Algemeen sporttopic (geen voetbal) #2

Pogacar staat op het punt om de Grand Slam van het wielrennen binnen te halen om het in tennistermen uit te leggen. Vinegaard is een hele goede gravelbijter maar Pogacar wint ook op gras en hardcore. Geef hem een partner en hij wint ook in het (mixed-)dubbel.

Vandaag een heuveletappe met twee mogelijke uitkomsten denk ik. Of we krijgen een groepje weg die ook wegblijven of een sprint met een deel van het peloton. In dat laatste geval zou Grimay weleens weer kunnen winnen want dit soort aankomsten zijn zijn specialiteit of misschien een Van Aert al is hij niet erg in vorm. En wat doen Van Der Poel, die gisteren duidelijk niet voluit ging. Spaart hij voor morgen of gaat hij vandaag al voor de winst rijden? De Lie is ook gretig dus waarom hier niet? Bij de eerste optie zijn er nog meer mogelijkheden, waaronder een hele batterij Fransen.

Vdp gaat het denk ik vandaag al wel proberen, je merkt snel genoeg of je kansrijk bent of niet.

Even een hele voorbarige en vlugge conclusie, maar een Pogacar in topvorm had Jorgensen en Vingegaard eraf gereden.

Wat een lafaard is Vingegaard toch.

Evenepoel was ook zichtbaar geïrriteerd. Pogacar zal het wel begrepen hebben. De gravelpaden waren ook te kort en niet glooiend genoeg om weg te blijven. Of hij zijn topvorm uit de Giro niet meer haalt valt nog te bezien.

Prima gereden van Vingegaard. Hier kan hij niks winnen. Alleen maar verliezen. Beter om zijn ploeggenoten in de buurt te houden.

Mooie overwinning voor Hamilton. Na bijna drie jaar droog staan gun ik hem dat toch wel. En dan lekker thuis op zijn eigen Silverstone. Dat maakt de Britse racefans ook weer uitzinnig natuurlijk.

En en passant doet onze Max toch ook weer goede zaken. De naaste concurrentie eindigt achter hem, en met de snelste ronde pakt hij nog een puntje extra mee.

Vorig seizoen was natuurlijk een waanzinnige one-man show, maar nu de laatste races zijn best weer heel leuk om te volgen, er is volop strijd, en de banden/pitstop strategie is ook erg bepalend.

Edit: oh, die snelste ronde blijk ik verkeerd te hebben. Nou ja, dat is dan weer een puntje minder voor Max.

Jorgensen was roch in de buurt? Waarom zo verdedigend koersen? Misschien krijgt Pogi wel een lekke band? Dan kachel je lekker door met Jorgensen en sluit je aan bij het groepje van der Poel en pak je tijd terug. Je probeert het tenminste. Zucht.

Ik hoop echt dat Pogi straks in de Pyreneeën gaat huishouden. Dat Jorgensen niet thuis geeft en Jonas geïsoleerd achterop raakt.

Pogi en Eveni zijn jankballen

Dan hadden ze gewoon samen door moeten trekken. Maar Vingegaard heeft alle, werkele alle, recht om zijn eigen taktiek te bepalen. Sterker: waarom deden ze (Pogi en Eveni) dat dan niet? Dan waren ze toch van Jonas afgeweest wat podium betreft?

Dit soort kinderachtig psychologisch geleuter verwacht ik niet van Grote Renners. Doe je eigen ding, en laat de concurrent ook zijn eigen ding doen.

Helemaal eens met de tactiek van Visma. Konden hier eigenlijk alleen maar verliezen op het terrein van Pogacar (monster-ontsnapping in de Strade van dit jaar). Snap de kritiek niet zo goed. Voor de neutrale kijker valt het tegen, maar vanuit Visma oogpunt is dit een topdag. Zeker met de 3e week van Vingegaard. Er komen echt nog een aantal hele zware etappes aan.

Ook vermakelijk dat Visma voor de tour heeft gepokerd, waar Pogacar en Evenepoel nu tijdens de tour hetzelfde doen. Het hoort allemaal bij het spel. Het hoofdschudden, handgebaren en gebrabbel van Evenepoel weer wat minder.

