Das Eskimobaby (1918)

Eskimo Nielsen

De boxset die ik een kleine twee jaar geleden in het filmmuseum van Frankfurt (zowel de boxset alsook het filmmuseum zijn een aanrader trouwens) was een beetje in de vergetelheid geraakt. Niet helemaal terecht, want hoewel Die Suffragette een wat mindere film was, was Das Liebes-ABC een leuke zit. Ik moet echter voor een silent film in een bepaalde mood zijn en ik wou niet opnieuw voor een Harold Lloyd film gaan. Dan nog maar eens een Die Asta film proberen.

En dat was toch weer een vlot filmpje, waarbij de aandachtige toeschouwer reeds zal doorhebben dat het om deze Das Eskimobaby gaat. Na een strijd als suffragette voor vrouwenrechten en het zich vermommen als man, wordt Nielsen deze keer in de rol van een Eskimo uit Groenland gestoken. Ivigtut komt samen met de jonge poolreiziger Knüd op bezoek bij diens ouders en natuurlijk is dat een grote cultuurschok. De clichés worden in Das Eskimobaby dan ook niet uit de weg gegaan, maar je kunt je afvragen of dat indertijd wel clichés waren. Das Eskimobaby is dan ondertussen ook al meer dan 100 jaar oud (werd gefilmd in 1916 maar werd vanwege de oorlog pas uitgebracht in 1918) en ik vermoed dat dit best nog wel eens een terechte observatie kan zijn. Natuurlijk eentje die wel wat is aangedikt maar toch.. Het zorgt voor een aantal toffe momenten. Naar het einde toe moet de spreekwoordelijke aap nog uit de mouw komen (hint: hij zit in de titel) en is alles peis en vree ten huize Prätorius.

Geen idee wat het was met Nielsen, maar ze lijkt altijd wel met iemand van haar films een relatie te hebben gehad. Zo was ze getrouwd met Urban Gad (ze speelde in 30 films van zijn hand mee!) maar ze scheidde van hem om met Freddy Wingardh te trouwen. Wingardh speelt hier de ontdekkingsreiziger Knüd en doet dat behoorlijk. Het is echter toch vooral Nielsen die weet te overtuigen in haar rol van Ivigtut zonder teveel in het theatrale te vervallen. Dat is sowieso wel iets wat ik knap vind bij de actrice, de manier waarop ze zich staande weet te houden in silent films. Jammer dat ze maar één geluidsfilm heeft gemaakt, had wel willen zien hoe haar carrière dan nog had kunnen evolueren.

Beetje jammer wel van de soundtrack van Maud Nelissen, die is nogal nadrukkelijk aanwezig, maar wel fijn dat ze de moeite hebben gedaan om de film te restaureren in zijn originele staat. Er was namelijk enkel een Deense print te vinden (Nielsen was ook een Deense trouwens) maar de tussentitels zijn allemaal nieuw in het Duits gemaakt.

3.5*