The Crossing (2014)

Nieuwe Woo.

En hij heeft blijkbaar weer aardig wat budget kunnen losweken voor z'n nieuwste, die ook nog eens in twee delen komt. Beetje een verrassing aan het eind van de film, ergens ook wel jammer want ik vond het nu niet bepaald z'n beste werk en zit niet meteen te wachten op een vervolg (aangenomen dat Woo dat tweede deel ook zelf gaat verfilmen).

Woo neemt in ieder geval veel hooi op z'n vork. Drie verhalen, veel oorlog, aardig wat romantiek en een paar grootse scenes die het allemaal wat spectaculairder en bioscoopwaardiger moeten maken. Woo slaagt echter overal maar half in, wat maakt dat de film wel z'n momentjes heeft, maar eigenlijk zelden een hele scene lang kan overtuigen.

Aan bekende namen verder ook geen gebrek. En Ziyi Zhang en Takeshi Kaneshiro zijn twee oudgedienden die hun strepen al lang verdiend hebben. Xiaoming Huang is de wat jongere versterking en het moet gezegd, hij houdt zich best goed staande naast de rest.

Vond het vooral jammer dat er drie aparte verhalen in verwerkt zitten, dat maakt alles nodeloos lang en te uitgesponnen. Ik begrijp dat het makkelijker is, zeker als je een film in twee delen wil maken én enig tempo in je film wil, maar het gebrek aan focus zorgt er vooral voor dat ik nooit echt volledig mee was met de verhaaltjes.

Slecht is het zeker niet, daarvoor is de basiskwaliteit van Woo te herkenbaar aanwezig, maar zie hem toch liever gewoon iets nieuws maken dan een tweede deel van dit.

3.0*

Dit eerste deel van een tweeluik focust op de Chinese Burgeroorlog tussen nationalisten en communisten na de capitulatie van Japan. Terwijl er hevig gevochten wordt, wijken veel mensen uit naar Taiwan. De film kent een niet helemaal geslaagde mix van oorlog, drama en romantiek. Zie ook The Crossing 2 (2015).