The Other Side of the Heart Is White (2014)

In Pathé De Kuip een besloten première (met onder meer de selectie en directie) op 12 februari en zal daarna in het programma worden opgenomen.

Maar gaat als het goed is ook draaien op het IFFR!

Ik kijk hier erg naar uit, de twee trailers zien er in ieder geval top uit!

De trailer is fraai (komt voor een groot deel door de muziek, geef ik toe). Is wel een bioscoopbezoekje waard.

'The other side of the heart is white' in première | Feyenoord nieuws | FR12.nl

Is inderdaad geselecteerd voor het IFFR volgens hun eigen FB-pagina. Wel leuk om even mee te pikken.

Weet je misschien ook wanneer, programma is op 15 jan. bekend toch?

Ja woensdag weten we meer.

Ha, dwepen met het Legioen, zo kennen we onze roodwitte vrienden weer. .

Montorsi, kom er maar in!

Hallo robbertinho!

Absoluut de moeite waard om een keer te zien. Voor niet-Feyenoorders vermoedelijk geen bal aan, maar die zullen dit ook niet zo snel gaan kijken.

Verder vrij intens, gezien de beperkte middelen en het feit dat het een hobby-project betreft goed gemaakt. Soms zie je er visueel iets te veel aan af dat het met simpel materiaal is opgenomen (bijvoorbeeld bij de overzichts-shots), maar verder is het fraai gemaakt, dicht op de huid op beeld gevangen, en brengt het de beleving van de Feyenoord-supporter goed over, vooral tijdens de wedstrijden. Ook met de nodige Rotterdamse humor, uiteraard.

kleine 3.5*.

Hé ze deelden geen publieksscorekaartjes bij de ingang uit. Ik vroeg omdat de film er anders met de IFFR-publieksprijs vandoor zou gaan, "ja precies!" zeiden ze. Haha tja het is te begrijpen maar ook wel een beetje raar voor de makers maar goed.

De oorspronkelijke bedoeling van de makers van de docu is de beleving van de (massale en individuele) supporters te vangen en te laten zien aan de club en de spelers. Een lastige opgave omdat dat soort dingen haast ongrijpbaar zijn, maar ik denk dat het wel zal aankomen bij ze. Het geeft de identiteit van de club en supporters aardig goed weer in dat uurtje. Natuurlijk zitten er de bekende momenten in van de laatste jaren (de tweede plaats nadat de club bijna failliet was en vooral de toestand rondom Rooie Marck, het verhaaltje over de auto is geweldig), maar dan moet je het nog wel goed verbeelden en dat is gelukt.

Af en toe zijn de beelden wat onnodig schokkerig maar over het algemeen strak camerawerk, zeker voor iemand die net van het grafisch lyceum komt. Bijvoorbeeld wanneer de camera volledig vlak meerijdt met rennende supporters in een drukke menigte, of tussen juichend chaotisch publiek op de tribune doorglipt zonder rommelig over te komen. Knap gemaakt en veel overtuigender dan in films zoals El Secreto de Sus Ojos waar iedereen netjes op een rij staat te acteren. Deze docu geeft je het gevoel erbij te zijn.

Het zijn niet alleen de bekende gebeurtenissen die opvallen maar het moment dat persoonlijk het meest in het oog springt is de anonieme supporter die met de camera van achteren gevolgd wordt wanneer hij loopt door het Maasgebouw, de Kuip, over het gras richting de boarding, daar z'n gezicht afdekt tegen de rookontwikkeling, twee fakkels ontsteekt, en ondertussen nog steeds hem op de rug gezien met het publiek pal op de achtergrond, gaaf gedaan.

Wel was het veelzijdiger geweest als er meer (typen) supporters aan bod kwamen dan de stuk of vier die er nu in zitten. En vooral dan ook met relatieve buitenstaanders, bijvoorbeeld stadium hoppers uit het buitenland zoals Ben Dudley of die Engelse gast die iedere twee weken de oversteek maakt om de club te zien. Juist omdat dat personen zijn die meer 'vergelijkingsmateriaal’ hebben.

