P3ND3JO5 (2013)

Vertel eens stemmers, hoe was dit? Ik las dat het een portrettering is van de skaterscultuur, gefilmd a la Dreyer. Kan niet anders dan fascinerend zijn, lijkt me. Helaas heb ik dit zelf niet kunnen zien.

Fascinerend is dit zeker en een redelijk uniek soort film ook. Je zou het bijna een "chill out film" kunnen noemen die je op de achtergrond speelt na een wild dansfeest om van de vibe te genieten. De muzikale keuzes en een aantal droomachtige scenes waarbij met overlay/verdubbelings-effecten wordt gewerkt doen een dergelijke intentie iig vermoeden.

Er zit echter ook nog een soort plot in, dat niet helemaal geweldig uit de verf komt. En de grootste manco van de film is helaas het 'goedkope' camerawerk. Ik denk ten minste dat het hier een economische ipv een stilistische keuze is, want de film zou zéér gebaat zijn geweest bij mooi glijdende 35mm steadicam shots zoals bijvoorbeeld Matías Mesa deze maakte voor Elephant en Leones

De film had twee manco's, waarvan er eentje de té goedkope look was. De andere is de aanpak van de zwijgende film met itelkaarten (nee, dit is niet The Artist/Blancanives revisited, maar toch) Maar door het geheel ben ik bereid het voor lief te nemen. De door beavis genoemde scenes in de skatehal (die gerust 15 minuten duurden en waar geen verstaanbare tekst was - maar er wel volop gesproken werd - in de achtergrond, overstemd door muziek, in one-liners) waren prachtig.

Ik noemde twee namen na afloop: Andy Warhol en Julian Hernandez. Daar ergens zit het tussenin. Het verhaal of eigenlijk de verhalen zijn niet de kern het is de muziek (dub - zo leerde ik) gecombineerd met de eindeloos herhaalde setting. Wat mij vooral raakte was het overall beeld dat de film uiteindelijk maakte van de jongeren in Ituzaingó (een voorstad van Buenos Aires). Het beeld van de pleinen, het rondhangen, de gesprekken, de droom en de vlucht voor de rest.

Erg geslaagd. Ware het technisch mooier uitgevoerd had ik er met gemak 5* aan kwijt gekund. De trailer geeft een erg betrouwbaar beeld van de film trouwens: YouTube - P3ND3JO5 / PERRONE / TRAILER OFICIAL Hoewel de kwaliteit beter lijkt en de muziek wisselt.

Kan me eigenlijk wel bij de vorige twee sprekers aansluiten. Manco's zijn de techniek en, vooral in het begin, het gebruik van tussentitels. In dat stuk doet het nogal geforceerd aan. Er zijn veel te veel dialogen voor tussentitels. Later valt dat laatste bezwaar grotendeels weg en wordt het een unieke sfeerfilm. Waar het niet echt uit de verf komende plot bijzaak wordt en de herhaling op de muziek de kern van de film wordt. Imperfect, maar fascinerend en bij vlagen erg fraai. Het is opvallend dat dit van een regisseur van boven de zestig komt met een kwart eeuw aan regisseerervaring want het heeft de frisheid en het gevoel van een debuut. Naar het schijnt wijkt dit flink af van eerder werk.

3.5*

Jammer om te horen dat juist de productie (techniek/look) tegenvalt, want door de referentie aan Dreyer hoopte ik vooral op een benadering van diens magistrale cinematografie (de close-ups uit Jeanne d'Arc b.v.).

Let op: Niet de look valt tegen (de film bevat echt zeer fraaie close ups van gezichten bijvoorbeeld), maar technisch gezien is het erg low-budget. Wat meer budget had de film wel goed gedaan.

Look is letterlijk wat Mochizuki Rokuro zegt, maar daarom kan het voor jou anders zijn natuurlijk. Maar wat bedoel je dan precies met techniek als je niet camerawerk bedoelt? Script, montage, muziek, belichting?

Het ziet eruit alsof een VHS of 8mm film is opgeblazen tot 35mm of een DV-camera voor huis-tuin-en-keuken gebruik is ingezet. Resultaat: af en toe te korrelig, blokkerig en onscherp.

En dat voegt in dit geval niks toe, het doet zelfs afbreuk aan het resultaat, en zal dan (dachten wij) ook geen artistieke, maar een budgettaire keuze geweest zijn. Of de digitale print op het IFFR deugde niet. Het laatste deel leek namelijk kwalitatief beter.

Dat ja.