Het gaat uitgevochten worden in de bergen. Ik ben vooral blij dat de grote vier en overige outsiders heelhuids zijn aangekomen. Op Vlasov na.

Nou ja, Timman ligt er al weer uit bij het NK schaken. Twee goede remises tegen de toch ook al weer bijna 40-jarige Erwin L'Ami, maar de tiebreak was toch te zwaar voor hem.

Toch even mooi hoor. Gisteren was ik in Galgenwaard, waar het NK verspeeld wordt, en dan zie je opeens de zilverparelgrijze Timman binnenkomen, en dat doet dan toch wel iets, als je hem al kent vanaf eind jaren zeventig (niet persoonlijk kent natuurlijk, maar vanuit de schaaktijdschriften, de media, de kranten etc.)

Maar hij is natuurlijk niet meer de wereldtopper van 40 jaar geleden. Wel heel mooi dat hij mee deed. Bij navraag was Timman natuurlijk de persoon die de meeste aandacht wist te genereren. Een echte publieks- en mediatrekker.

Behalve de 400 euro prijzengeld voor verlies in de eerste ronde, zal hij ook vast wel een mooi startgeld bedongen hebben. Hij kent zijn marktwaarde natuurlijk wel.

Timman forever. Zo'n Giri of Foreest is nog lang niet waar Timman was en ze komen er ook nooit.

Alleen Euwe was groter.

Zou er ooit een saaiere renner hebben rondgereden dan Vingegaard? Er zit kraak noch smaak aan. Niet alleen qua persoonlijkheid, maar ook als renner is het zo ongelooflijk saai allemaal. Froome was ook geen lachebekje, maar die ging nog wel eens in de aanval met die grappige en kenmerkende hoge trapfrequentie. Geef mij dan maar zo'n "klootzakje" als Evenepoel of dat onberekenbare van Pogi. En Van Aert en VD Poel natuurlijk bij andere koersen.

Vingegaard kan nog drie keer de Tour de France winnen, maar de dag dat hij met wielerpensioen gaat ben ik hem al vergeten denk ik.

Hij had al moeite om het gat met Jörgensen te dichten. Hij was al blij dat hij bij Pogacar was gekomen. Daarnaast zat hij op iemand anders zijn fiets. Als hij Jörgensen met Pogacar had laten rijden, dan hij zoveel energie moeten steken in iets wat hij niet echt beheerst, dat kost allemaal nodeloze energie.

Waarom zou je Jörgensen ook hier al helemaal kapot laten rijden, die heeft hij hard genoeg nodig in de derde week.

Pogacar en Evenepoel kunnen zeuren wat ze willen, maar dan hadden ze hem met zijn tweeën kapot moeten rijden, dat deden ze uiteindelijk ook niet. Hij was geïsoleerd bij die eerste keer, als ze door hadden gereden tot de volgende strook, dan hadden ze hem daar ook pijn kunnen doen. Achteraf was dat een nog stommere beslissing van beide, want op de laatste stroken hadden ze hem er op zeker afgereden. Kijk maar hoeveel moeite hij had om met Jörgensen bij Pogacar te komen.

Volgens mij zat Vinegaard op 18km van de finish al weer op zijn eigen fiets. Jorgensen hoeft zich natuurlijk niet leeg te rijden. Gewoon samen met zijn drieën ronddraaien en Evenepoel/Roglic op achterstand zetten. Mocht het niet lukken of teveel inspanning kosten kan je altijd nog je benen stilhouden. Vinegaard wil het niet eens proberen. Alleen maar in het wiel van Pogacar blijven plakken en hopen dat hij slecht moment krijgt in de derde week. Bah.

