Il Mio Nome È Mallory... M Come Morte (1971)

Er bestaan er zeeeeeer weinig van : spaghetti's waarin we cowboys ook daadwerkelijk vee zien drijven...dit is er zowaar eentje, bizar genoeg want het betreft hier een goedkope spaghetti uit de nadagen, geschoten in de Elios studio's , die het duidelijk zonder adequaat budget en met weinig goede ideeen moest stellen. Al valt het misschien te prijzen dat- hoera kenners- we hier niet worden getracteerd op een post Trinita klucht, zgn. comic relief is hier vrijwel afwezig zelfs.
Niet dat er zo heel veel voor in de plaats wordt gesteld, al vraag ik me wel af waar de toch extreem lage IMDB score vandaan komt. Waarschijnlijk omdat deze prent wat tekort schiet in het overbrengen van de gekende spaghettifeel, zowel visueel of auditief. Nogal braaf in feite, doet bij vlagen denken aan iets voor de teevee. De verantwoordelijke voor dit alles heette Moroni ( uitgerekend hij gebruikte geen pseudoniem ...) , die het niet alleen regisseerde maar ook neerpende.
Veel hulp krijgt hij hier niet van een gerenommeerde cast, Woods veruit de gekendste en hier als good guy, dermate good zelfs dat je je afvraagt of we hier wel met een authentieke ambigue spaghettiheld te maken hebt. Die een tikkeltje belachelijk is vanwege het Chinese vlechtstaartje, dat schijnbaar moet duiden op een halfbloed. Whatever. We hebben hier een goed vs kwaad verhaaltje, in feite. Dat dan ook nog eens wordt gelardeerd met een heuse love story tussen Woods en de weelderige Giorgelli, wier massieve jetsers hier helaas tijdens de badscène zijn verborgen onder een schuimkraag. Verdomme toch.
Wat we behalve boobs ook niet veel zien : actie. Volgens mij blijft de bodycount onder de 10 zelfs, er was geen geld voor genoeg figuranten dus een mass shoot out zat er niet in. Al was Moroni dan te braaf om te compenseren met stock footage, gelukkig. Deze spaghetti heeft echter 1 heel erg origineel trekje- al zal het wel eerder zijn gedaan ongetwijfeld - meer bepaald op het eind. Wat blijkt namelijk : de verplichte final showdown gaat hier niet tussen goed en kwaad, maar in dat laatste duel zijn het juist de 2 main villains die elkaar bekampen en daarbij ook doden ! Dat verraste me toch wel, moet ik toegeven.

Meteen ook 1 van de weinige aanbevelenswaardige dingen hier- als je dit verrassingselement al toejuicht dan- , overall een wat fletse, nietszeggende bedoening met een weinig inspirerend verhaal omtrent een eigendomsgeschil over een ranch. Dat dan nog eens nergens op slaat : als kolonel Baldini zgn. de rechtmatige eigenaar was van die ranch, waarom moest hij hem dan terugkopen van Jefferson Goed, het wetboek was in het wilde westen natuurlijk niet van kracht, ik snap het.
Voor de score hoeft u het niet te doen hier : muzak achtige klanken van Pregadio, waarvoor James Last zich niet zou schamen.

Hij staat inderdaad keurig op joetjoep, maar dan wel met Engelse dubs en zo te zien een VHS rip. Er is een goede Duitsche DVD die de titel "Django, unerbittlich bis zum Tode " meekreeg , echter slechts Duitse en Italiaanse audio zonder subs bevat. Velen hier hebben dit gezien, ik wil dat jullie nu eens gaan stemmen.

Een Italiaanse western met koeien !!
(pippo il buffone zei het ook al)
Dat is uiterst zeldzaam.
Alleen zijn het in dit geval melkkoeien van het Friese stamboek ras
Nou ja, ze hebben toch geprobeerd de film een Amerikaans tintje mee te geven.
Ook op ander gebied.
Gelukt is dat niet helemaal, want het is 't allemaal nét niet.
Toch wel verteerbaar wanneer je toevallig niks beters te doen zou hebben.

Het gevecht tussen de beide hoofd-schurken is een lachertje, en dat is jammer.
Dat had zonder meer moeite beter gekund.

Waarschuwing voor wie de film nog niet gezien heeft: kijk vooral de Duitse versie niet !
De Duitse stem-acteurs die daarin te horen zijn zijn verbijsterend slecht, op amateurniveau.
Het haalt de hele boel flink omlaag.
Zoiets zou verboden moeten worden!
De Italiaanse en Engelse versies zijn echt enorm veel beter.