Ne Me Quitte Pas (2013)

Draait in competitie op IDFA.

Vanaf 20 februari 2014 in de bioscoop (Amstelfilm)

Review: Dutch Documentary 'Don't Leave Me' Is the Best Buddy Comedy In Years | Indiewire

"If Jim Jarmusch made a movie about two alcoholic friends hanging out in the woods, it might look something like the Dutch documentary "Don't Leave Me" ("Ne Me Quitte Pas")"

Jim Jarmusch? Nou, als we dan toch gaan 'name-droppen' zou ik Harmony Korine en het duo Gustave de Kervern en Benoît Delépine willen noemen. Hilarische documentaire maar wel vol mededogen en liefde voor zijn hoofdpersonen. Hopelijk komt Marcel zijn verslaving en depressie een keer te boven.

Uiterst sympathieke en leuke documentaire waarin twee Belgische kameraden worden gevolgd. De Waal Marcel en de Vlaming Bob leiden beiden een wat teruggetrokken leven in een dorpje en hebben al het nodige meegemaakt in hun levensjaren. Ze kunnen hun misère aan elkaar kwijt en vinden tevens steun aan elkaar. Dit gebeurt dan met regelmaat onder het genot van een drankje op elk willekeurig moment van de dag. Beiden heren voelen authentiek aan en zijn zoals ze zijn. Er komt weinig poespas bij kijken in hun omgang waardoor hun vriendschap ook echt aanvoelt en erg vermakeijk is om te volgen. De documentaire is verdeeld in diverse hoofdstukken en is goed voor een grijns van begin tot eind.

Moest zelf constant denken aan Kaurismäki. Fe-no-me-naal.

Indringende documentaire over twee drinkebroers, de één zal het komisch vinden ik noem het tragisch.

Enfin, mooi portret van met name Marcel, de Vlaming geeft zich een stuk minder bloot.

De scheidslijn tussen documentaire en speelfilm voelt flinterdun aan hier, mij doet het nog het meest denken aan Aki Kaurismäki in de Ardennen.

Heerlijk onthaastend tempo en tragikomisch in perfecte balans.

Geen idee verder waarom de NCRV hier in heeft mee-geproduceerd, vermoedelijk iets in lijn met Showroom of De Stoel, maar de regisseurs gaan gelukkig verder dan het puur etaleren van excentrieke personen en ook het zalvende Felderhof-toontje ontbreekt.

Leuke film, en is ook echt gebeurd, sterft die Vlaming nou aan het einde? Omdat we hem na het kotsen niet meer zien!!

Leuke documentaire!, is helemaal geen film, fout van de regisseur, is gewoon een keiharde auto biografie !!

Jammer dat je zo negatief bent over de NCRV, want dit is de allerbeste omroep van Nederland, door middel van crowdfunding van Nederland, is het daardoor ook een Nederlandse productie , snap je?alleen Net 1 en Canvas uit België zijn beter, of kijk jij liever naar Barbie of RTL 5 ?

Bovendien was dit geen film, dit was een keiharde auto biografie, dus dat heb jij ook slecht gezien in deze documentaire, voortaan beter opletten aub!!

Aki is een Fin hoor!!, en die heeft nooit in de Ardennen gespeeld hoor, je moet wel beter je huiswerk doen hoor, want het is allemaal onzin wat jij schrijft!!

Ik heb niets tegen de NCRV hoor....en verder mijn verontschuldiging voor het feit dat ik er helemaal niks van gesnapt heb ... ik dacht al een beetje raar een film bij 2Doc ....en niet wist dat Kaurismäki uit Finland komt, dat ligt toch links van Noorwegen? In ieder geval duidelijk geen België dus.

Maar gelukkig hebben we er allebei van genoten!

Ongeveer 40.000km links van Noorwegen inderdaad

Ik zal voortaan beter opletten

Oké dan bedankt

Ik moest ook aan Kaurismäki denken tijdens de film, mag dat, masterton?

[quote]NYSe schreef:

Ik moest ook aan Kaurismäki denken tijdens de film, mag dat, masterton?[/quo

Nou vooruit dan, omdat jij het bent!!

Jij hebt wel humor tenminste, had iedereen dat maar!

De opening van de film haha fantastisch, de boom in het bos aan willen wijzen waar hij zelfmoord wil plegen, is-ie gekapt, met de klassieke muziek eronder, ik kwam niet meer bij. De toon van 'dan zit echt alles tegen' is gezet.