De muziek past er bij maar vind ik wel erg vaak aanwezig, op sommige momenten was alleen het geluid en geschreeuw van publiek beter was geweest in plaats van muziek eronder zetten. Maar buiten dat is deze supporters-docu leuk om te zien, herkenbaar en geslaagd in de opzet.

Er zijn wel vaker films die niet meedingen naar de publieksprijs. Maar waarom nu juist deze niet ontgaat me ook een beetje.

Is dit het seizoen van de 10-0? Dan is het ook voor niet-Feyenoorders wel leuk om te bekijken

Weer trouwens een voetbalclub die ze volgen in een absoluut rampjaar, net als de Ajax docu Daar hoorden zij engelen zingen. Een club volgen in een topseizoen is zeker niet de moeite?

Toen is het idee ontstaan. De beelden zijn van erna, voornamelijk van het seizoen dat we tweede werden, dat was zeker geen rampjaar. Daarnaast nog wat beelden van de eerste training van dit seizoen met Rooie Marck, maar van het tussenliggende jaar eigenlijk niks.

Kaartjes voor zaterdag, maar van een paar uit mijn vak begrepen dat het nogal underwhelming was. Premise kent niet de gewenste uitwerking. Waar ik al bang voor was.

Het is m.i. niets anders dan wat je op basis van de trailer zou verwachten.

Geen trailer gezien, die kijk ik zeer zelden, bij docu's helemaal.

Ik weet niet wat ze ervan verwachtten, het is in ieder geval geen compilatie van alleen maar uitzinnige youtube-achtige fragmenten over het publiek ofzo, dus in die zin is het niet overwhelming nee....

zag trouwens op het twitterscherm dat Reinbo ook ergens in de zaal was haha

Dit is de beste film over ons , Behalve dat als je in de kuip zit en het echt kan mee maken.

Maar het gaat om de sfeer en het plezier , Bij ons zie je veel sfeer , Plezier en genot op de tribune's, Er was eigenlijk geen film nodig om te laten zien dat Wij Feyenoord de beste en trouwste legioen hebben.

Maar toch top gedaan. YNWA !!

FR12. V.L.010 !!

Ik snap het aan de ene kant wel, maar aan de andere kant niet, waarom deze docu zo opgehemeld wordt. Laten we eerlijk zijn: dit is gewoon een soort promotiefilm voor Feyenoord.

Alle clichés over Feyenoord worden uit de kast getrokken (club van harde werkers, geen woorden maar daden, het trouwe Legioen, Feyenoorder ben je niet voor je lol etc etc), maar dit wordt wel grotendeels in beeld gebracht hoe het echt kan gaan. Met name in De Kuip zijn het leuke herkenbare sfeerbeelden.

Maar voor de Feyenoord-supporter of mensen die regelmatig in De Kuip zijn geweest, is de docu niet vernieuwend. Bekend terrein. De docu is meer bedoeld voor mensen die weinig van Feyenoord afweten. Daar is niets mis mee, alleen kan je met een docu meerdere kanten van Feyenoord belichten. Maker Leonardo Pansier vertelde tussen de regels ook door bij het filmfestival, dat hij medewerking kreeg van Feyenoord, dus ook aan hun regels moest houden. Zo is het verhaal van en over Feyenoord volledig gladgestreken.

Denk je de muziek weg uit deze docu, dan blijft er weinig over. Voor mij krijgt een docu een echte meerwaarde als er d.m.v. verhalen, onthullingen of interviews iets nieuws wordt blootgelegd. Dat is in deze docu niet. Het zijn vooral sfeerbeelden, met mooie muziek die voor sentiment moeten zorgen, en kleine oppervlakkige interviews met Feyenoord-fans.

Samen met woodfreak voor Feyenoord ajaks naar deze docu.

"Niet lullen, maar poetsen."

Ik volg het voetbal niet meer op de voet, maar als Rotterdammer zijnde heb ik dit onder het mom van 'verplichte kost' toch maar meegepakt. Zelf heb ik in het verleden een paar wedstrijden van Feyenoord bezocht, dus ik weet ongeveer hoe het eraan toegaat.