Indurain

Ten eerste viel het terrein reuze mee. Beslist geen Strade. Ten tweede zat Visma samen met UAE met 5 man voorin het eerste peloton terwijl Evenepoel in zijn uppie zat en Roglic met Vlasov. Dat Jonas zonder ploegmaten met nog 80km te gaan niet mee wil rijden is te begrijpen. Maar wanneer Pogacar met nog 18km te gaan er vandoor gaat en Vinegaard samen met Jorgensen niet mee willen draaien is gewoonweg niet te begrijpen. Stel dat er wat gebeurt zegt Jonas. Ja, dan hoef je in het hooggebergte ook alleen maar in het wiel van Tadej te blijven plakken. Stel je voor dat er wat gebeurt en jij de gele trui dan geholpen hebt. Pfff

Indurain was saai maar had wel zelfvertrouwen. Hij keek nooit zoals Vinegaard steeds angstig achterom. Oortjes waren er gelukkig nog niet maar hij vertrouwde volledig op de ploeg en zijn eigen tijdrit.

De vraag was of er een saaiere renner was. Nou ja, Indurain is ook niet saaier dan Vingegaard natuurlijk, maar net zo saai.

En nu ik dit schrijf bedenk ik me dat Indurain wel twee keer het lef had om voor de dubbel (Giro en Tour) te gaan. Dan ben je inderdaad iets minder saai.

Maar om een kort verhaal nog iets langer te maken: aan Vingegaard beleef ook ik geen enkel plezier. Ik begrijp hem, ik kan hem niets kwalijk nemen, maar kijken naar een rol wc papier is spannender.

Indurain had charisma. Door zijn zelfvertrouwen mocht hij ook saai koersen.

Het lijkt wel of Vinegaard niet durft. De oortjes maken het dan alleen nog maar erger. Tijdens de bespreking is al gezegd geen tijd verliezen en defensief koersen. Ja daar gaat Jonas zich dan ook aan houden ook al zit Evenepoel achterin te klooien en is Jorgensen beresterk. In het wiel blijven plakken van de concurrent zoals je altijd hebt gedaan.

Indurain en charisma dat is voor mij net zoiets als Schwarzenegger en bloemschikken.

Die man had hooguit mooie wenkbrauwen, maar verder was het Koning Zwijg. Tijdritje winnen hier, tijdritje winnen daar. Als het meezit nog een bergritje, en hup, weer een Tour in de tuk.

Bij Indurain is het wielrennen teloorgegaan. Daar kon zelfs Pantani niets meer aan veranderen. Armstrong heeft het kapotmaken van het wielrennen nog een extra dimensie gegeven, en pas bij Pogacar leeft het weer echt. Nou ja, Sagan was ook een voorvechter van het echte wielrennen.

Indurain deed zijn ding in de tijdritten en liet zijn Banesto's het werk opknappen. Dat kan je de man niet kwalijk nemen. Het zwijgen kan iemand ook mysterieus maken. Soeverein was hij in elk geval en paniekeren deed hij nooit. Daar kan Vingegaard nog wat van leren. Als je het saai wilt doen, doe het dan goed. Zoals Indurain! Saai maar wel met ballen.

Indurain had geen ballen, hij had een goed team. Net zoals Froome had, en Vingegaard de afgelopen twee jaar. Dit jaar is Vingegaard lang uit de roulatie geweest, en zijn team gehavend. Ik kan het de man niet kwalijk nemen dat hij dit jaar zenuwachtig is. Dat was hij de afgelopen twee jaar helemaal niet.

Maar nogmaals, het ging om saai. En Indurain was saaier dan saai hoor, echt waar. Ook als je hem wel leuk vond.

Indurain was nog een stuk saaier dan Vingegaard of Froome, beide ook niet de meest enerverende renners. Indurains antwoorden naar de pers waren slaapverwekkend. Indurain wist dat hij zoveel tijd pakte in de tijdritten dat hij wegkwam met een beetje opletten. Bovendien had Indurain ook niet zoveel heel interessante tegenstanders. Op "ballen" heb ik hem nooit kunnen betrappen en op een aanval zoals col du granon in 2022 ook niet.

