Hope Lost (2015)

Een confronterende film over vrouwenhandel en prostitutie. Niet bepaald lichte kost.

De hele speelduur hangt er een viezige grauwe sfeer. De beelden en de scenes zijn rauw en realistisch. Gruwelijk en hard. Van enige verzachtende opsmuk is geen sprake. Het is een film die indringt en een ongemakkelijk gevoel kweekt.

De hoofdpersoon wordt nauwgezet gevolgd op haar overlevingsreis in de wereld van prostitutie en slavernij. Een afgrijselijk verhaal over uitbuiting, over onmenselijkheid en over (valse) hoop. Ja, deprimerend is het zeker.

De dialogen zijn niet bijzonder. De beklemmende beelden spreken in voldoende mate.

Tijdens de film doorkruisen een paar subplotjes de hoofdlijn. Die plotjes komen vooral kunstmatig gefabriceerd over, worden onvolledig uitgewerkt en leveren weinig meerwaarde op. Ze lijken vooral in het leven geroepen te zijn om de film meer laag en meer mysterie te geven. Heel nobel, maar die beoogde effecten komen niet goed uit de verf. Eigenlijk wel jammer, want sommige zijlijnen zijn in aanzet intrigerend genoeg.

Het acteerwerk wisselt in kwaliteit. Francesca Agostini die de hoofdrol vertolkt is grandioos.

De meeste andere rollen verdwijnen heel storend in karikaturale typeringen, die acteertechnisch niet veeleisend zijn. Met name de criminelen excelleren. Ze zijn goed herkenbaar als slechte individuen. Gladjes en goed gekleed of juist sleazy met een morsig en overzorgd uiterlijk. Een gemene blik en stoere tekst maken het plaatje compleet. Het heeft met goed acteerwerk niets te maken.

De slotscenes zijn opzienbarend. Ze spannen de kroon in goorheid maar maken mede door de gebruikte muziek (een stemmige aria) wel meer indruk dan de overige smerigheid. De slotscenes lijken uit het theater geplukt. De scenes zijn gruwelijk maar ademen een minder viezige sfeer. Ze zijn dik aangezet en komen toneelmatig over. Ze passen eigenlijk niet goed in de geest van de film, maar zijn daardoor des te opvallender en indrukwekkender. Ze werken verzachtend en verlossend op de getergde kijkersziel.

Desondanks blijft er na afloop wel een naar en viezig smaakje hangen.

Toch wel een sterk filmpje over vrouwenhandel.

Het zijn thema's waar je je altijd kwaad over kan maken... Vrouwen die onderdrukt en mishandeld worden door een pooier om voor ze te werken. En Hope Lost is daarin een dikke "in your face"...
Het gaat op de welbekende manier.... De Roemeense Alina komt in contact met een charmante man die haar wel ziet zitten voor een modellenbureau en meeneemt naar Italië... Dat beloofd al weinigs goeds. De pooiers zijn ook één voor een genadeloos.. en het sfeertje blijft guur en "hopeloos".
Opvallend zijn Danny Trejo en Michael Madsen als de pooiers, waarbij ik kan zeggen dat ze erg overtuigend en grimmig over weten te komen.

De film weet toch wel van het begin tot eind te boeien. De vriendschap die Alina sluit met een andere straatprostituee, de fysieke en psychologische martelingen... de angst, de wanhoop... alles lijkt voelbaar te zijn. Vooral de stukjes waarbij er een beetje hoop lijkt te komen... maar tevergeefs komen hard aan. Ook de rol van dat undercovervrouwtje was erg sterk.

En het snuff einde is ook weer een finale waar je niet vrolijk van wordt.

Nee, dit was zeker geen slechte film. Eigenlijk wel goed zelfs. Horrorfilms die op de realiteit gebaseerd zijn blijven toch wel het meeste boeien. Verder ademt het nergens een verdachte campy B-sfeer, is de montage vuig en het acteerwerk is ook verrassend sterk.

4,0*