De docu wordt verteld vanuit een handjevol supporters, wat op zich prima is. Maar om eerlijk te zijn wordt het nergens echt interessant. Het voelt aan als een onsamenhangend geheel met wat random momenten erin verwerkt. Bijvoorbeeld de scène waarin dat kleine jochie wil gaan voetballen en opeens in De Kuip terechtkomt met al zijn helden. Ik had dan ook graag een grotere variëteit aan het woord gezien.

Gelukkig komt de sfeerimpressie van de wedstrijden wel goed over; als kijker lijkt het soms alsof je zelf in het stadion zit. Alleen jammer dat de muziek te nadrukkelijk aanwezig is. Naast het feit dat de soundtrack zowat alleen bestaat uit M83. Niets ten nadele van deze band, maar enige afwisseling zou leuk zijn.

De productie kan er mee door, al is het af en toe minder. Hierdoor zie je weleens schokkerige beelden en 'grainy' overzichtsshots. Maar over het algemeen is het geheel prima in beeld gebracht.

Al met al zal het voor de fan wel leuk zijn, maar de documentaire is te oppervlakkig en clichématig voor een buitenstaander.

Kleine 2,5 sterren.

Voor de fans een feest der herkenning. Het stadiongevoel wordt prachtig overgebracht en ik vond de muziekkeuze daarbij goed passen. De "neutrale" kijker zal het minder aanspreken, er zitten wat dat betreft geen verrassende wendingen of iets dergelijks in. Zoals Bottleneck miste ik wel een paar bijzondere supporters. Maar allang mooi dat een keer niet over randdebielen gaat.

Super FEYENOORD you make us happy....!!

Wat een tegenvaller.

Wil je een echte goeie docu maken over Feyenoord, hadden ze langer moeten meelopen dan die 3 seizoenen. Misschien wel 10 jaar. Nu was er heel weinig nuttigs te melden. Alleen de laatste 20 minuten van Rooie Marck waren zeer indrukwekkend. De rest was zeer voorspelbaar met veel open deuren:
'Ja toen Feyenoord won was iedereen op de haven blij'
'We hunkeren naar succes'
'Ik ga elke wedstrijd af'
Allemaal dingen die ik ook wel kan roepen... Die elke Feyenoord fan wel kan gaan roepen in de camera. Hier was veel meer uit te halen.

Gemiste kans.

Bedoelde bedoening.

Deze documentaire over Feyenoordsupporters is niet al te best. Een gemiddelde aflevering van 'Man Bijt Hond' is vermakelijker of interessanter. Allerlei fans passeren de revue, maar het beperkt zich allemaal tot matheid. Nergens wordt er echt iets uitgediept. Zo is het meest indrukwekkende verhaal dat van een stervende supporter die een eerbetoon krijgt tijdens een training. De kijker wordt medegedeeld dat de man de uitslag van een Feyenoordwedstrijd ten nadele van de club heeft beïnvloed door een bal op het veld te werpen. Dan hoop je als gemiddelde kijker of andere buitenstaander toch op de ontbrekende info waarom de man desondanks zo populair is. En zo blijft het telkens bij gissen, waarbij het Haanstra-achtige in beeld brengen van het publiek tijdens de wedstrijd nog wel weet te werken, maar de rest vooral een onsamenhangende bedoening is. Alle goede bedoelingen ten spijt.

Onvoldoende.

1 en al opgeklopt sentiment. Maar het werkt wel. RIP rooie Marck!

Ik heb hier echt van genoten.

Ik snap dat het voor de neutrale kijker misschien wat minder interessant is, maar voor mij is dit gewoon een goede weergave van waarom Feyenoord mijn club is.

Als Feyenoorder en Rotterdammer kan ik alleen maar lof geven voor deze film.

Het is geen visueel meesterwerk, maar dat doet, in mijn optiek, weinig af van de beleving.

Feyenoord-fans worden regelmatig weggezet als een stel randdebielen, hier zie je de pure passie.

Ook dacht gedeelte over Rooie Marck is erg mooi.

4*