De docu/drama begint sterk: fatalistisch, zwartgallig, eenzaamheid, drank. Maar gaandeweg is het teveel van hetzelfde, wat natuurlijk inherent is aan dat leven, maar dan heb ik het onderhand wel gezien.

Er hangt ook een enorme zweem van zelfmedelijden over die twee mannen heen wat een tikkeltje storend werd en die Vlaming blijkt uiteindelijk een enorme lul te zijn door z'n rum te pakken terwijl z'n vriend eventjes buiten het ziekenhuis is. Beetje leuk doen voor de camera, mneh.

Verder wel aardig geschoten allemaal, die kikker die niet uit het zwembad kon klimmen is een leuke metafoor.

Kan iemand mij zeggen welk nummer er gebruikt wordt helemaal in het begin van de film? Ik vind nergens info terug over de soundtrack, behalve dan dat nummer van Roxette...

Als je dat klassieke stuk bedoelt, was dat Pavane Opus 50 van Gabriel Fauré als ik het me goed herinner.

Nee, het was een popnummer, gezongen door een vrouw.

Ik heb een stukje gezien van die 2 mannen die omvielen door de drank!

En ik moest gelijk aan m'n achter buren denken...

O man deze documentaire moet ik zien!

Weet iemand waar of wanneer ik hem kan zien?

Gewoon te koop op DVD: *KLIK*

Overrated en deprimerend zo kan ik ook wel een docu maken van standaard nietsdoende zuipende mensen en dat ophemelen onder de noemer van cult...je scooter crashen in de vangrail tsjakka cult die man had ook nog gewoon kinderen. Wat een triestigheid maar wat waren de hoofdpersonen toch "cool".

Ik heb dit niet nuchter gekeken trouwens... cult Ik zou hier geen 100 nuchtere minuten aan besteden

Tip van Griet Op De Beeck: schrijver die dit "cool" vindt maar zelf de levensstijl natuurlijk niet adopteert

1,0*

En je was nog zo content met de tip die Griet Op De Beeck je gaf!

Ja helaas de les die ik hieruit leer is: neem nooit zomaar iets aan van een (te) charmante dame. Haar potentiële boekverkoop aan mij is nu wel -3

Arme Greet. Ah wel, het is niet of zij haar schrijfsels niet aan de straatstenen kwijt kan.

Prachtige documentaire waarbij de personages je constant blijven fascineren, een film die als de makers hem voor hadden gedaan als een fictieve film met non acteurs, hij waarschijnlijk zeer hoge ogen had gegooid in Cannes.

Marcel is de slapste, die hartzeer en besef van zijn eigen onkunde spontaan uit.

Bob is gereserveerder, wat meer onderlegd en lijkt zijn boezemvriend wat te domineren.

Beiden zijn in hun eenzaamheid verbitterd, hebben het over de dood maar brengen in hun gesprekken en mijmeringen toch een portie humor op.

Droevig en grappig om ze gade te slaan.

Mooie, levensechte documentaure die met professionele acteurs nooit die echte natuurlijkheid zou hebben bereikt.

Kenmerkend - een beetje Belgisch toch - hoe beiden, vooral Bob, ook met zijn zoon, in hun dialogen vaak van taal wisselen, en hoe Marcel speels, vlot en vertrouwelijk met het verplegend personeel omgaat en zelfs charmeert en hoe Bob, vaak wat dieper overwegend, problemen veel koeler ontleedt en aanpakt.

Not my cup of tea, al begrijp ik wel dat mensen bepaalde elementen waarderen.

Maar het is me gewoon te saai. Geen inhoud.

In de opening van deze zonderlinge documentaire smeekt Marcel Meijs zijn ex-vrouw om nog een vluggertje voor ze hem definitief verlaat voor een ander. Het is één van vele scènes uit dit portret van vrienden-tegen-wil-en-dank Marcel Meijs en Bob Spaenhoven dat de indruk wekt een reconstructie te zijn. Maar Marcels frustratie en verdriet over het einde van deze relatie is oprecht, ook al vraag je je af waarom hij en Bob voor het oog van de camera verkondigen samen een eind aan hun leven te willen maken. Daar komt het overigens niet van en dus volgen we deze sneue mannen tijdens hun neerslachtige gesprekken, een onaangenaam bezoek aan de tandarts en tijdens hun zuipsessies. “Even kijken of je nog kunt staan”, adviseert Bob de straalbezopen Marcel op enig moment. De camera probeert Marcel te volgen terwijl die volstrekt ongecoördineerd door de kamer zwalkt om uiteindelijk languit op een tafeltje te vallen. Openhartig en intrigerend of sneu en deprimerend? Ik kies voor optie twee.