Als ritmische toondichten reciteren de Zulu-arbeiders in Zuid-Afrika hun protestliederen en smartlappen, terwijl ze op het ritme van de recitals hun benen hoog boven de schouders gooien. Hun zangteksten handelen over zware kinderjaren, tragische liefdes of ingewikkelde rechtszaken, maar smartlappen zijn het allemaal - de een uitdagender en revolutionairder dan de ander.