The Weight of Elephants (2013)

Vanaf 8 mei in de bioscoop (Amstelfilm)

Geen onaardige interpretatie. Wel alleen lezen als je de film gezien hebt.

Een dromerige, weemoedige en oprechte film over een wrede en traumatische kindertijd, in de vorm van een portret van een onzeker en introvert jongetje van 10, die geen liefde kende en door zijn ouders was achtergelaten, en zijn vriendschap met een mysterieus meisje. De Scandinavische invloed was merkbaar. Het serieuze verhaal kwam wel loodzwaar over en de scènes teveel aan elkaar geplakt. Demos Murphy speelde werkelijk geweldig.

gauke,

ik kijk bij iedere film naar jouw reactie. je legt het zeer goed uit allemaal.

thx.

Hartstikke leuk om te lezen. Dank-je-wel!

Demos Murphy als Adrian is echt een shot in de roos in deze mistroostige film , het is soms echt schrijnend hoe kinderen hun leeftijdgenoten pesten en hoe iemand daar kan onder lijden.

Prima drama dat lekker wegkijkt.

Een beetje een zwakke film. Het kind acteert goed. Maar het verhaal raakte mij niet zo. Maar zeker niet slecht gemaakt.

Bepaald niet vrolijk stemmende film over de 10-jarige Adrian die opgroeit bij zijn oma en oom. Hij is verlegen, wordt gepest en kan niet echt goed uit z'n woorden komen.
Film is op twee verschillende manieren te bekijken, afhankelijk van het feit of de buren reëel of imaginair zijn, het tweede geeft de film in ieder geval een diepere laag en maakt het eind sterker.
Traanbuizen slaan hier in ieder geval aan bij de scène met het konijntje.

Fraaie Nieuw-Zeelandse film over een sensitief jongetje.

Al zijn er daar wel velen van gemaakt, maar toch blijft het mooi om te zien. Dit is ook helemaal hoe zo'n soort thema hoort te zijn. We volgen de 10 jarige Adrian, die overduidelijk behoorlijk met zichzelf in de knoop zit. Zo dealt hij nog altijd met het feit dat zijn moeder hem heeft achtergelaten, probeert hij de band met zijn oma op goede orde te houden, en zijn inwonende oom; de man waar hij nog de enige beetje sympathie van lijkt te krijgen lijkt met de dag steeds krankzinniger te worden.

Daarnaast wordt hij op school gepest (natuurlijk) en zelfs zijn beste vriend wijkt voor hem uit als hij interesse toont in een meisje dat van een vreemde familie komt. Dan raken er ook nog kinderen vermist.
Ja, deze film zet wel weer een typische scenario neer van een dorpje.

Dan probeert Adrian contact te zoeken met de twee zusjes van het door de school verstoten meisje. Het jongste meisje ziet hem als idool, maar de middelste kan hem wel uitkotsen en ziet hem precies als een van de etterbakken als de klasgenoten. Die haast pijnlijke dakscene is daar een van de oorzaken van. Maar dan blijkt het tij toch te keren.

Dan moet ik het over de montage hebben; want dat is nog een van de grootste pluspunten van deze film.
De dromerige zomerse shots bij bijvoorbeeld de speelscene's, de rauwe sfeer omtrent Adrians oma en oom, de tranentrekker omtrent de vriendschap met dat konijntje, en ook voornamelijk de gemeenheid en intensheid onder de naïeve rotjongetjes die door het kleine gemeenschap slechts kunnen beantwoorden door wreed te zijn. Verder is het acteerwerk verbazingwekkend goed en realistisch.

Het einde is wel weer heel typisch, maar evengoed sterk.

Dit was een zeer geslaagde (jeugd)film van Deense hand, maar gemaakt in Nieuw-Zeeland.

4,0*