle (muziek)

Wat een album! Deze muziek moet je eigenlijk met de ogen dicht luisteren....met koptelefoon op nog beter. Je voelt deze muziek, alsof je in een ijzig desolaat landschap wandelt...sterker nog, dat zit letterlijk in een intro. De cd begint meteen met een nummer van 15 minuten....en de toon wordt gezet, langzaam ontvouwt zich een muzikale pracht zoals ik zelden gehoord heb. Dit valt onder metal, maar zou zoveel meer mensen kunnen bekoren buiten dat kader. Veel akoestisch gitaar, nergens hard, een paar grunts er in, maar spaarzaam en sfeervol...te doen voor mensen die er verder niks mee hebben. Emotionele achtbaan van een plaat!

Once upon a time in the west (film)

Beste film ooit, beste filmmuziek ooit, mooiste vrouw ooit....deze film is alles! Een op het oog simpel verhaal, maar je kunt er veel in vinden. Er zit een wraakthema in, niks nieuws, maar zoals het zich hier ontvouwt en heel langzaam naar zijn climax gaat is fenomenaal mooi. Het tempo is heerlijk langzaam, niet die adrenaline-gein van nu. Die slowmotions in het verleden, telkens iets meer en dan de confrontatie op het eind.....ik zal de film 30 x gezien hebben als het niet meer is, maar telkens op dat eind houd ik het niet merr droog en begrijp ik Harmonica maar al te goed. Natuurlijk wordt dit versterkt door de fantastische muziek van Morricone. En dan Claudia Cardinale in deze film....zo mooi gaat een vrouw niet meer worden, qua schoonheid is dat perfectie in mijn ogen, wat een hemels genot om naar te kijken. Achter dat wraakthema zie je een land dat vooruit gaat, tot wording komt en een slag mannen die niet in die nieuwe wereld thuishoort. Er wordt afgerekend met het genre western, ook irl is dat over qua film. De close-ups...algehele cinematografie....deze film is een meesterwerk en ligt me zeer na aan het hart.

The Spectre ((jaren '90 John Ostrander/Tom Mandrake serie) strip)

The Spectre....uit de DC stal, in hetzelfde strip universum als Batman en Superman. Ik kende dit character, maar niet goed. Wat ben ik blij dat ik dit oppikte, wat een geweldige reeks...en zeldzaam, vrijwel geheel door de 2 genoemde makers. Mandrake is nooit een echt grote naam geweest of geworden, wel een gewaardeerd tekenaar verder....maar hier laat hij wel wat zien zeg! In de eerste 12 nummers draait het verhaal vooral om een personage, Amy, waardoor het character Jim Corrigan/Spectre erg aards wordt gehouden, ondanks dat hij the wrath of god is. Die eerste 12 nummers zijn steengoed, emotioneel ook en een mooi voorbeeld dat comics meer zijn dan standaard spandex superhelden, terwijl dit wel zijn roots heeft in dat geheel. Hier een link met review van de gehele serie... Beek's Books - The Spectre (comicbook reviews) - rzero.com

Thorgal (strip)

Geweldige stripreeks met Noorse mythologie, maar ook science fiction, Atlantis referenties etc. Een op het oog Viking strip, maar dus meer dan dat. En eigenlijk gaat het over een man die gewoon zijn leven wil leiden met zijn gezin. Dat gezin is het hart van het verhaal. En de reden dat je van het hoofdpersonage gaat houden. En het tekenwerk van Grzegorz Rosinski is prachtig, al helemaal de geschilderde covers. Ik heb ook 6 zeefdrukken van de man aan de muur hangen....3 van mezelf en 3 van mijn inmiddels 1 1/2 jaar geleden overleden broer die ook van dit tekenwerk hield. Dus inmiddels heb ik nog meer 'gevoel' bij het lezen van deze strip en denk ik toch telkens aan mijn broer wanneer ik langs 'zijn' zeefdrukken loop en er naar kijk.