Vingegaard is een renner die berekenend is en dit jaar al helemaal. Hij is nu onzeker en alles is er op gericht om zo min mogelijk risico te lopen op tijdverlies in de eerste twee weken in de wellicht ijdele hoop dat hij er bovenop komt in de laatste week. Dat is niet heel attractief, maar ik snap hem volkomen. Het mooie van Pogacar is dat die zich niet volledig laat vangen in een plan of in zulke onzekerheid. Dat maakt hem zo'n heerlijke renner om naar te kijken. Dat geldt voor best veel van de grotere renners van deze generatie in zekere mate. Daardoor valt de berekening van Vingegaard nog wat meer op.

Froome heeft een van zijn tours (die van 2017) zonder ritoverwinning gewonnen. Dat is tamelijk zeldzaam en vind ik een vlek op een tourwinst. Vingegaard zou dat ook kunnen doen terwijl Pogacar dan bij wijze van spreken nog liever zou afstappen. Pogacar won 10 etappes. Vingegaard in een tour minder drie en Froome in veel meer tours zeven. Indurain won 12 etappes. Maar dat waren weer bijna allemaal tijdritten. En ook hij had daat heel veel tours voor nodig.,

Nou, als je al je concurrenten op 4 minuten of meer zet in een tijdrit heb je gewoon ballen. Vervolgens lekker relaxed de bergen in fietsen en ronde op ronde op je naam schrijven. Dat was saai. Maar de overtuigingskracht van Indurain kan mij veel meer boeien dan de paniekreacties van Vinegaard op elke demarrage van Pogacar. Het continue achterom kijken naar ploegmaats en het wachten op de instructies van de ploegleiding. De eerste overwinning had Vinegaard te danken aan een hongerklop van Pogacar. De tweede werd hem door de ploeg op een presenteerblaadje aangeleverd die hij dankzij een hele goede afsluitende tijdrit kon afmaken.

Het boeide mij in elk geval een heel stuk minder. De tours van 1991 tot 1995 zijn echt de minst boeiende uit mijn hele tourkijkleven.. Ik ben nog nooit zo blij geweest met iemand die op achterstand gereden werd als met Indurain in 1996.

Vorig jaar won Vingegaard met een voorsprong van zeveneneenhalve minuut op Pogacar (7:29). Dat is echt heel veel, een heel grote voorsprong. Zeker op een topper als Pogacar. Dat hoef je niet zo badinerend af te doen. Dat was echt een enorm sterke prestatie.

Doe ik niet. Vorig jaar was Jonas de beste. Pogacar was wat minder en vooral zijn ploeg. Nu zijn de rollen omgedraaid en dan begrijp ik niet waarom Vinegaard gisteren niet vertrouwd op Jorgensen.

starbright boy, de val van een kampioen is natuurlijk altijd opwindend. Maar blij met Riis? Nee, dat gaat te ver.

Parijs is nog ver, en de Tour win je in bed, en dat soort dingen. Er komt nog zoveel. Laat de concurrentie maar boos worden. En met het publiek heeft Vingegaard natuurlijk niet zoveel te maken. De profs fietsen niet om het publiek te vermaken, en dat deden ze honderd jaar geleden ook al niet.

Dat gezegd hebbende ben ik nog steeds geen fan van Vingegaard. Ik ben toch wel al jaren gecharmeerd van Pogacar. Het lefwielrennen trekt mij (en niet alleen mij) meer. Maar dat is geen reden een berekenende rijder weg te zetten als laf. Het is een andere manier van koersen.

Maar niet voor niets heb ik al vaker aangegeven dat mijn eeuwige held Fignon is. Dé lefrijder van de jaren '80.

Ik was op dat moment blij met iedereen, zelfs met Riis. Al had Ullrich wellicht in 1996 al gewonnen als hij al voluit had gemogen. En was de frustratie van Riis in 1997 ook wel weer komisch, toen lukte het totaal niet.

En gisteren was een renner die niet kan improviseren en dit jaar door zijn vorm erg onzeker is.

Ik denk dat het vanuit zijn oogpunt nog verstandig was ook. Woensdag wordt weer zo'n dag die Vingegaard risicomijdend zal benaderen. Zaterdag kan dat niet meer en kan weleens de sleuteletappe van deze ronde zijn,