Animales Racionales (1983)

Wat zie ik, nog geen scherpe observaties van de post apocalyptische/ lekker gek doen cinemabuffs voor een lekker gekke postapocalyptische film van auteur Herrero * die ze hier nota bene zelf ( niet zo erg ) anoniem hebben laten toevoegen ???

Die komen nog wel, tot dan moet u het met mij doen. Ik ga u eerst vertellen dat de genreaanduiding SF tamelijke bullshit is, er komt in deze film niets voor dat je SF zou kunnen noemen, ook niet de bom die in den beginne in stock footage de planeet lijkt te vernietigen. God weet hoe of waarom, maar 3 mensen overleven de nucleaire holocaust en ontwaken op een vulcanische vlakte ( op Lanzarote ). Het blijkt 2 mannetjes en een wijfje te betreffen, vrij jong nog. Aanvankelijk zijn ze blij nog in leven te zijn, als het besef doordringt dat de hele wereld is vernietigd worden ze een beetje depri en lijkt het einde nabij- met als dieptepunt een aanval door....giant killer crabs ! Hilarisch. De 3 zijn de wanhoop nabij, maar gelukkig liveth hun redeemer : een...Mechelse Herder ( niemand minder dan Larry ! ) .

Deze voert hen- en ik gebruikte die semi- bijbelsche praat niet voor niets- naar een oase die duidelijk de hof van Eden moet evoceren, en kan de opzichtige, allegorische hervertelling over de zondeval en paradise lost beginnen. Een Darwinistisch angehauchte variant, uiteraard. Kortom : via sex.

Wie de synopsis heeft gelezen zal vermoeden dat die sex van een wat merkwaardig type is, valt echter mee/ tegen al naar gelang je voorkeuren. Bestialiteit wordt slechts knullig gesuggereerd, en pas tegen het eind. Merendeels echter human on human mediumcore werk waar de blonde Kirkham het zwaar te verduren krijgt van mannetjes Indvard en Yepes ( die laatste op de still afgebeeld ) . Vooral die laatste laat er geen gras over groeien en geeft de voorkeur aan rape vanachter, zijn blonde rivaal is wat gevoeliger. De verstandhouding en rolverdeling lijkt aanvankelijk evolutionair verantwoord te zijn : degene die het meeste wild vangt of anderszins nuttig bezig is mag het wijfje afwerken- een wijfje dat zelf niets anders doet dan in haar blote vagijn/ reet rondhuppelen op het strand, dartelen in zee of- nog onschuldig- spelen met de hond. U begrijpt echter dat deze idylle in blue lagoon stijl van korte duur is...

Zo lijkt dit een afgezaagde potpourri van eighties post apocalyptische cinema, sexploiatation, semi- theologische allegorie, Darwinistische parabel, caveman/ womancinema alla 10000 BC ( men hult zich halverwege ook in Neanderthaldracht ) , animalhorror en weet ik veel wat nog meer te zijn, maar we komen nu op het origineelste trekje van dit werk : het is een silent ! Dat wil zeggen : de film is dialoogloos, maar er is wel een zeer prominente soundtrack die voor al dan niet bedoelde comic relief zorgt en de film i.i.g. volslagen bizar maakt. Die soundtrack bestaat uit gekreun en gesteun als in porno, gegrom, gehijg en geblaf van zowel mens als dier, en een gejatte potpourri van muziek uit andere films en klassieke werken, meest een soort ouwe Hollywoodepos alla De mille sfeer evocerend. Dat maakt de audiovisuele ervaring nogal vervreemdend hier.

Kort samengevat dus wat men doorgaans een cultfilm noemt, die het zoals het hoort nooit verder bracht dan VHS, de rip valt uiteraard gemakkelijk te downloaden. Door zijn bizarrerie wel te genieten, en visueel niet slecht hoewel in deze staat moeilijk te beoordelen. Opgenomen op de Canarische eilanden, zoals reeds aangestipt.

* Naar het schijnt maakte die Herrero nog een junglefilm met dezelfde Ingvard, mij ongekend en hier niet toegevoegd. En dat zou alles zijn.

Hoe vergelijkt de film zich met I Padroni del Mondo uit hetzelfde jaar?

Goede vraag, die ik zou kunnen beantwoorden als ik die film gezien zou hebben . Cavallone lijkt garant te staan voor een film in deze trant, maar ik dacht eigenlijk dat IPDM typische eighties fantasypulp was in de eerste plaats. Een genre dat ik hierboven niet noemde, omdat dit werk me daar verder niet aan deed denken- eerder thuis lijkt te horen in de seventies, zou ik zeggen. Ondanks de verplichte bom in het begin en de semi- post apocalyptische aanvangsidee, die in feite nogal slechts is uitgewerkt.

IPDM is zeker geen standaard fantasypulp, daar staat iemand als Cavallone inderdaad helemaal garant voor. Vandaar dat ik het vermoeden heb dat deze twee een vergelijkbare toon zullen hebben. Als ik het me goed herinner is de Cavallone film ook (nagenoeg eventueel) dialoogvrij... maar door de pre-historische setting dan misschien meer een voorloper van The Clan of the Cave Bear, dat wel meer richting mainstream fantasypulp neigt... anyway, ik heb de Duitse VHS (voor de geïnteresseerden: zoek naar "Die Letzte Stunde", popt af en toe nog wel op bij eBay en dergelijke) van dit obscure filmpje in de kast staan, dus die gaat inderdaad tzt ook bekeken worden! dank voor de review

Bedankt voor de tip weer

Kan niet heel veel toevoegen aan de uitgebreide review van pippo. De film valt opzich wel in het PA canon, maar de strekking is uiteindelijk toch iets anders. Het begint als een arty dingetje. Drie "survivors" worden wakker in een woestenij, aangekleed alsof ze een avondje uit gaan. En ze communiceren alleen via nogal basale, woordeloze, emoties terwijl ze op pad gaan naar... een onbekende toekomst zullen we maar zeggen. Onderweg blijft de kleding echter niet lang in goede staat, ook weer lekker opzichtig wegvallen van de beschaving. Maar daarmee beland de film inderdaad wel wat te veel in softcore gebied (niet direct erotiek, maar toch wel bovengemiddelde focus op een constant naakte actrice). De setup die opzich interessant zou kunnen zijn om een soort primitieve dynamiek te verkennen, verzand in een slechte uitwerking met een weinig verassend eindpunt. Te weinig om echt goede cult te zijn, maar toch wel interessant en eigenzinnig. Rollin komt wellicht nog het dichtst in de buurt als referentiepunt. Cavallone uiteindelijk zeker niet.

Idiote film

Na de nucleaire apocalypse gaan Adam en Eva in de herkansing. Een probleem, er zijn twee Adams. Taal, herinnering en oude foto’s zijn verdwenen. Dus enkel enthousiast gegrom en gegiechel op de geluidsband. #MeToo is nog ver weg, toch weet de vrouw, die een verkrachting best kan smaken, haar seks goed uit te buiten en zet de heren aan het werk.

O, ja, er is ook nog een hond. Wat die in het verhaal doet moet jezelf maar gaan kijken.

98 minuten is wel wat veel voor dit heet gevrij in verlaten Spaanse valei.

3*

Tegenwoordig gewoon te krijgen op een prima blu ray van Mondo Macabro