XIII (strip)

Fenomenaal goed! Zelden zo omver geblazen door een strip dan deze. Hoeveel keer wordt je hier op het verkeerde been gezet? Geweldig goed! Zeker geinspireerd door Bourne van Ludlum...plagiaat roepen mensen ook wel. Maar dan van een niveau dat het meer een compliment is en wellicht beter dan Bourne. En dan de tekenaar....William Vance. Samen met Rosinski mijn favoriete Europese tekenaar...alles heb ik van deze man ook. En ook van hem een mooie zeefdruk aan de muur.

Battlestar Galactica ((1978 serie) tv-serie)

De Star wars van de tv! Wat genoot ik hier van als 8 jarig jochie! En toen was er jaren later dvd en kwam de serie beschikbaar in mooie box in de vorm van een Cylon hoofd.....en ik kon weer van deze serie genieten. Kippenvel bij het muzikale intro....dat doet het nu nog met me. Het neemt me mee terug naar mijn kindertijd, maar ik geniet ook van elke seconde hiervan als volwassene, een voor mij onovertroffen tv serie. Het begin van mijn interesse in Science fiction, iets dat nooit meer is over gegaan. De 1980 serie was slecht op de 2 WO2 afleveringen na en de serie van een paar jaar terug waag ik me nog steeds niet aan.

Ik heb ook bijna alle Galactica boeken nu, alle strips heb ik al.

En ik heb sinds deze serie een vocoder fetish, ik vind dat geluid geweldig! Stop dat in muziek en het heeft al mijn interesse. Best vaak gebruikt in vroege hiphop, maar ook een Neil Young maakte er gebruik van en er is zelfs black metal waar het in zit....ook Anathema heeft een weergaloos nummer met vocoder vocals.

Beste vocoder song vind ik deze... YouTube - Newcleus - Cyborg Dance

Bernard Cornwell ((boeken) schrijver van historische fictie....zoals Sharpe)

Mijn broer zei ooit dat ik de Arthur trilogie van Cornwell moest lezen. Ik was zo met strips bezig dat ik geen 'gewone' boeken meer las...tijd om dat ook weer eens te doen. En dan gaat mijn interesse uit naar dingen die toch in het verlengde liggen van wat me ook in strips aanspreekt....science fiction, superhelden, historische settings en dan met name de middeleeuwen, fantasy, horror....dat soort dingen. Dus dan is Cornwell toch wel top hoor met zijn verhalen over ridderlijke veldslagen. En die zijn niet van dat edele gedoe en door romantiek mooi en heldhaftig gemaakt. Nee, dit is grimmig, realistisch en de schrijver neemt altijd iets uit de geschiedenis als uitgangspunt en weeft zijn verhaal daar om heen en bereidt zich altijd gedegen voor op zijn boeken, gaat op onderzoek uit eerst naar zoveel mogelijk gedocumenteerd materiaal en dat merk je tijdens het lezen. Zalig leesvoer.

Sólstafir - Köld (muziek)

Ik ging naar een concert van Swallow the sun...goeie band. Solstafir was voorprogramma. Ik had er van gehoord, maar de muziek kende ik niet. Ze speelden en ik wist niet goed wat ik er van moest vinden. Het had wel wat, alleen de zang was wat apart.....vreemd gevoel. Hoofdprogramma was goed. Op weg naar huis bleef dat Solstafir door mijn hoofd spoken. Thuis ben ik direct nummers gaan luisteren/kijken op youtube.....dit had zeker wat. Die week ben ik elke dag gaan luisteren en ja hoor, het kwartje viel en goed ook. Ik had gewoon een meer dan fantastisch optreden gezien, wat een band! Genialiteit uit IJsland, jawel! Bij meerdere nummers van hen krijg ik kippenvel, ijzingwekkend mooi. En die aparte zang.....de kers op de taart! Hun laatste cd is vrijwel geheel in het IJslands gezongen, ik versta er niks van, maar ik voel de emotie en weet waar het over gaat.

Prince - Purple rain (muziek)

Ik haat het woord fan, maar zat er nooit zo dicht bij als bij deze grote kleine man. Je hebt muzikanten, goede muzikanten, maar eerst is er deze man, de rest komt daarna.

Ik zat met mijn vader in de auto, 1984, ik was 14, weet nog precies voor welk stoplicht we stonden toen ik When doves cry hoorde, de radio harder zette en me afvroeg wie ik hoorde....Prince dus. De lp gehaald, de film in de bioscoop gezien, wat een artiest! Hier kwamen 2 werelden samen, blank en zwart verenigd....de dance waar ik van hield en de rock waar ik al eerder van hield door een Queen en bv. Santana.....de vader van Sheila E was percussionist in Santana's band, grappig detail. Qua muzikaal spectrum vind je zo'n beetje alles bij Prince, de man kan alles. Bespeelt 26 instrumenten geloof ik....ik heb al moeite er 26 op te noemen denk ik. Mijn eerste concert was er een van Prince, mijn voorliefde voor vrouwen met donker haar zal ook wel te maken hebben met de heerlijke dames die Prince altijd om zich heen had. De man is gewoon onaards goed. Eind jaren 80 ging ik behoorlijk overstag voor hardrock/metal, zonder andere dingen uit het oog te verliezen. Toch raakte Prince door de jaren heen wat op de achtergrond, maar ik ben dat aan het inhalen.....een soort eerste liefde die je nooit vergeet.

Ni no kuni (game)

Een recente game.....toch. Anders had ik een Outlaws of Syberia (gemaakt door van origine stripmaker Benoit Sokal) genoemd.

Deze game kreeg ik afgelopen maart voor mijn verjaardag, reikhalzend had ik er naar uitgekeken. Gemaakt door studio Ghibli en Level 5. Ghibli kennen we van animatiefilms als Princess Mononoke en Spirited away. Nu kwam er mede van hun hand een Jrpg...Japanse roleplaying game.....games voor een specifiek publiek, veel mensen kunnen er niks mee. Ik heb er ook een tijdje over gedaan om het te leren waarderen. Een game als Okami zorgde daarvoor, toen was ik echt om.

Dit Ni no kuni is een geweldig avontuur, een ervaring op zich, eentje die je voor minstens 100 uur laat genieten voordat je iets van een einde hebt. Het is echt of je middenin een tekenfilm zit, dit is waar ik van houd. Een kinderlijk onschuldig ogende cartoon setting met toch een mooi gelaagd verhaal....fantasy, af en toe zweverig, typisch Japans, maar niet te zoals je ze wel eens ziet. Een Pokemon aspect met creatures verzamelen en trainen, prachtige cutscenes die naadloos overgaan in de game, ontzettend veel te doen in de game. Eentje die je wilt spelen zodra je thuis komt, waarbij je gewoon kan rondwandelen in de spelwereld, gewoon omdat je daar wilt zijn. Een van de mooiste games die ik gespeeld heb.

Godsamme wat lastig! Maar 1 film....nou ja, nog een tv-serie ook. Maar goed, strips zijn altijd mijn grootste hobby geweest en verkies ik nog boven "gewone" boeken, zonder muziek kan en wil ik echt niet. Films vind ik ook geweldig maar zou ik makkelijker zonder kunnen, evenals games mocht ik er een keus in moeten maken zeg maar.

La Passion de Jeanne d'Arc (Dreyer, 1928) + Richard Einhorn soundtrack

Henryck Górecki's Symphony No3 Op.36 (Symphony of Sorrowful Songs) Het liefst gezongen door Zofia Kilanowicz.

Le Feu Follet (Malle, 1963)

Chet Baker

Nostalghia (Tarkovsky, 1983)

Johann Sebastian Bach

Det Sjunde Inseglet (Bergman, 1957)

Tim Buckley

The Tree of Life (Malick, 2011)

Tramp + Gavin Bryars (+ Tom Waits): Jesus' Blood Never Failed Me Yet (kan niet lang genoeg duren)

Shichinin No Samurai (Kurosawa, 1954)

Erik Satie (vooral Gymnopédies + Gnossiennes)

Philip Glass

Ennio Morricone

Chinatown (Polanski, 1974)

En dit is gewoon 't eerste dat bij me opkwam (en op de bovenste 2 na, in no particular order). Geen boeken, (zeker) geen TV of games en geen schilderijen en beeldhouwwerken. Niets komt in de buurt van film en muziek. Enige dat me verder echt roert zijn bepaalde uitspraken van filosofen en bepaalde gedichten van Bukowski.